Јов 29
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Још настави Јов беседу своју и рече:
1و ایوب باز مثل خود را آورده، گفت:
2О да бих био као пређашњих месеца, као оних дана кад ме Бог чуваше,
2«کاش که من مثل ماههای پیش می‌بودم و مثل روزهایی که خدا مرا در آنها نگاه می‌داشت.
3Кад светљаше свећом својом над главом мојом, и при виделу Његовом хођах по мраку,
3هنگامی که چراغ او بر سر من می‌تابید، و با نور او به تاریکی راه می‌رفتم.
4Како бејах за младости своје, кад тајна Божија беше у шатору мом,
4چنانکه در روزهای کامرانی خود می‌بودم، هنگامی که سر خدا بر خیمه من می‌ماند.
5Кад још беше Свемогући са мном, и деца моја око мене,
5وقتی که قادر مطلق هنوز با من می‌بود، و فرزندانم به اطراف من می‌بودند.
6Кад се траг мој обливаше маслом, и стена ми точаше уље потоцима,
6حینی که قدمهای خود را باکره می‌شستم و صخره، نهرهای روغن را برای من می ریخت.
7Кад излажах на врата кроз град, и на улици намештах себи столицу:
7چون به دروازه شهر بیرون می‌رفتم وکرسی خود را در چهار سوق حاضر می‌ساختم.
8Младићи видећи ме уклањаху се, а старци устајаху и стајаху,
8جوانان مرا دیده، خود را مخفی می‌ساختند، وپیران برخاسته، می‌ایستادند.
9Кнезови престајаху говорити и метаху руку на уста своја,
9سروران از سخن‌گفتن بازمی ایستادند، و دست به دهان خودمی گذاشتند.
10Управитељи устезаху глас свој и језик им пријањаше за грло.
10آواز شریفان ساکت می‌شد وزبان به کام ایشان می‌چسبید.
11Јер које ме ухо чујаше, називаше ме блаженим; и које ме око виђаше, сведочаше ми
11زیرا گوشی که مرا می‌شنید، مرا خوشحال می‌خواند و چشمی که مرا می‌دید، برایم شهادت می‌داد.
12Да избављам сиромаха који виче, и сироту и који нема никог да му помогне;
12زیرافقیری که استغاثه می‌کرد او را می‌رهانیدم، ویتیمی که نیز معاون نداشت.
13Благослов оног који пропадаше долажаше на ме, и удовици срце распевах;
13برکت شخصی که در هلاکت بود، به من می‌رسید و دل بیوه‌زن راخوش می‌ساختم.
14У правду се облачих и она ми беше одело, као плашт и као венац беше ми суд мој.
14عدالت را پوشیدم و مراملبس ساخت، و انصاف من مثل ردا و تاج بود.
15Око бејах слепом и нога хромом.
15من به جهت کوران چشم بودم، و به جهت لنگان پای.
16Отац бејах убогима, и разбирах за распру за коју не знах.
16برای مسکینان پدر بودم، و دعوایی را که نمی دانستم، تفحص می‌کردم.
17И разбијах кутњаке неправеднику, и из зуба му истрзах грабеж.
17دندانهای آسیای شریر را می‌شکستم و شکار را ازدندانهایش می‌ربودم.
18Зато говорах: У свом ћу гнезду умрети, и биће ми дана као песка.
18«و می‌گفتم، در آشیانه خود جان خواهم سپرد و ایام خویش را مثل عنقا طویل خواهم ساخت.
19Корен мој пружаше се крај воде, роса биваше по сву ноћ на мојим гранама.
19ریشه من به سوی آبها کشیده خواهدگشت، و شبنم بر شاخه هایم ساکن خواهد شد.
20Слава моја подмлађиваше се у мене, и лук мој у руци мојој понављаше се.
20جلال من در من تازه خواهد شد، و کمانم دردستم نو خواهد ماند.
21Слушаху ме и чекаху, и ћутаху на мој савет.
21مرا می‌شنیدند و انتظارمی کشیدند، و برای مشورت من ساکت می‌ماندند.
22После мојих речи нико не проговараше, тако их натапаше беседа моја.
22بعد از کلام من دیگر سخن نمی گفتند و قول من بر ایشان فرو می‌چکید.
23Јер ме чекаху као дажд, и уста своја отвараху као на позни дажд.
23و برای من مثل باران انتظار می‌کشیدند و دهان خویش را مثل باران آخرین باز می‌کردند.
24Кад бих се насмејао на њих, не вероваху, и сјајност лица мог не разгоњаху.
24اگر بر ایشان می‌خندیدم باور نمی کردند، و نور چهره مرا تاریک نمی ساختند.
25Кад бих отишао к њима, седах у зачеље, и бејах као цар у војсци, кад теши жалосне.
25راه را برای ایشان اختیار کرده، به ریاست می‌نشستم، و در میان لشکر، مثل پادشاه ساکن می‌بودم، و مثل کسی‌که نوحه‌گران را تسلی می‌بخشد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.