Ijob 41
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Ĉu vi povas eltiri levjatanon per fiŝhoko, Aŭ ligi per ŝnuro ĝian langon?
1E HOOPAA anei oe i ka leviatana me ka makau? A e kaomi i kona alelo me ke aho?
2Ĉu vi povas trameti kanon tra ĝia nazo Kaj trapiki ĝian vangon per pikilo?
2E hiki anei ia oe ke hookomo i ke kaula kaluha i kona ihu? A me ka makau e hoolou i kona iwia?
3Ĉu ĝi multe petegos vin, Aŭ parolos al vi flataĵojn?
3E hoomahuahua anei ia i ka nonoi ana ia oe? E olelo anei ia i na mea hooluolu ia oe?
4Ĉu ĝi faros interligon kun vi? Ĉu vi povas preni ĝin kiel porĉiaman sklavon?
4A hoopaa anei ia i ka berita me oe? E lawe anei oe ia ia i kauwa mau loa?
5Ĉu vi amuziĝos kun ĝi kiel kun birdo? Aŭ ĉu vi ligos ĝin por viaj knabinoj?
5E paani pu anei oe me ia me he manu la? E hoopaa anei oe ia ia no kou poe wahine opio?
6Ĉu kamaradoj ĝin dishakos, Kaj dividos inter komercistoj?
6E hana anei na makamaka ia ia i mea ahaaina? E mahele anei lakou ia ia iwaena o ka poe kuai?
7Ĉu vi povas plenigi per pikiloj ĝian haŭton Kaj per fiŝistaj hokoj ĝian kapon?
7E hiki anei ia oe ke hoopiha i kona ili i na mea oi? I kona poo hoi i na o-ia?
8Metu sur ĝin vian manon; Tiam vi bone memoros la batalon, kaj ĝin ne plu entreprenos.
8E kau oe i kou lima maluna ona, E hoomanao i ke kaua, a e hooki iho.
9Vidu, la espero ĉiun trompos; Jam ekvidinte ĝin, li falos.
9Aia hoi, o ka manao e paa aku ia ia ua make hewa: Aole anei e hina ilalo ka mea e nana aku ana ia ia?
10Neniu estas tiel kuraĝa, por inciti ĝin; Kiu do povas stari antaŭ Mi?
10Aohe mea aa e hoala ia ia: A owai la hoi ka mea e hiki ke ka imua o'u?
11Kiu antaŭe ion donis al Mi, ke Mi redonu al li? Sub la tuta ĉielo ĉio estas Mia.
11Owai ka i hana mua mai na'u, a e uku aku au? O na mea a pau malalo o ka lani, no'u ia.
12Mi ne silentos pri ĝiaj membroj, Pri ĝia forto kaj bela staturo.
12Aole au e huna i kona mau lala, Aole hoi i ka ikaika a me ka nani o kana mea kaua.
13Kiu povas levi ĝian veston? Kiu aliros al ĝia paro da makzeloj?
13Owai ka mea e wehe ae i ke alo o kona kapa? Owai ka mea e komo iloko o kona mau a palua?
14Kiu povas malfermi la pordon de ĝia vizaĝo? Teruro ĉirkaŭas ĝiajn dentojn.
14Owai ka mea e wehe ae i na pani o kona maka? O kona mau niho a puni he mea weliweli ia.
15Ĝiaj fieraj skvamoj estas kiel ŝildoj, Interligitaj per fortika sigelo;
15O kona haaheo, o kona mau palekaua paa no ia, I hoopiliia i ka mea kapili paa.
16Unu kuntuŝiĝas kun la alia tiel, Ke aero ne povas trairi tra ili;
16Ua pili kekahi i kekahi, Aole e komo ka makani iwaena o lakou.
17Unu alfortikiĝis al la alia, Interkuniĝis kaj ne disiĝas.
17Ua pili pu kekahi me kekahi, Ua hui pu ia lakou, aole e hiki ke hookaawaleia'e.
