Ijob 20
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Ekparolis Cofar, la Naamano, kaj diris:
1Цофар дин Наама а луат кувынтул ши а зис:
2Pro tio miaj pensoj devigas min respondi, Pro tio, kion mi sentas.
2„Гындуриле меле мэ силеск сэ рэспунд, ши фрэмынтаря мя ну-мь дэ паче.
3Hontindan riproĉon mi aŭdis, Kaj la spirito de mia prudento respondos por mi.
3Ам аузит мустрэрь каре мэ умплу де рушине, ши, дин адынкул минций меле, духул мэ фаче сэ рэспунд.
4Ĉu vi scias, ke tiel estis de eterne, De post la apero de homo sur la tero,
4Ну штий ту кэ демулт де тот, де кынд а фост ашезат омул пе пэмынт,
5Ke la triumfado de malvirtuloj estas mallongatempa, Kaj la ĝojo de hipokritulo estas nur momenta?
5бируинца челор рэй а фост скуртэ ши букурия нелеӂюитулуй, нумай де о клипэ?
6Se lia grandeco eĉ atingus ĝis la ĉielo, Kaj lia kapo tuŝus la nubon,
6Кяр дакэ с-ар ынэлца пынэ ла черурь ши капул й-ар ажунӂе пынэ ла норь,
7Li tamen pereos por ĉiam, kiel lia sterko; Tiuj, kiuj lin vidis, diros: Kie li estas?
7ва пери пентру тотдяуна, ка мурдэрия луй, ши чей че-л ведяу вор зиче: ‘Унде есте?’
8Kiel sonĝo li forflugos, kaj oni lin ne trovos; Li malaperos, kiel nokta vizio.
8Ва збура ка ун вис ши ну-л вор май гэси; ва пери ка о ведение де ноапте.
9Okulo, kiu rigardis lin, ne plu vidos lin; Lia loko lin ne plu vidos.
9Окюл каре-л привя ну-л ва май приви, локул ын каре локуя ну-л ва май зэри.
10Liaj filoj kurados almozpetante, Kaj liaj manoj redonos lian havaĵon.
10Песте фиий луй вор нэвэли чей сэрачь, ши мыниле луй вор да ынапой че а рэпит ку сила.
11Liaj ostoj estos punitaj pro la pekoj de lia juneco, Kaj tio kuŝiĝos kune kun li en la polvo.
11Оаселе луй, плине де влага тинереций, ышь вор авя кулкушул ку ел ын цэрынэ.
12Se la malbono estas dolĉa en lia buŝo, Li kaŝas ĝin sub sia lango,
12Дулче ера рэул ын гура луй. Ыл аскундя суб лимбэ,
13Li flegas ĝin kaj ne forlasas ĝin, Kaj retenas ĝin sur sia palato:
13ыл местека ынтруна ши ну-л лэса; ыл циня ын черул гурий,
14Tiam lia manĝaĵo renversiĝos en liaj internaĵoj, Fariĝos galo de aspidoj interne de li.
14дар храна луй се ва префаче ын мэрунтаеле луй, ва ажунӂе ын трупул луй о отравэ де аспидэ.
15Li englutis havaĵon, sed li ĝin elvomos; El lia ventro Dio ĝin elpelos.
15Богэцииле ынгиците ле ва вэрса, Думнезеу ле ва скоате дин пынтечеле луй.
16Venenon de aspidoj li suĉos; Lango de vipuro lin mortigos.
16Отравэ де аспидэ а супт, ши де ачея лимба нэпырчий ыл ва учиде.
17Li ne vidos fluojn nek riverojn, Torentojn de mielo kaj de butero.
17Ну-шь ва май плимба привириле песте пыраеле ши рыуриле де мьере ши де лапте,
18Li redonos tion, kion li pene akiris, kaj li tion ne englutos; Kiel ajn granda estas lia havaĵo, li ĝin fordonos kaj ne ĝuos ĝin.
18ва да ынапой че а кыштигат ши ну ва май траӂе фолос дин кыштиг; ва да ынапой тот че а луат ши ну се ва май букура де ел,
19Ĉar li premis kaj forlasis la senhavulojn, Li rabis al si domon, kiun li ne konstruis.
19кэч а асуприт пе сэрачь ши й-а лэсат сэ пярэ, а дэрымат касе ши ну ле-а зидит ла лок.
20Ĉar lia interno ne estis trankvila, Tial li ne savos tion, kio estis por li kara.
20Лэкомия луй н-а куноскут марӂинь, дар ну ва скэпа че аре май скумп.
21Nenion restigis lia manĝemeco; Tial lia bonstato ne estos longedaŭra.
21Нимик ну скапэ де лэкомия луй, дар бунэстаря луй ну ва цине.
22Malgraŭ lia abundeco, li estos premata; Ĉiaspecaj suferoj trafos lin.
22Ын мижлокул белшугулуй ва фи ын невое; мына тутурор тикэлошилор се ва ридика асупра луй.
23Por plenigi lian ventron, Li sendos sur lin la flamon de Sia kolero, Kaj pluvigos sur lin Sian furiozon.
23Ши ятэ, ка сэ-й умпле пынтечеле, Думнезеу ва тримите песте ел фокул мынией Луй ши-л ва сэтура ку о плоае де сэӂець.
24Se li forkuros de batalilo fera, Trafos lin pafarko kupra.
24Дакэ ва скэпа де армеле де фер, ыл ва стрэпунӂе аркул де арамэ.
25Nudigita glavo trairos lian korpon, Kaj la fulmo de lia turmentilo venos sur lin kun teruro.
25Ышь смулӂе дин труп сэӂята, каре скынтеязэ ла еширя дин феря луй, ши ыл апукэ спаймеле морций.
26Nenia mallumo povos kaŝi liajn trezorojn; Lin konsumos fajro ne disblovata; Malbone estos al tiu, kiu restos en lia tendo.
26Тоате ненорочириле сунт пэстрате пентру комориле луй; ва фи мистуит де ун фок пе каре ну-л ва апринде омул, ши че ва май рэмыне ын кортул луй ва фи арс де фок.
27La ĉielo malkovros liajn malbonagojn, Kaj la tero leviĝos kontraŭ lin.
27Черуриле ый вор дезвели фэрэделеӂя, ши пэмынтул се ва ридика ымпотрива луй.
28Malaperos la greno el lia domo, Disŝutita ĝi estos en la tago de Lia kolero.
28Венитуриле касей луй се вор перде, вор пери ын зиуа мынией луй Думнезеу.
29Tia estas de Dio la sorto de homo malpia, Kaj la heredaĵo destinita por li de Dio.
29Ачаста есте соарта пе каре о пэстрязэ Думнезеу челуй рэу, ачаста есте моштениря пе каре й-о хотэрэште Думнезеу.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.