Ijob 38
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Louis Segond 1910
1La Eternulo el ventego ekparolis al Ijob, kaj diris:
1L’Éternel répondit à Job du milieu de la tempête et dit:
2Kiu estas tiu, kiu mallumigas la plej altan decidon Per vortoj sensencaj?
2Qui est celui qui obscurcit mes desseins Par des discours sans intelligence?
3Zonu kiel viro viajn lumbojn; Mi vin demandos, kaj vi sciigu al Mi.
3Ceins tes reins comme un vaillant homme; Je t’interrogerai, et tu m’instruiras.
4Kie vi estis, kiam Mi fondis la teron? Diru, se vi havas scion.
4Où étais-tu quand je fondais la terre? Dis-le, si tu as de l’intelligence.
5Kiu starigis ĝiajn mezurojn, se vi tion scias? Aŭ kiu etendis super ĝi rektoŝnuron?
5Qui en a fixé les dimensions, le sais-tu? Ou qui a étendu sur elle le cordeau?
6Sur kio estas enfortikigitaj ĝiaj bazoj, Aŭ kiu kuŝigis ĝian angulŝtonon,
6Sur quoi ses bases sont-elles appuyées? Ou qui en a posé la pierre angulaire,
7Dum komuna glorkantado de la matenaj steloj Kaj ĝojkriado de ĉiuj filoj de Dio?
7Alors que les étoiles du matin éclataient en chants d’allégresse, Et que tous les fils de Dieu poussaient des cris de joie?
8Kiu fermis la maron per pordoj, Kiam ĝi elpuŝiĝis kvazaŭ el la ventro de patrino;
8Qui a fermé la mer avec des portes, Quand elle s’élança du sein maternel;
9Kiam Mi faris la nubon ĝia vesto Kaj mallumon ĝiaj vindaĵoj,
9Quand je fis de la nuée son vêtement, Et de l’obscurité ses langes;
10Kaj starigis al ĝi limon Kaj faris riglilojn kaj pordojn,
10Quand je lui imposai ma loi, Et que je lui mis des barrières et des portes;
11Kaj diris: Ĝis ĉi tie aliru, sed ne plu, Kaj ĉi tie rompiĝados viaj majestaj ondoj?
11Quand je dis: Tu viendras jusqu’ici, tu n’iras pas au-delà; Ici s’arrêtera l’orgueil de tes flots?
12Ĉu vi en via vivo iam ordonis al la mateno, Montris al la matenruĝo ĝian lokon,
12Depuis que tu existes, as-tu commandé au matin? As-tu montré sa place à l’aurore,
13Ke ĝi kaptu la randojn de la tero, Kaj ke la malpiuloj deskuiĝu el ĝi;
13Pour qu’elle saisisse les extrémités de la terre, Et que les méchants en soient secoués;
14Ke ilia internaĵo renversiĝu kiel koto, Kaj ke ili tute konfuziĝu;
14Pour que la terre se transforme comme l’argile qui reçoit une empreinte, Et qu’elle soit parée comme d’un vêtement;
15Ke de la malpiuloj forpreniĝu ilia lumo, Kaj ilia malhumila brako estu rompita?
15Pour que les méchants soient privés de leur lumière, Et que le bras qui se lève soit brisé?
16Ĉu vi venis ĝis la fontoj de la maro? Kaj ĉu vi iradis sur la fundo de la abismo?
16As-tu pénétré jusqu’aux sources de la mer? T’es-tu promené dans les profondeurs de l’abîme?
17Ĉu malfermiĝis antaŭ vi la pordego de la morto? Kaj ĉu vi vidis la pordegon de la mallumego?
17Les portes de la mort t’ont-elles été ouvertes? As-tu vu les portes de l’ombre de la mort?
18Ĉu vi pririgardis la larĝon de la tero? Diru, ĉu vi scias ĉion ĉi tion?
18As-tu embrassé du regard l’étendue de la terre? Parle, si tu sais toutes ces choses.
19Kie estas la vojo al la loĝejo de la lumo, Kaj kie estas la loko de la mallumo,
19Où est le chemin qui conduit au séjour de la lumière? Et les ténèbres, où ont-elles leur demeure?
20Ke vi konduku ĝin al ĝia limo, Kaj ke vi rimarku la vojetojn al ĝia domo?
