Job 24
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Why are times not laid up by the Almighty? And why do not they that know Him see His days?
1«چونکه زمانها از قادرمطلق مخفی نیست. پس چرا عارفان او ایام او راملاحظه نمی کنند؟
2There are that remove the landmarks; they violently take away flocks, and feed them.
2بعضی هستند که حدود رامنتقل می‌سازند و گله‌ها را غصب نموده، می‌چرانند.
3They drive away the ass of the fatherless, they take the widow's ox for a pledge.
3الاغهای یتیمان را می‌رانند و گاوبیوه‌زنان را به گرو می‌گیرند.
4They turn the needy out of the way; the poor of the earth hide themselves together.
4فقیران را از راه منحرف می‌سازند، و مسکینان زمین جمیع خویشتن را پنهان می‌کنند.
5Behold, as wild asses in the wilderness they go forth to their work, seeking diligently for food; the desert yieldeth them bread for their children.
5اینک مثل خروحشی به جهت کار خود به بیابان بیرون رفته، خوراک خود را می‌جویند و صحرا به ایشان نان برای فرزندان ایشان می‌رساند.
6They cut his provender in the field; and they despoil the vineyard of the wicked.
6علوفه خود را درصحرا درو می‌کنند و تاکستان شریران راخوشه چینی می‌نمایند.
7They lie all night naked without clothing, and have no covering in the cold.
7برهنه و بی‌لباس شب رابه‌سر می‌برند و در سرما پوششی ندارند.
8They are wet with the showers of the mountains, and embrace the rock for want of a shelter.
8ازباران کوهها تر می‌شوند و از عدم پناهگاه، صخره‌ها را در بغل می‌گیرند
9There are that pluck the fatherless from the breast, and take a pledge of the poor;
9و کسانی هستند که یتیم را از پستان می‌ربایند و از فقیر گرو می‌گیرند.
10So that they go about naked without clothing, and being hungry they carry the sheaves;
10پس ایشان بی‌لباس و برهنه راه می‌روند وبافه‌ها را برمی دارند و گرسنه می‌مانند.
11They make oil within the rows of these men; they tread their winepresses, and suffer thirst.
11دردروازه های آنها روغن می‌گیرند و چرخشت آنهارا پایمال می‌کنند و تشنه می‌مانند.
12From out of the populous city men groan, and the soul of the wounded crieth out; yet God imputeth it not for unseemliness.
12ازشهرآباد، نعره می‌زنند و جان مظلومان استغاثه می‌کند. اما خدا حماقت آنها را به نظر نمی آورد.
13These are of them that rebel against the light; they know not the ways thereof, nor abide in the paths thereof.
13«و دیگرانند که از نور متمردند و راه آن رانمی دانند. و در طریق هایش سلوک نمی نمایند.
14The murderer riseth with the light, to kill the poor and needy; and in the night he is as a thief.
14قاتل در صبح برمی خیزد و فقیر و مسکین رامی کشد. و در شب مثل دزد می‌شود.
15The eye also of the adulterer waiteth for the twilight, saying: 'No eye shall see me'; and he putteth a covering on his face.
15چشم زناکار نیز برای شام انتظار می‌کشد و می‌گوید که چشمی مرا نخواهد دید، و بر روی خود پرده می‌کشد.
16In the dark they dig through houses; they shut themselves up in the day-time; they know not the light.
16در تاریکی به خانه‌ها نقب می‌زنند ودر روز، خویشتن را پنهان می‌کنند و روشنایی رانمی دانند،
17For the shadow of death is to all of them as the morning; for they know the terrors of the shadow of death.
17زیرا صبح برای جمیع ایشان مثل سایه موت است، چونکه ترسهای سایه موت رامی دانند.
18He is swift upon the face of the waters; their portion is cursed in the earth; he turneth not by the way of the vineyards.
18آنها بر روی آبها سبک‌اند و نصیب ایشان بر زمین ملعون است، و به راه تاکستان مراجعت نمی کنند.
19Drought and heat consume the snow waters; so doth the nether-world those that have sinned.
19چنانکه خشکی و گرمی آب برف را نابود می‌سازد، همچنین هاویه خطاکاران را.
20The womb forgetteth him; the worm feedeth sweetly on him; he shall be no more remembered; and unrighteousness is broken as a tree.
20رحم (مادرش ) او را فراموش می‌نماید و کرم، او را نوش می‌کند. و دیگر مذکورنخواهد شد، و شرارت مثل درخت بریده خواهدشد.
21He devoureth the barren that beareth not; and doeth not good to the widow.
21زن عاقر را که نمی زاید می‌بلعد و به زن بیوه احسان نمی نماید،
22He draweth away the mighty also by his power; he riseth up, and he trusteth not his own life.
22و اما خدا جباران را به قوت خود محفوظ می‌دارد. برمی خیزند اگرچه امید زندگی ندارند،
23Though it be given him to be in safety, whereon he resteth, yet His eyes are upon their ways.
23ایشان را اطمینان می‌بخشد و بر آن تکیه می‌نمایند، اما چشمان اوبر راههای ایشان است.
24They are exalted for a little while, and they are gone; yea, they are brought low, they are gathered in as all others, and wither as the tops of the ears of corn.
24اندک زمانی بلندمی شوند، پس نیست می‌گردند و پست شده، مثل سایرین برده می‌شوند و مثل سر سنبله‌ها بریده می‌گردند،
25And if it be not so now, who will prove me a liar, and make my speech nothing worth?
25و اگر چنین نیست پس کیست که مراتکذیب نماید و کلام مرا ناچیز گرداند؟»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.