Ijob 11
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Kaj ekparolis Cofar, la Naamano, kaj diris:
1و صوفر نعماتی در جواب گفت:
2Ĉu kontraŭ multe da vortoj oni ne povas doni respondon? Kaj ĉu tiu, kiu multe parolas, estas prava?
2«آیابه کثرت سخنان جواب نباید داد و مردپرگو عادل شمرده شود؟
3Ĉu via senenhava parolado devas silentigi la homojn, Por ke vi mokinsultu kaj neniu vin hontigu?
3آیا بیهوده‌گویی تومردمان را ساکت کند و یا سخریه کنی و کسی تورا خجل نسازد؟
4Vi diras: Mia opinio estas ĝusta, Kaj mi estas pura antaŭ Viaj okuloj.
4و می‌گویی تعلیم من پاک است، و من در نظر تو بی‌گناه هستم.
5Sed ho, se Dio ekparolus, Kaj malfermus antaŭ vi Siajn lipojn,
5و لیکن کاش که خدا سخن بگوید و لبهای خود را بر تو بگشاید،
6Kaj malkaŝus antaŭ vi la sekretojn de la saĝo, Kiu havas multoblan forton! Sciu, ke ne ĉiujn viajn pekojn Dio rememoras.
6و اسرار حکمت را برای تو بیان کند. زیرا که درماهیت خود دو طرف دارد. پس بدان که خدا کمتراز گناهانت تو را سزا داده است.
7Ĉu vi povas eltrovi la esencon de Dio? Ĉu vi povas plene kompreni la perfektecon de la Plejpotenculo?
7آیا عمق های خدا را می‌توانی دریافت نمود؟ یا به کنه قادرمطلق توانی رسید؟
8Tio estas pli alta ol la ĉielo; Kion vi povas fari? Tio estas pli profunda ol Ŝeol; Kion vi povas ekscii?
8مثل بلندیهای آسمان است؛ چه خواهی کرد؟ گودتر از هاویه است؛ چه توانی دانست؟
9Pli longa ol la tero estas ĝia mezuro, Kaj pli larĝa ol la maro.
9پیمایش آن از جهان طویل تر واز دریا پهن تر است.
10Se Li preteriros, kaj fermos, kaj faros juĝon, Tiam kiu repuŝos Lin?
10اگر سخت بگیرد و حبس نماید و به محاکمه دعوت کند کیست که او راممانعت نماید؟
11Ĉar Li konas la homojn malvirtajn; Li vidas la malbonagojn, kiujn oni ne rimarkas.
11زیرا که بطالت مردم را می‌داندو شرارت را می‌بیند اگرچه در آن تامل نکند.
12Eĉ vanta homo devas kompreni, Eĉ homo, kiu naskiĝis sovaĝulo.
12ومرد جاهل آنوقت فهیم می‌شود که بچه خروحشی، انسان متولد شود.
13Se vi aranĝas vian koron Kaj etendas al Li viajn manojn;
13اگر تو دل خود راراست سازی و دستهای خود را بسوی او درازکنی،
14Se vi forigas la malvirton, kiu estas en via mano, Kaj vi ne permesos al malbonaĵoj resti en via tendo:
14اگر در دست تو شرارت باشد، آن را ازخود دور کن، و بی‌انصافی در خیمه های تو ساکن نشود.
15Tiam vi povos levi vian vizaĝon sen difekto; Vi estos firma kaj ne timos.
15پس یقین روی خود را بی‌عیب برخواهی افراشت، و مستحکم شده، نخواهی ترسید.
16Tiam vi forgesos mizeron; Vi rememoros ĝin kiel forfluintan akvon.
16زیرا که مشقت خود را فراموش خواهی کرد، و آن را مثل آب رفته به یاد خواهی آورد،
17Kaj via vivo leviĝos pli hele ol la tagmezo, La mallumo fariĝos kiel mateno.
17و روزگار تو از وقت ظهر روشن ترخواهد شد، و اگرچه تاریکی باشد، مثل صبح خواهد گشت.
18Kaj vi estos trankvila, ĉar ekzistas espero; Vi rigardos ĉirkaŭen, kaj iros dormi en sendanĝereco.
18و مطمئن خواهی بود چونکه امید داری، و اطراف خود را تجسس نموده، ایمن خواهی خوابید.
19Vi kuŝos, kaj neniu vin timigos; Kaj multaj serĉos vian favoron.
19و خواهی خوابید وترساننده‌ای نخواهد بود، و بسیاری تو راتملق خواهند نمود.
20Sed la okuloj de malpiuloj konsumiĝos, Pereos por ili la rifuĝo, Kaj ilia espero elspiros sian vivon.
20لیکن چشمان شریران کاهیده می‌شود و ملجای ایشان از ایشان نابود می‌گردد و امید ایشان جان کندن ایشان است.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.