18Ĝia terno briligas lumon, Kaj ĝiaj okuloj estas kiel la palpebroj de la ĉielruĝo.
18Ma kona kiha ana alohi mai la ka malamalama, O kona mau maka ua like me na lihilihi o ke kakahiaka.
19El ĝia buŝo eliras torĉoj, Elkuras flamaj fajreroj.
19Mailoko mai o kona waha hele aku na lapalapa, A lele aku na huna ahi.
20El ĝiaj nazotruoj eliras fumo, Kiel el bolanta poto aŭ kaldrono.
20Mailoko mai o kona mau pukaihu puka aku ka mahu, E like me ko ka ipuhao wela, a me ka ipuhao lapalapa.
21Ĝia spiro ekbruligas karbojn, Kaj flamo eliras el ĝia buŝo.
21Hoa aku kona hanu i na lanahu, A mai kona waha puka aku ka lapalapa.
22Sur ĝia kolo loĝas forto, Kaj antaŭ ĝi kuras teruro.
22Maloko o kona a-i ke noho la ka ikaika, A lelele ka weliweli imua ona.
23La partoj de ĝia karno estas firme kunligitaj inter si, Tenas sin fortike sur ĝi, kaj ne ŝanceliĝas.
23O na wahi lewalewa o kona io ua pilipaaia, Ua paa ia ia, aole e hoonaueia.
24Ĝia koro estas malmola kiel ŝtono, Kaj fortika kiel suba muelŝtono.
24O kona naau ua paa, me he pohaku la, A ua paakiki e like me ka pohaku lalo o ka wili.
25Kiam ĝi sin levas, ektremas fortuloj, Konsterniĝas de teruro.
25I kona ea ana iluna, makau ka poe ikaika; No ka weliweli pihoihoi lakou.
26Glavo, kiu alproksimiĝas al ĝi, ne povas sin teni, Nek lanco, sago, aŭ kiraso.
26O ke kau ana o ka pahikaua ia ia aole ia e paa: O ka pahi o, o ka ihe, a me ka pololu.
27Feron ĝi rigardas kiel pajlon, Kupron kiel putran lignon.
27Ua manao no ia i ka hao he like ia me ka mauu maloo, A i ke keleawe me he laau popopo la.
28Ne forpelos ĝin sago; Ŝtonoj el ŝtonĵetilo fariĝas pajleroj antaŭ ĝi.
28Aole e hiki i ka pua pana ke hooauhee ia ia: O na pohaku o ka maa, ua like ia me ka opala.
29Bastonegon ĝi rigardas kiel pajlon, Kaj ĝi mokas la sonon de lanco.
29Ua manaoia ka newa e like me ka opala; Ua akaaka no ia i ka naue ana o ka ihe.
30Sube ĝi havas akrajn pecetojn; Kiel draŝrulo ĝi kuŝas sur la ŝlimo.
30Malalo ona na apana ipu lepo: Hohola aku ia i ka mea oi maluna o ka lepo.
31Kiel kaldronon ĝi ondigas la profundon; La maron ĝi kirlas kiel ŝmiraĵon.
31Hoopohapoha no ia i ka hohonu, me he ipuhao la: Hana no ia i ke kai me he ipu mea hamo la.
32La vojo post ĝi lumas; La abismo aperas kiel grizaĵo.
32Waiho no ia i ala malamalama mahope ona; Ua manaoia ka hohonu, he poohina.
33Ne ekzistas sur la tero io simila al ĝi; Ĝi estas kreita sentima.
33Aohe mea like maluna o ka honua, Ka mea i hanaia me ka makau ole.
34Ĝi rigardas malestime ĉion altan; Ĝi estas reĝo super ĉiuj sovaĝaj bestoj.
34Nana mai no ia i na mea kiekie a pau; Oia ke alii maluna o ka poe haaheo a pau.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.