Ijob 20
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Louis Segond 1910
1Ekparolis Cofar, la Naamano, kaj diris:
1Tsophar de Naama prit la parole et dit:
2Pro tio miaj pensoj devigas min respondi, Pro tio, kion mi sentas.
2Mes pensées me forcent à répondre, Et mon agitation ne peut se contenir.
3Hontindan riproĉon mi aŭdis, Kaj la spirito de mia prudento respondos por mi.
3J’ai entendu des reproches qui m’outragent; Le souffle de mon intelligence donnera la réplique.
4Ĉu vi scias, ke tiel estis de eterne, De post la apero de homo sur la tero,
4Ne sais-tu pas que, de tout temps, Depuis que l’homme a été placé sur la terre,
5Ke la triumfado de malvirtuloj estas mallongatempa, Kaj la ĝojo de hipokritulo estas nur momenta?
5Le triomphe des méchants a été court, Et la joie de l’impie momentanée?
6Se lia grandeco eĉ atingus ĝis la ĉielo, Kaj lia kapo tuŝus la nubon,
6Quand il s’élèverait jusqu’aux cieux, Et que sa tête toucherait aux nues,
7Li tamen pereos por ĉiam, kiel lia sterko; Tiuj, kiuj lin vidis, diros: Kie li estas?
7Il périra pour toujours comme son ordure, Et ceux qui le voyaient diront: Où est-il?
8Kiel sonĝo li forflugos, kaj oni lin ne trovos; Li malaperos, kiel nokta vizio.
8Il s’envolera comme un songe, et on ne le trouvera plus; Il disparaîtra comme une vision nocturne;
9Okulo, kiu rigardis lin, ne plu vidos lin; Lia loko lin ne plu vidos.
9L’œil qui le regardait ne le regardera plus, Le lieu qu’il habitait ne l’apercevra plus.
10Liaj filoj kurados almozpetante, Kaj liaj manoj redonos lian havaĵon.
10Ses fils seront assaillis par les pauvres, Et ses mains restitueront ce qu’il a pris par violence.
11Liaj ostoj estos punitaj pro la pekoj de lia juneco, Kaj tio kuŝiĝos kune kun li en la polvo.
11La vigueur de la jeunesse, qui remplissait ses membres, Aura sa couche avec lui dans la poussière.
12Se la malbono estas dolĉa en lia buŝo, Li kaŝas ĝin sub sia lango,
12Le mal était doux à sa bouche, Il le cachait sous sa langue,
13Li flegas ĝin kaj ne forlasas ĝin, Kaj retenas ĝin sur sia palato:
13Il le savourait sans l’abandonner, Il le retenait au milieu de son palais;
14Tiam lia manĝaĵo renversiĝos en liaj internaĵoj, Fariĝos galo de aspidoj interne de li.
14Mais sa nourriture se transformera dans ses entrailles, Elle deviendra dans son corps un venin d’aspic.
15Li englutis havaĵon, sed li ĝin elvomos; El lia ventro Dio ĝin elpelos.
15Il a englouti des richesses, il les vomira; Dieu les chassera de son ventre.
16Venenon de aspidoj li suĉos; Lango de vipuro lin mortigos.
16Il a sucé du venin d’aspic, La langue de la vipère le tuera.
17Li ne vidos fluojn nek riverojn, Torentojn de mielo kaj de butero.
17Il ne reposera plus ses regards sur les ruisseaux, Sur les torrents, sur les fleuves de miel et de lait.
18Li redonos tion, kion li pene akiris, kaj li tion ne englutos; Kiel ajn granda estas lia havaĵo, li ĝin fordonos kaj ne ĝuos ĝin.
18Il rendra ce qu’il a gagné, et n’en profitera plus; Il restituera tout ce qu’il a pris, et n’en jouira plus.
19Ĉar li premis kaj forlasis la senhavulojn, Li rabis al si domon, kiun li ne konstruis.
19Car il a opprimé, délaissé les pauvres, Il a ruiné des maisons et ne les a pas rétablies.
20Ĉar lia interno ne estis trankvila, Tial li ne savos tion, kio estis por li kara.
20Son avidité n’a point connu de bornes; Mais il ne sauvera pas ce qu’il avait de plus cher.
21Nenion restigis lia manĝemeco; Tial lia bonstato ne estos longedaŭra.
21Rien n’échappait à sa voracité; Mais son bien-être ne durera pas.
22Malgraŭ lia abundeco, li estos premata; Ĉiaspecaj suferoj trafos lin.
22Au milieu de l’abondance il sera dans la détresse; La main de tous les misérables se lèvera sur lui.
23Por plenigi lian ventron, Li sendos sur lin la flamon de Sia kolero, Kaj pluvigos sur lin Sian furiozon.
23Et voici, pour lui remplir le ventre, Dieu enverra sur lui le feu de sa colère, Et le rassasiera par une pluie de traits.
24Se li forkuros de batalilo fera, Trafos lin pafarko kupra.
24S’il échappe aux armes de fer, L’arc d’airain le transpercera.
25Nudigita glavo trairos lian korpon, Kaj la fulmo de lia turmentilo venos sur lin kun teruro.
25Il arrache de son corps le trait, Qui étincelle au sortir de ses entrailles, Et il est en proie aux terreurs de la mort.
26Nenia mallumo povos kaŝi liajn trezorojn; Lin konsumos fajro ne disblovata; Malbone estos al tiu, kiu restos en lia tendo.
26Toutes les calamités sont réservées à ses trésors; Il sera consumé par un feu que n’allumera point l’homme, Et ce qui restera dans sa tente en deviendra la pâture.
27La ĉielo malkovros liajn malbonagojn, Kaj la tero leviĝos kontraŭ lin.
27Les cieux dévoileront son iniquité, Et la terre s’élèvera contre lui.
28Malaperos la greno el lia domo, Disŝutita ĝi estos en la tago de Lia kolero.
28Les revenus de sa maison seront emportés, Ils disparaîtront au jour de la colère de Dieu.
29Tia estas de Dio la sorto de homo malpia, Kaj la heredaĵo destinita por li de Dio.
29Telle est la part que Dieu réserve au méchant, Tel est l’héritage que Dieu lui destine.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.