Ijob 13
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Louis Segond 1910
1Ĉion ĉi tion mia okulo vidis, Mia orelo aŭdis kaj komprenis.
1Voici, mon œil a vu tout cela, Mon oreille l’a entendu et y a pris garde.
2Kion vi scias, mi ankaŭ scias; Kaj mi ne estas malpli valora ol vi.
2Ce que vous savez, je le sais aussi, Je ne vous suis point inférieur.
3Sed mi volus paroli kun la Plejpotenculo, Mi dezirus disputi kun Dio.
3Mais je veux parler au Tout-Puissant, Je veux plaider ma cause devant Dieu;
4Tamen vi komentarias malvere, Vi ĉiuj estas senutilaj kuracistoj.
4Car vous, vous n’imaginez que des faussetés, Vous êtes tous des médecins de néant.
5Ho, se vi silentus, Tio estus saĝeco de via flanko.
5Que n’avez-vous gardé le silence? Vous auriez passé pour avoir de la sagesse.
6Aŭskultu do mian moralinstruon, Kaj atentu la defendan parolon de mia buŝo.
6Écoutez, je vous prie, ma défense, Et soyez attentifs à la réplique de mes lèvres.
7Ĉu pro Dio vi volas paroli malveron, Kaj pro Li paroli falsaĵon?
7Direz-vous en faveur de Dieu ce qui est injuste, Et pour le soutenir alléguerez-vous des faussetés?
8Ĉu vi volas esti personfavoraj al Li, Aŭ pro Dio vi volas disputi?
8Voulez-vous avoir égard à sa personne? Voulez-vous plaider pour Dieu?
9Ĉu estos bone, kiam Li esploros vin? Ĉu vi volas trompi Lin, kiel oni trompas homon?
9S’il vous sonde, vous approuvera-t-il? Ou le tromperez-vous comme on trompe un homme?
10Li certe vin punos, Se vi sekrete estos personfavoraj.
10Certainement il vous condamnera, Si vous n’agissez en secret que par égard pour sa personne.
11Ĉu Lia majesto ne konfuzas vin? Ĉu ne falas sur vin timo antaŭ Li?
11Sa majesté ne vous épouvantera-t-elle pas? Sa terreur ne tombera-t-elle pas sur vous?
12Viaj memorigoj estas sentencoj polvaj, Via bastionoj estas amasoj da argilo.
12Vos sentences sont des sentences de cendre, Vos retranchements sont des retranchements de boue.
13Silentu antaŭ mi, kaj parolos mi, Kio ajn trafos min.
13Taisez-vous, laissez-moi, je veux parler! Il m’en arrivera ce qu’il pourra.
14Por kio mi portu mian karnon en miaj dentoj Kaj metu mian animon en mian manon?
14Pourquoi saisirais-je ma chair entre les dents? J’exposerai plutôt ma vie.
15Li ja mortigos min, kaj mi ne havas esperon; Sed pri mia konduto mi volas disputi antaŭ Li.
15Voici, il me tuera; je n’ai rien à espérer; Mais devant lui je défendrai ma conduite.
16Tio jam estos savo por mi, Ĉar ne hipokritulo venos antaŭ Lin.
16Cela même peut servir à mon salut, Car un impie n’ose paraître en sa présence.
17Aŭskultu mian parolon Kaj mian klarigon antaŭ viaj oreloj.
17Écoutez, écoutez mes paroles, Prêtez l’oreille à ce que je vais dire.
18Jen mi pretigis juĝan aferon; Mi scias, ke mi montriĝos prava.
18Me voici prêt à plaider ma cause; Je sais que j’ai raison.
19Kiu povas procesi kontraŭ mi? Tiam mi eksilentus kaj mortus.
19Quelqu’un disputera-t-il contre moi? Alors je me tais, et je veux mourir.
20Nur du aferojn ne faru al mi, Tiam mi ne kaŝos min antaŭ Via vizaĝo:
20Seulement, accorde-moi deux choses Et je ne me cacherai pas loin de ta face:
21Malproksimigu de mi Vian manon, Kaj Via teruro ne timigu min.
21Retire ta main de dessus moi, Et que tes terreurs ne me troublent plus.
22Tiam voku, kaj mi respondos; Aŭ mi parolos, kaj Vi respondu al mi.
22Puis appelle, et je répondrai, Ou si je parle, réponds-moi!
23Kiom da malbonagoj kaj pekoj estas sur mi? Sciigu al mi miajn krimojn kaj pekojn.
23Quel est le nombre de mes iniquités et de mes péchés? Fais-moi connaître mes transgressions et mes péchés.
24Kial Vi kaŝas Vian vizaĝon Kaj rigardas min kiel Vian malamikon?
24Pourquoi caches-tu ton visage, Et me prends-tu pour ton ennemi?
25Ĉu Vi volas montri Vian forton kontraŭ deŝirita folio? Kaj ĉu sekiĝintan pajleron Vi volas persekuti?
25Veux-tu frapper une feuille agitée? Veux-tu poursuivre une paille desséchée?
26Ĉar Vi skribas kontraŭ mi maldolĉaĵon Kaj venigas sur min la pekojn de mia juneco.
26Pourquoi m’infliger d’amères souffrances, Me punir pour des fautes de jeunesse?
27Vi metis miajn piedojn en ŝtipon, Vi observas ĉiujn miajn vojojn, Kaj Vi observas la plandojn de miaj piedoj;
27Pourquoi mettre mes pieds dans les ceps, Surveiller tous mes mouvements, Tracer une limite à mes pas,
28Dum mi ja disfalas kiel putraĵo, Kiel vesto dismanĝita de tineoj.
28Quand mon corps tombe en pourriture, Comme un vêtement que dévore la teigne?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.