20Peux-tu les saisir à leur limite, Et connaître les sentiers de leur habitation?
21Ĉu vi sciis, kiam vi naskiĝos Kaj kiel granda estos la nombro de viaj tagoj?
21Tu le sais, car alors tu étais né, Et le nombre de tes jours est grand!
22Ĉu vi venis al la devenejo de la neĝo, Kaj ĉu vi vidis la devenejon de la hajlo,
22Es-tu parvenu jusqu’aux amas de neige? As-tu vu les dépôts de grêle,
23Kiujn Mi konservas por la tempo de suferado, Por la tago de batalo kaj milito?
23Que je tiens en réserve pour les temps de détresse, Pour les jours de guerre et de bataille?
24Kie estas la vojo, laŭ kiu dividiĝas la lumo, Diskuras la orienta vento super la teron?
24Par quel chemin la lumière se divise-t-elle, Et le vent d’orient se répand-il sur la terre?
25Kiu destinis direkton por la fluo Kaj vojon por la tondra fulmo,
25Qui a ouvert un passage à la pluie, Et tracé la route de l’éclair et du tonnerre,
26Por doni pluvon sur teron, kie neniu troviĝas, Sur dezerton senhoman,
26Pour que la pluie tombe sur une terre sans habitants, Sur un désert où il n’y a point d’hommes;
27Por nutri dezerton kaj stepon Kaj kreskigi verdan herbon?
27Pour qu’elle abreuve les lieux solitaires et arides, Et qu’elle fasse germer et sortir l’herbe?
28Ĉu la pluvo havas patron? Aŭ kiu naskigis la gutojn de roso?
28La pluie a-t-elle un père? Qui fait naître les gouttes de la rosée?
29El kies ventro eliris la glacio? Kaj kiu naskis la prujnon sub la ĉielo?
29Du sein de qui sort la glace, Et qui enfante le frimas du ciel,
30Simile al ŝtono malmoliĝas la akvo, Kaj la supraĵo de la abismo kunfirmiĝas.
30Pour que les eaux se cachent comme une pierre, Et que la surface de l’abîme soit enchaînée?
31Ĉu vi povas ligi la ligilon de la Plejadoj? Aŭ ĉu vi povas malligi la ligon de Oriono?
31Noues-tu les liens des Pléiades, Ou détaches-tu les cordages de l’Orion?
32Ĉu vi povas elirigi iliatempe la planedojn, Kaj konduki la Ursinon kun ĝiaj infanoj?
32Fais-tu paraître en leur temps les signes du zodiaque, Et conduis-tu la Grande Ourse avec ses petits?
33Ĉu vi konas la leĝojn de la ĉielo? Aŭ ĉu vi povas aranĝi ĝian regadon super la tero?
33Connais-tu les lois du ciel? Règles-tu son pouvoir sur la terre?
34Ĉu vi povas levi al la nubo vian voĉon, Ke abundo da akvo vin kovru?
34Élèves-tu la voix jusqu’aux nuées, Pour appeler à toi des torrents d’eaux?
35Ĉu vi povas sendi fulmojn, Ke ili iru kaj diru al vi: Jen ni estas?
35Lances-tu les éclairs? Partent-ils? Te disent-ils: Nous voici?
36Kiu metis en la internon la saĝon? Kaj kiu donis al la koro la prudenton?
36Qui a mis la sagesse dans le cœur, Ou qui a donné l’intelligence à l’esprit?
37Kiu estas tiel saĝa, ke li povu kalkuli la nubojn? Kaj kiu elverŝas la felsakojn de la ĉielo,
37Qui peut avec sagesse compter les nuages, Et verser les outres des cieux,
38Kiam la polvo kunfandiĝas Kaj la terbuloj kungluiĝas?
38Pour que la poussière se mette à ruisseler, Et que les mottes de terre se collent ensemble?
39Ĉu vi ĉasas kaptaĵon por la leonino, Kaj satigas la leonidojn,
no verse 39 in this text
40Kiam ili kuŝas en la nestegoj, Sidas embuske en la laŭbo?
no verse 40 in this text
41Kiu pretigas al la korvo ĝian manĝaĵon, Kiam ĝiaj idoj krias al Dio, Vagflugas, ne havante, kion manĝi?
no verse 41 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.