Job 11
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Then answered Zophar the Naamathite, and said:
1و صوفر نعماتی در جواب گفت:
2Should not the multitude of words be answered? And should a man full of talk be accounted right?
2«آیابه کثرت سخنان جواب نباید داد و مردپرگو عادل شمرده شود؟
3Thy boastings have made men hold their peace, and thou hast mocked, with none to make thee ashamed;
3آیا بیهوده‌گویی تومردمان را ساکت کند و یا سخریه کنی و کسی تورا خجل نسازد؟
4And thou hast said: 'My doctrine is pure, and I am clean in Thine eyes.'
4و می‌گویی تعلیم من پاک است، و من در نظر تو بی‌گناه هستم.
5But oh that God would speak, and open His lips against thee;
5و لیکن کاش که خدا سخن بگوید و لبهای خود را بر تو بگشاید،
6And that He would tell thee the secrets of wisdom, that sound wisdom is manifold! Know therefore that God exacteth of thee less than thine iniquity deserveth.
6و اسرار حکمت را برای تو بیان کند. زیرا که درماهیت خود دو طرف دارد. پس بدان که خدا کمتراز گناهانت تو را سزا داده است.
7Canst thou find out the deep things of God? Canst thou attain unto the purpose of the Almighty?
7آیا عمق های خدا را می‌توانی دریافت نمود؟ یا به کنه قادرمطلق توانی رسید؟
8It is high as heaven; what canst thou do? Deeper than the nether-world; what canst thou know?
8مثل بلندیهای آسمان است؛ چه خواهی کرد؟ گودتر از هاویه است؛ چه توانی دانست؟
9The measure thereof is longer than the earth, and broader than the sea.
9پیمایش آن از جهان طویل تر واز دریا پهن تر است.
10If He pass by, and shut up, or gather in, then who can hinder Him?
10اگر سخت بگیرد و حبس نماید و به محاکمه دعوت کند کیست که او راممانعت نماید؟
11For He knoweth base men; and when He seeth iniquity, will He not then consider it?
11زیرا که بطالت مردم را می‌داندو شرارت را می‌بیند اگرچه در آن تامل نکند.
12But an empty man will get understanding, when a wild ass's colt is born a man.
12ومرد جاهل آنوقت فهیم می‌شود که بچه خروحشی، انسان متولد شود.
13If thou set thy heart aright, and stretch out thy hands toward Him —
13اگر تو دل خود راراست سازی و دستهای خود را بسوی او درازکنی،
14If iniquity be in thy hand, put it far away, and let not unrighteousness dwell in thy tents —
14اگر در دست تو شرارت باشد، آن را ازخود دور کن، و بی‌انصافی در خیمه های تو ساکن نشود.
15Surely then shalt thou lift up thy face without spot; yea, thou shalt be stedfast, and shalt not fear;
15پس یقین روی خود را بی‌عیب برخواهی افراشت، و مستحکم شده، نخواهی ترسید.
16For thou shalt forget thy misery; thou shalt remember it as waters that are passed away;
16زیرا که مشقت خود را فراموش خواهی کرد، و آن را مثل آب رفته به یاد خواهی آورد،
17And thy life shall be clearer than the noonday; though there be darkness, it shall be as the morning.
17و روزگار تو از وقت ظهر روشن ترخواهد شد، و اگرچه تاریکی باشد، مثل صبح خواهد گشت.
18And thou shalt be secure, because there is hope; yea, thou shalt look about thee, and shalt take thy rest in safety.
18و مطمئن خواهی بود چونکه امید داری، و اطراف خود را تجسس نموده، ایمن خواهی خوابید.
19Also thou shalt lie down, and none shall make thee afraid; yea, many shall make suit unto thee.
19و خواهی خوابید وترساننده‌ای نخواهد بود، و بسیاری تو راتملق خواهند نمود.
20But the eyes of the wicked shall fail, and they shall have no way to flee, and their hope shall be the drooping of the soul.
20لیکن چشمان شریران کاهیده می‌شود و ملجای ایشان از ایشان نابود می‌گردد و امید ایشان جان کندن ایشان است.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.