Job 11
World English BibleTranslation
World English Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Then Zophar, the Naamathite, answered,
1و صوفر نعماتی در جواب گفت:
2“Shouldn’t the multitude of words be answered? Should a man full of talk be justified?
2«آیابه کثرت سخنان جواب نباید داد و مردپرگو عادل شمرده شود؟
3Should your boastings make men hold their peace? When you mock, will no man make you ashamed?
3آیا بیهوده‌گویی تومردمان را ساکت کند و یا سخریه کنی و کسی تورا خجل نسازد؟
4For you say, ‘My doctrine is pure. I am clean in your eyes.’
4و می‌گویی تعلیم من پاک است، و من در نظر تو بی‌گناه هستم.
5But oh that God would speak, and open his lips against you,
5و لیکن کاش که خدا سخن بگوید و لبهای خود را بر تو بگشاید،
6that he would show you the secrets of wisdom! For true wisdom has two sides. Know therefore that God exacts of you less than your iniquity deserves.
6و اسرار حکمت را برای تو بیان کند. زیرا که درماهیت خود دو طرف دارد. پس بدان که خدا کمتراز گناهانت تو را سزا داده است.
7“Can you fathom the mystery of God? Or can you probe the limits of the Almighty?
7آیا عمق های خدا را می‌توانی دریافت نمود؟ یا به کنه قادرمطلق توانی رسید؟
8They are high as heaven. What can you do? They are deeper than Sheol. What can you know?
8مثل بلندیهای آسمان است؛ چه خواهی کرد؟ گودتر از هاویه است؛ چه توانی دانست؟
9Its measure is longer than the earth, and broader than the sea.
9پیمایش آن از جهان طویل تر واز دریا پهن تر است.
10If he passes by, or confines, or convenes a court, then who can oppose him?
10اگر سخت بگیرد و حبس نماید و به محاکمه دعوت کند کیست که او راممانعت نماید؟
11For he knows false men. He sees iniquity also, even though he doesn’t consider it.
11زیرا که بطالت مردم را می‌داندو شرارت را می‌بیند اگرچه در آن تامل نکند.
12An empty-headed man becomes wise when a man is born as a wild donkey’s colt.
12ومرد جاهل آنوقت فهیم می‌شود که بچه خروحشی، انسان متولد شود.
13“If you set your heart aright, stretch out your hands toward him.
13اگر تو دل خود راراست سازی و دستهای خود را بسوی او درازکنی،
14If iniquity is in your hand, put it far away. Don’t let unrighteousness dwell in your tents.
14اگر در دست تو شرارت باشد، آن را ازخود دور کن، و بی‌انصافی در خیمه های تو ساکن نشود.
15Surely then you will lift up your face without spot. Yes, you will be steadfast, and will not fear,
15پس یقین روی خود را بی‌عیب برخواهی افراشت، و مستحکم شده، نخواهی ترسید.
16for you will forget your misery. You will remember it like waters that have passed away.
16زیرا که مشقت خود را فراموش خواهی کرد، و آن را مثل آب رفته به یاد خواهی آورد،
17Life will be clearer than the noonday. Though there is darkness, it will be as the morning.
17و روزگار تو از وقت ظهر روشن ترخواهد شد، و اگرچه تاریکی باشد، مثل صبح خواهد گشت.
18You will be secure, because there is hope. Yes, you will search, and will take your rest in safety.
18و مطمئن خواهی بود چونکه امید داری، و اطراف خود را تجسس نموده، ایمن خواهی خوابید.
19Also you will lie down, and no one will make you afraid. Yes, many will court your favor.
19و خواهی خوابید وترساننده‌ای نخواهد بود، و بسیاری تو راتملق خواهند نمود.
20But the eyes of the wicked will fail. They will have no way to flee. Their hope will be the giving up of the spirit.”
20لیکن چشمان شریران کاهیده می‌شود و ملجای ایشان از ایشان نابود می‌گردد و امید ایشان جان کندن ایشان است.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.