Ijob 41
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Louis Segond 1910
1Ĉu vi povas eltiri levjatanon per fiŝhoko, Aŭ ligi per ŝnuro ĝian langon?
1Nul n’est assez hardi pour l’exciter; Qui donc me résisterait en face?
2Ĉu vi povas trameti kanon tra ĝia nazo Kaj trapiki ĝian vangon per pikilo?
2De qui suis-je le débiteur? Je le paierai. Sous le ciel tout m’appartient.
3Ĉu ĝi multe petegos vin, Aŭ parolos al vi flataĵojn?
3Je veux encore parler de ses membres, Et de sa force, et de la beauté de sa structure.
4Ĉu ĝi faros interligon kun vi? Ĉu vi povas preni ĝin kiel porĉiaman sklavon?
4Qui soulèvera son vêtement? Qui pénétrera entre ses mâchoires?
5Ĉu vi amuziĝos kun ĝi kiel kun birdo? Aŭ ĉu vi ligos ĝin por viaj knabinoj?
5Qui ouvrira les portes de sa gueule? Autour de ses dents habite la terreur.
6Ĉu kamaradoj ĝin dishakos, Kaj dividos inter komercistoj?
6Ses magnifiques et puissants boucliers Sont unis ensemble comme par un sceau;
7Ĉu vi povas plenigi per pikiloj ĝian haŭton Kaj per fiŝistaj hokoj ĝian kapon?
7Ils se serrent l’un contre l’autre, Et l’air ne passerait pas entre eux;
8Metu sur ĝin vian manon; Tiam vi bone memoros la batalon, kaj ĝin ne plu entreprenos.
8Ce sont des frères qui s’embrassent, Se saisissent, demeurent inséparables.
9Vidu, la espero ĉiun trompos; Jam ekvidinte ĝin, li falos.
9Ses éternuements font briller la lumière; Ses yeux sont comme les paupières de l’aurore.
10Neniu estas tiel kuraĝa, por inciti ĝin; Kiu do povas stari antaŭ Mi?
10Des flammes jaillissent de sa bouche, Des étincelles de feu s’en échappent.
11Kiu antaŭe ion donis al Mi, ke Mi redonu al li? Sub la tuta ĉielo ĉio estas Mia.
11Une fumée sort de ses narines, Comme d’un vase qui bout, d’une chaudière ardente.
12Mi ne silentos pri ĝiaj membroj, Pri ĝia forto kaj bela staturo.
12Son souffle allume les charbons, Sa gueule lance la flamme.
13Kiu povas levi ĝian veston? Kiu aliros al ĝia paro da makzeloj?
13La force a son cou pour demeure, Et l’effroi bondit au-devant de lui.
14Kiu povas malfermi la pordon de ĝia vizaĝo? Teruro ĉirkaŭas ĝiajn dentojn.
14Ses parties charnues tiennent ensemble, Fondues sur lui, inébranlables.
15Ĝiaj fieraj skvamoj estas kiel ŝildoj, Interligitaj per fortika sigelo;
15Son cœur est dur comme la pierre, Dur comme la meule inférieure.
16Unu kuntuŝiĝas kun la alia tiel, Ke aero ne povas trairi tra ili;
16Quand il se lève, les plus vaillants ont peur, Et l’épouvante les fait fuir.
17Unu alfortikiĝis al la alia, Interkuniĝis kaj ne disiĝas.
17C’est en vain qu’on l’attaque avec l’épée; La lance, le javelot, la cuirasse, ne servent à rien.
18Ĝia terno briligas lumon, Kaj ĝiaj okuloj estas kiel la palpebroj de la ĉielruĝo.
18Il regarde le fer comme de la paille, L’airain comme du bois pourri.
19El ĝia buŝo eliras torĉoj, Elkuras flamaj fajreroj.
19La flèche ne le met pas en fuite, Les pierres de la fronde sont pour lui du chaume.
20El ĝiaj nazotruoj eliras fumo, Kiel el bolanta poto aŭ kaldrono.
20Il ne voit dans la massue qu’un brin de paille, Il rit au sifflement des dards.
21Ĝia spiro ekbruligas karbojn, Kaj flamo eliras el ĝia buŝo.
21Sous son ventre sont des pointes aiguës: On dirait une herse qu’il étend sur le limon.
22Sur ĝia kolo loĝas forto, Kaj antaŭ ĝi kuras teruro.
22Il fait bouillir le fond de la mer comme une chaudière, Il l’agite comme un vase rempli de parfums.
23La partoj de ĝia karno estas firme kunligitaj inter si, Tenas sin fortike sur ĝi, kaj ne ŝanceliĝas.
23Il laisse après lui un sentier lumineux; L’abîme prend la chevelure d’un vieillard.
24Ĝia koro estas malmola kiel ŝtono, Kaj fortika kiel suba muelŝtono.
24Sur la terre nul n’est son maître; Il a été créé pour ne rien craindre.
25Kiam ĝi sin levas, ektremas fortuloj, Konsterniĝas de teruro.
25Il regarde avec dédain tout ce qui est élevé, Il est le roi des plus fiers animaux.
26Glavo, kiu alproksimiĝas al ĝi, ne povas sin teni, Nek lanco, sago, aŭ kiraso.
no verse 26 in this text
27Feron ĝi rigardas kiel pajlon, Kupron kiel putran lignon.
no verse 27 in this text
28Ne forpelos ĝin sago; Ŝtonoj el ŝtonĵetilo fariĝas pajleroj antaŭ ĝi.
no verse 28 in this text
29Bastonegon ĝi rigardas kiel pajlon, Kaj ĝi mokas la sonon de lanco.
no verse 29 in this text
30Sube ĝi havas akrajn pecetojn; Kiel draŝrulo ĝi kuŝas sur la ŝlimo.
no verse 30 in this text
31Kiel kaldronon ĝi ondigas la profundon; La maron ĝi kirlas kiel ŝmiraĵon.
no verse 31 in this text
32La vojo post ĝi lumas; La abismo aperas kiel grizaĵo.
no verse 32 in this text
33Ne ekzistas sur la tero io simila al ĝi; Ĝi estas kreita sentima.
no verse 33 in this text
34Ĝi rigardas malestime ĉion altan; Ĝi estas reĝo super ĉiuj sovaĝaj bestoj.
no verse 34 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.