Ijob 41
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Ĉu vi povas eltiri levjatanon per fiŝhoko, Aŭ ligi per ŝnuro ĝian langon?
1Поць ту сэ принзь левиатанул ку ундица сау сэ-й леӂь лимба ку о фуние?
2Ĉu vi povas trameti kanon tra ĝia nazo Kaj trapiki ĝian vangon per pikilo?
2Ый вей путя петрече папура прин нэрь сау сэ-й стрэпунӂь ку ун кырлиг фалка?
3Ĉu ĝi multe petegos vin, Aŭ parolos al vi flataĵojn?
3Ыць ва фаче ел мулте ругэминць? Ыць ва ворби ел ку ун глас дулче?
4Ĉu ĝi faros interligon kun vi? Ĉu vi povas preni ĝin kiel porĉiaman sklavon?
4Ва фаче ел ун легэмынт ку тине, ка сэ-ць фие роб пе вечие?
5Ĉu vi amuziĝos kun ĝi kiel kun birdo? Aŭ ĉu vi ligos ĝin por viaj knabinoj?
5Те вей жука ту ку ел ка ши ку о пасэре? Ыл вей лега ту ка сэ-ць ынвеселешть фетеле?
6Ĉu kamaradoj ĝin dishakos, Kaj dividos inter komercistoj?
6Фак пескарий негоц ку ел? Ыл ымпарт ей ынтре негусторь?
7Ĉu vi povas plenigi per pikiloj ĝian haŭton Kaj per fiŝistaj hokoj ĝian kapon?
7Ый вей акопери пеля ку цепуше ши капул ку кинӂь?
8Metu sur ĝin vian manon; Tiam vi bone memoros la batalon, kaj ĝin ne plu entreprenos.
8Ридикэ-ць нумай мына ымпотрива луй, ши ну-ць ва май вени густ сэ-л ловешть.
9Vidu, la espero ĉiun trompos; Jam ekvidinte ĝin, li falos.
9Ятэ кэ ешть ыншелат ын аштептаря та де а-л принде: нумай сэ-л везь, ши казь ла пэмынт!
10Neniu estas tiel kuraĝa, por inciti ĝin; Kiu do povas stari antaŭ Mi?
10Нимень ну есте атыт де ындрэзнец ка сэ-л ынтэрыте. Чине Ми с-ар ымпотриви ын фацэ?
11Kiu antaŭe ion donis al Mi, ke Mi redonu al li? Sub la tuta ĉielo ĉio estas Mia.
11Куй сунт датор, ка сэ-й плэтеск? Суб чер тотул есте ал Меу.
12Mi ne silentos pri ĝiaj membroj, Pri ĝia forto kaj bela staturo.
12Вряу сэ май ворбеск ярэшь де мэдулареле луй ши де тэрия луй, ши де фрумусеця ынтокмирий луй.
13Kiu povas levi ĝian veston? Kiu aliros al ĝia paro da makzeloj?
13Чине-й ва путя ридика вешмынтул? Чине ва путя пэтрунде ынтре фэлчиле луй?
14Kiu povas malfermi la pordon de ĝia vizaĝo? Teruro ĉirkaŭas ĝiajn dentojn.
14Чине ва путя дескиде порциле гурий луй? Шируриле динцилор луй кыт сунт де ынспэймынтэтоаре!
15Ĝiaj fieraj skvamoj estas kiel ŝildoj, Interligitaj per fortika sigelo;
15Скутуриле луй мэреце ши путерниче сунт уните ымпреунэ ка принтр-о печете;
16Unu kuntuŝiĝas kun la alia tiel, Ke aero ne povas trairi tra ili;
16се цин унул де алтул ши нич аерул н-ар путя трече принтре еле.
17Unu alfortikiĝis al la alia, Interkuniĝis kaj ne disiĝas.
17Сунт ка ниште фраць каре се ымбрэцишязэ, се апукэ ши рэмын недеспэрциць.
18Ĝia terno briligas lumon, Kaj ĝiaj okuloj estas kiel la palpebroj de la ĉielruĝo.
18Стрэнутуриле луй фак сэ стрэлучяскэ лумина; окий луй сунт ка ӂяна зорилор.
19El ĝia buŝo eliras torĉoj, Elkuras flamaj fajreroj.
19Дин гура луй цышнеск флэкэрь, скапэрэ скынтей де фок дин еа.
20El ĝiaj nazotruoj eliras fumo, Kiel el bolanta poto aŭ kaldrono.
20Дин нэриле луй есе фум, ка динтр-ун вас каре фербе, ка динтр-о кэлдаре фербинте.
21Ĝia spiro ekbruligas karbojn, Kaj flamo eliras el ĝia buŝo.
21Суфларя луй апринде кэрбуний ши гура луй арункэ флэкэрь.
22Sur ĝia kolo loĝas forto, Kaj antaŭ ĝi kuras teruro.
22Тэрия луй стэ ын грумаз ши ынаинтя луй саре гроаза.
23La partoj de ĝia karno estas firme kunligitaj inter si, Tenas sin fortike sur ĝi, kaj ne ŝanceliĝas.
23Пэрциле луй челе кэрноасе се цин ымпреунэ, ка турнате пе ел, неклинтите.
24Ĝia koro estas malmola kiel ŝtono, Kaj fortika kiel suba muelŝtono.
24Инима луй есте таре ка пятра, таре ка пятра де моарэ каре стэ дедесубт.
25Kiam ĝi sin levas, ektremas fortuloj, Konsterniĝas de teruro.
25Кынд се скоалэ ел, тремурэ витежий ши спайма ый пуне пе фугэ.
26Glavo, kiu alproksimiĝas al ĝi, ne povas sin teni, Nek lanco, sago, aŭ kiraso.
26Деӂяба есте ловит ку сабия; кэч сулица, сэӂята ши павэза ну фолосеск ла нимик.
27Feron ĝi rigardas kiel pajlon, Kupron kiel putran lignon.
27Пентру ел, ферул есте ка паюл, арама, ка лемнул путред.
28Ne forpelos ĝin sago; Ŝtonoj el ŝtonĵetilo fariĝas pajleroj antaŭ ĝi.
28Сэӂята ну-л пуне пе фугэ, петреле дин праштие сунт ка плява пентру ел.
29Bastonegon ĝi rigardas kiel pajlon, Kaj ĝi mokas la sonon de lanco.
29Ну веде ын гьоагэ декыт ун фир де пай ши рыде ла шуератул сэӂецилор.
30Sube ĝi havas akrajn pecetojn; Kiel draŝrulo ĝi kuŝas sur la ŝlimo.
30Суб пынтечеле луй сунт цепь аскуциць: ай зиче кэ есте о грапэ ынтинсэ песте норой.
31Kiel kaldronon ĝi ondigas la profundon; La maron ĝi kirlas kiel ŝmiraĵon.
31Фаче сэ клокотяскэ фундул мэрий ка ун казан ши-л клатинэ ка пе ун вас плин ку мир.
32La vojo post ĝi lumas; La abismo aperas kiel grizaĵo.
32Ын урмэ, ел ласэ о кэраре луминоасэ, ши адынкул паре ка плетеле унуй бэтрын.
33Ne ekzistas sur la tero io simila al ĝi; Ĝi estas kreita sentima.
33Пе пэмынт нимик ну-й есте стэпын; есте фэкут ка сэ ну се тямэ де нимик.
34Ĝi rigardas malestime ĉion altan; Ĝi estas reĝo super ĉiuj sovaĝaj bestoj.
34Привеште ку диспрец тот че есте ынэлцат, есте ымпэратул челор май мындре добитоаче.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.