Ijob 20
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Bible Mutal (Kosraean)
1Ekparolis Cofar, la Naamano, kaj diris:
1Na Zophar el fahk,
2Pro tio miaj pensoj devigas min respondi, Pro tio, kion mi sentas.
2“Job, kom arulana aktoasryeyu. Inge nga semutengla, ac kena tari topuk kom.
3Hontindan riproĉon mi aŭdis, Kaj la spirito de mia prudento respondos por mi.
3Ma kom fahk ah kas in na pirakak, Tusruktu nga etu lah nga ac topuk fuka.
4Ĉu vi scias, ke tiel estis de eterne, De post la apero de homo sur la tero,
4“Kom etu na lah oemeet me, Ke mutawauk in fili mwet uh fin faclu ah,
5Ke la triumfado de malvirtuloj estas mallongatempa, Kaj la ĝojo de hipokritulo estas nur momenta?
5Wangin sie mwet koluk ku in engan paht.
6Se lia grandeco eĉ atingus ĝis la ĉielo, Kaj lia kapo tuŝus la nubon,
6Sahp el ac ku in kapak in mwet na fulat se, Nwe ke na insifal sun pukunyeng uh,
7Li tamen pereos por ĉiam, kiel lia sterko; Tiuj, kiuj lin vidis, diros: Kie li estas?
7Tusruktu el ac ukyukla oana kutkut uh. Mwet ma etal meet ah, Ac suk lah el som nu ya.
8Kiel sonĝo li forflugos, kaj oni lin ne trovos; Li malaperos, kiel nokta vizio.
8El ac wanginla oana sie mweme, oana sie aruruma ke fong, Ac tiana sifil liyeyuk.
9Okulo, kiu rigardis lin, ne plu vidos lin; Lia loko lin ne plu vidos.
9El ac wanginla liki acn ma el tuh muta we meet ah;
10Liaj filoj kurados almozpetante, Kaj liaj manoj redonos lian havaĵon.
10Ac tulik natul ac fah akfalyela ma lun mwet sukasrup ma el tuh pisrala ah.
11Liaj ostoj estos punitaj pro la pekoj de lia juneco, Kaj tio kuŝiĝos kune kun li en la polvo.
11Meet, manol fusr ac el arulana fokoko, Tusruktu ac tia pat, ac fah ekla nu ke kutkut.
12Se la malbono estas dolĉa en lia buŝo, Li kaŝas ĝin sub sia lango,
12“Ma koluk uh finne oana sie ma emwem nu ke oalul, Ac el finne okanla oan ye lohul,
13Li flegas ĝin kaj ne forlasas ĝin, Kaj retenas ĝin sur sia palato:
13Ac tia lungse sisla, a kena in oanna inwalul elan engankin ema uh.
14Tiam lia manĝaĵo renversiĝos en liaj internaĵoj, Fariĝos galo de aspidoj interne de li.
14Tusruktu mongo inge ac ekla mwen ke sun insial — Mwen oana pwasin uh.
15Li englutis havaĵon, sed li ĝin elvomos; El lia ventro Dio ĝin elpelos.
15Mwet koluk uh wihtacla mwe kasrup ma el pisrala uh; Ac God El ac eisla sel, finne oan insial.
16Venenon de aspidoj li suĉos; Lango de vipuro lin mortigos.
16Ma su mwet koluk se ukumya uu oana pwasin; Ac fah unilya oana ngalngul lun soko wet pwasin uh.
17Li ne vidos fluojn nek riverojn, Torentojn de mielo kaj de butero.
17El ac fah tia moul in liye infacl ma oil in olive soror we uh, Ku infacl srisrik ma oasr milk ac honey soror kac.
18Li redonos tion, kion li pene akiris, kaj li tion ne englutos; Kiel ajn granda estas lia havaĵo, li ĝin fordonos kaj ne ĝuos ĝin.
18El ac enenu in fuhleak nufon ma el kemkatu kac meet ah; Ac fah wangin pacl elan insewowokin mwe kasrup lal,
19Ĉar li premis kaj forlasis la senhavulojn, Li rabis al si domon, kiun li ne konstruis.
19Mweyen el tuh akkeokye ac pilesru mwet sukasrup, Ac eisla lohm ma siena mwet musaela.
20Ĉar lia interno ne estis trankvila, Tial li ne savos tion, kio estis por li kara.
20Rapku lal uh oru el tia ku in muti.
21Nenion restigis lia manĝemeco; Tial lia bonstato ne estos longedaŭra.
21Ke pacl el mongo uh, wanginna luwa, Ac inge, pacl in mut lal uh safla.
22Malgraŭ lia abundeco, li estos premata; Ĉiaspecaj suferoj trafos lin.
22Ke pacl se el sun na pwaye kasrpal, Na toasriyen mwe keok ma el oru inge nufon ac fah putatyang nu facl ac toanilya.
23Por plenigi lian ventron, Li sendos sur lin la flamon de Sia kolero, Kaj pluvigos sur lin Sian furiozon.
23Lela elan kang ma nukewa ma el ke kang uh! God El ac fah kael ke kasrkusrak ac folo lal.
24Se li forkuros de batalilo fera, Trafos lin pafarko kupra.
24El fin srike elan kaingkunla cutlass osra uh, Na soko osra in pisr, su muta uh orekla ke bronze, ac fah faksilya.
25Nudigita glavo trairos lian korpon, Kaj la fulmo de lia turmentilo venos sur lin kun teruro.
25Soko osra in pisr ac fah sasla ke manol; Ac srah kacl uh ac fah tultul ke acn saromrom ke mutun osra uh, Ac el ac arulana tuninfongla.
26Nenia mallumo povos kaŝi liajn trezorojn; Lin konsumos fajro ne disblovata; Malbone estos al tiu, kiu restos en lia tendo.
26Ma lal nukewa ma el elosak, ac fah kunausyukla; Sie e su tia ma tayak ke poun mwet Ac fah esukulak wi mwet nukewa in lohm sel.
27La ĉielo malkovros liajn malbonagojn, Kaj la tero leviĝos kontraŭ lin.
27Kusrao ac akkalemyela koluk lun mwet se inge, Ac faclu fah orek loh lainul.
28Malaperos la greno el lia domo, Disŝutita ĝi estos en la tago de Lia kolero.
28Sie sronot ac fah pokla mwe kasrup lal nukewa Ke len se ma God El nununku mwet koluk in kasrkusrak lal.
29Tia estas de Dio la sorto de homo malpia, Kaj la heredaĵo destinita por li de Dio.
29“Pa inge safla lun mwet koluk uh, Safla se ma God El nuna akoela nu selos.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.