Ijob 11
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Louis Segond 1910
1Kaj ekparolis Cofar, la Naamano, kaj diris:
1Tsophar de Naama prit la parole et dit:
2Ĉu kontraŭ multe da vortoj oni ne povas doni respondon? Kaj ĉu tiu, kiu multe parolas, estas prava?
2Cette multitude de paroles ne trouvera-t-elle point de réponse, Et suffira-t-il d’être un discoureur pour avoir raison?
3Ĉu via senenhava parolado devas silentigi la homojn, Por ke vi mokinsultu kaj neniu vin hontigu?
3Tes vains propos feront-ils taire les gens? Te moqueras-tu, sans que personne te confonde?
4Vi diras: Mia opinio estas ĝusta, Kaj mi estas pura antaŭ Viaj okuloj.
4Tu dis: Ma manière de voir est juste, Et je suis pur à tes yeux.
5Sed ho, se Dio ekparolus, Kaj malfermus antaŭ vi Siajn lipojn,
5Oh! Si Dieu voulait parler, S’il ouvrait les lèvres pour te répondre,
6Kaj malkaŝus antaŭ vi la sekretojn de la saĝo, Kiu havas multoblan forton! Sciu, ke ne ĉiujn viajn pekojn Dio rememoras.
6Et s’il te révélait les secrets de sa sagesse, De son immense sagesse, Tu verrais alors qu’il ne te traite pas selon ton iniquité.
7Ĉu vi povas eltrovi la esencon de Dio? Ĉu vi povas plene kompreni la perfektecon de la Plejpotenculo?
7Prétends-tu sonder les pensées de Dieu, Parvenir à la connaissance parfaite du Tout-Puissant?
8Tio estas pli alta ol la ĉielo; Kion vi povas fari? Tio estas pli profunda ol Ŝeol; Kion vi povas ekscii?
8Elle est aussi haute que les cieux: que feras-tu? Plus profonde que le séjour des morts: que sauras-tu?
9Pli longa ol la tero estas ĝia mezuro, Kaj pli larĝa ol la maro.
9La mesure en est plus longue que la terre, Elle est plus large que la mer.
10Se Li preteriros, kaj fermos, kaj faros juĝon, Tiam kiu repuŝos Lin?
10S’il passe, s’il saisit, S’il traîne à son tribunal, qui s’y opposera?
11Ĉar Li konas la homojn malvirtajn; Li vidas la malbonagojn, kiujn oni ne rimarkas.
11Car il connaît les vicieux, Il voit facilement les coupables.
12Eĉ vanta homo devas kompreni, Eĉ homo, kiu naskiĝis sovaĝulo.
12L’homme, au contraire, a l’intelligence d’un fou, Il est né comme le petit d’un âne sauvage.
13Se vi aranĝas vian koron Kaj etendas al Li viajn manojn;
13Pour toi, dirige ton cœur vers Dieu, Étends vers lui tes mains,
14Se vi forigas la malvirton, kiu estas en via mano, Kaj vi ne permesos al malbonaĵoj resti en via tendo:
14Éloigne-toi de l’iniquité, Et ne laisse pas habiter l’injustice sous ta tente.
15Tiam vi povos levi vian vizaĝon sen difekto; Vi estos firma kaj ne timos.
15Alors tu lèveras ton front sans tache, Tu seras ferme et sans crainte;
16Tiam vi forgesos mizeron; Vi rememoros ĝin kiel forfluintan akvon.
16Tu oublieras tes souffrances, Tu t’en souviendras comme des eaux écoulées.
17Kaj via vivo leviĝos pli hele ol la tagmezo, La mallumo fariĝos kiel mateno.
17Tes jours auront plus d’éclat que le soleil à son midi, Tes ténèbres seront comme la lumière du matin,
18Kaj vi estos trankvila, ĉar ekzistas espero; Vi rigardos ĉirkaŭen, kaj iros dormi en sendanĝereco.
18Tu seras plein de confiance, et ton attente ne sera plus vaine; Tu regarderas autour de toi, et tu reposeras en sûreté.
19Vi kuŝos, kaj neniu vin timigos; Kaj multaj serĉos vian favoron.
19Tu te coucheras sans que personne ne te trouble, Et plusieurs caresseront ton visage.
20Sed la okuloj de malpiuloj konsumiĝos, Pereos por ili la rifuĝo, Kaj ilia espero elspiros sian vivon.
20Mais les yeux des méchants seront consumés; Pour eux point de refuge; La mort, voilà leur espérance!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.