Јов 24
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Зашто Свемогућем нису сакривена времена? И који Га знају, не виде дана Његових?
1«چونکه زمانها از قادرمطلق مخفی نیست. پس چرا عارفان او ایام او راملاحظه نمی کنند؟
2Међе помичу безбожни, отимају стадо и пасу;
2بعضی هستند که حدود رامنتقل می‌سازند و گله‌ها را غصب نموده، می‌چرانند.
3Магарца сиротама одгоне; у залогу узимају вола удовици;
3الاغهای یتیمان را می‌رانند و گاوبیوه‌زنان را به گرو می‌گیرند.
4Сиромахе одбијају с пута; убоги у земљи крију се сви.
4فقیران را از راه منحرف می‌سازند، و مسکینان زمین جمیع خویشتن را پنهان می‌کنند.
5Гле, као дивљи магарци у пустињи излазе на посао свој устајући рано на плен; пустиња је храна њима и деци њиховој.
5اینک مثل خروحشی به جهت کار خود به بیابان بیرون رفته، خوراک خود را می‌جویند و صحرا به ایشان نان برای فرزندان ایشان می‌رساند.
6Жању њиву и беру виноград који није њихов;
6علوفه خود را درصحرا درو می‌کنند و تاکستان شریران راخوشه چینی می‌نمایند.
7Гола нагоне да ноћује без хаљине, који се немају чим покрити по зими,
7برهنه و بی‌لباس شب رابه‌سر می‌برند و در سرما پوششی ندارند.
8Окисли од пљуска у гори, немајући заклона, привијају се к стени.
8ازباران کوهها تر می‌شوند و از عدم پناهگاه، صخره‌ها را در بغل می‌گیرند
9Грабе сироче од дојке и са сиромаха скидају залог.
9و کسانی هستند که یتیم را از پستان می‌ربایند و از فقیر گرو می‌گیرند.
10Голог остављају да иде без хаљине, и оне који носе снопове да гладују.
10پس ایشان بی‌لباس و برهنه راه می‌روند وبافه‌ها را برمی دارند و گرسنه می‌مانند.
11Који међу њиховим зидовима уље цеде и грожђе у кацама газе, подносе жеђ.
11دردروازه های آنها روغن می‌گیرند و چرخشت آنهارا پایمال می‌کنند و تشنه می‌مانند.
12Људи у граду уздишу, и душе побијених вичу, а Бог не укида то.
12ازشهرآباد، نعره می‌زنند و جان مظلومان استغاثه می‌کند. اما خدا حماقت آنها را به نظر نمی آورد.
13Они се противе светлости, не знају за путеве њене и не стају на стазама њеним.
13«و دیگرانند که از نور متمردند و راه آن رانمی دانند. و در طریق هایش سلوک نمی نمایند.
14Зором устајући крвник убија сиромаха и убогог; а ноћу је као лупеж.
14قاتل در صبح برمی خیزد و فقیر و مسکین رامی کشد. و در شب مثل دزد می‌شود.
15И око курварово пази на сумрак говорећи: Да ме око не види. И сакрива лице.
15چشم زناکار نیز برای شام انتظار می‌کشد و می‌گوید که چشمی مرا نخواهد دید، و بر روی خود پرده می‌کشد.
16Прокопавају по мраку куће, које обдан себи забележе; не знају за светлост.
16در تاریکی به خانه‌ها نقب می‌زنند ودر روز، خویشتن را پنهان می‌کنند و روشنایی رانمی دانند،
17Јер је зора њима свима сен смртни; ако их ко позна, страх их је сена смртног.
17زیرا صبح برای جمیع ایشان مثل سایه موت است، چونکه ترسهای سایه موت رامی دانند.
18Брзи су као поврх воде, проклет је део њихов на земљи; неће видети пута виноградског.
18آنها بر روی آبها سبک‌اند و نصیب ایشان بر زمین ملعون است، و به راه تاکستان مراجعت نمی کنند.
19Као што суша и врућина граби воде снежне, тако гроб грешнике.
19چنانکه خشکی و گرمی آب برف را نابود می‌سازد، همچنین هاویه خطاکاران را.
20Заборавља их утроба материна, слатки су црвима, не спомињу се више; као дрво скршиће се неправедник.
20رحم (مادرش ) او را فراموش می‌نماید و کرم، او را نوش می‌کند. و دیگر مذکورنخواهد شد، و شرارت مثل درخت بریده خواهدشد.
21Здружује с њим нероткињу која не рађа, и удовици не чини добра.
21زن عاقر را که نمی زاید می‌بلعد و به زن بیوه احسان نمی نماید،
22Граби јаке својом силом; остане ли који, не узда се у живот свој.
22و اما خدا جباران را به قوت خود محفوظ می‌دارد. برمی خیزند اگرچه امید زندگی ندارند،
23Да му Бог да у шта ће се поуздати; али очи Његове пазе на њихове путе.
23ایشان را اطمینان می‌بخشد و بر آن تکیه می‌نمایند، اما چشمان اوبر راههای ایشان است.
24Узвисе се за мало, па их нема; падају и гину као сви други, и као врх од класа одсецају се.
24اندک زمانی بلندمی شوند، پس نیست می‌گردند و پست شده، مثل سایرین برده می‌شوند و مثل سر سنبله‌ها بریده می‌گردند،
25Није ли тако? Ко ће ме утерати у лаж и обратити у ништа речи моје?
25و اگر چنین نیست پس کیست که مراتکذیب نماید و کلام مرا ناچیز گرداند؟»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.