Ijob 33
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Louis Segond 1910
1Aŭskultu do, Ijob, miajn parolojn, Kaj atentu ĉiujn miajn vortojn.
1Maintenant donc, Job, écoute mes discours, Prête l’oreille à toutes mes paroles!
2Jen mi malfermis mian buŝon, Parolas mia lango en mia gorĝo.
2Voici, j’ouvre la bouche, Ma langue se remue dans mon palais.
3Ĝuste el mia koro estas miaj paroloj, Kaj puran scion eldiros miaj lipoj.
3C’est avec droiture de cœur que je vais parler, C’est la vérité pure qu’exprimeront mes lèvres:
4La spirito de Dio min kreis, Kaj la spiro de la Plejpotenculo min vivigas.
4L’esprit de Dieu m’a créé, Et le souffle du Tout-Puissant m’anime.
5Se vi povas, respondu al mi; Armu vin kontraŭ mi, kaj stariĝu.
5Si tu le peux, réponds-moi, Défends ta cause, tiens-toi prêt!
6Jen mi simile al vi estas de Dio; Mi ankaŭ estas farita el argilo.
6Devant Dieu je suis ton semblable, J’ai été comme toi formé de la boue;
7Vidu, vi ne bezonas timi min, Kaj mia ŝarĝo ne pezos sur vi.
7Ainsi mes terreurs ne te troubleront pas, Et mon poids ne saurait t’accabler.
8Vi parolis antaŭ miaj oreloj, Kaj mi aŭdis la sonon de tiaj vortoj:
8Mais tu as dit à mes oreilles, Et j’ai entendu le son de tes paroles:
9Mi estas pura, sen malbonagoj; Senkulpa, mi ne havas pekon;
9Je suis pur, je suis sans péché, Je suis net, il n’y a point en moi d’iniquité.
10Jen Li trovis ion riproĉindan en mi, Li rigardas min kiel Lian malamikon;
10Et Dieu trouve contre moi des motifs de haine, Il me traite comme son ennemi;
11Li metis miajn piedojn en ŝtipon; Li observas ĉiujn miajn vojojn.
11Il met mes pieds dans les ceps, Il surveille tous mes mouvements.
12Sed en tio vi ne estas prava, mi respondas al vi; Ĉar Dio estas pli granda ol homo.
12Je te répondrai qu’en cela tu n’as pas raison, Car Dieu est plus grand que l’homme.
13Kial vi havas pretendon kontraŭ Li pro tio, Ke Li ne donas al vi kalkulraporton pri ĉiuj Siaj faroj?
13Veux-tu donc disputer avec lui, Parce qu’il ne rend aucun compte de ses actes?
14Cetere Dio parolas en unu maniero kaj en alia maniero, Sed oni tion ne rimarkas.
14Dieu parle cependant, tantôt d’une manière, Tantôt d’une autre, et l’on n’y prend point garde.
15En sonĝo, en nokta vizio, Kiam sur la homojn falis dormo, Kiam ili dormas sur la lito,
15Il parle par des songes, par des visions nocturnes, Quand les hommes sont livrés à un profond sommeil, Quand ils sont endormis sur leur couche.
16Tiam Li malfermas la orelon de la homoj, Kaj, doninte instruon, sigelas ĝin,
16Alors il leur donne des avertissements Et met le sceau à ses instructions,
17Por deturni homon de ia faro Kaj gardi viron kontraŭ fiereco,
17Afin de détourner l’homme du mal Et de le préserver de l’orgueil,
18Por ŝirmi lian animon kontraŭ pereo Kaj lian vivon kontraŭ falo sub glavon.
18Afin de garantir son âme de la fosse Et sa vie des coups du glaive.
19Ankaŭ per malsano sur lia lito Li avertas lin, Kiam ĉiuj liaj ostoj estas ankoraŭ fortaj.
19Par la douleur aussi l’homme est repris sur sa couche, Quand une lutte continue vient agiter ses os.
20Kaj abomenata fariĝas por li en lia vivo la manĝaĵo, Kaj por lia animo la frandaĵo.
20Alors il prend en dégoût le pain, Même les aliments les plus exquis;
21Lia karno konsumiĝas tiel, ke oni ĝin jam ne vidas; Kaj elstaras liaj ostoj, kiuj antaŭe estis nevideblaj.
21Sa chair se consume et disparaît, Ses os qu’on ne voyait pas sont mis à nu;
22Kaj lia animo alproksimiĝas al la pereo, Kaj lia vivo al la mortigo.
22Son âme s’approche de la fosse, Et sa vie des messagers de la mort.
23Sed se li havas por si anĝelon proparolanton, Kvankam unu el mil, Kiu elmontrus pri la homo lian pravecon,
23Mais s’il se trouve pour lui un ange intercesseur, Un d’entre les mille Qui annoncent à l’homme la voie qu’il doit suivre,
24Tiam Li indulgas lin, kaj diras: Liberigu lin, ke li ne malsupreniru en la tombon, Ĉar Mi trovis pardonigon.
24Dieu a compassion de lui et dit à l’ange: Délivre-le, afin qu’il ne descende pas dans la fosse; J’ai trouvé une rançon!
25Tiam lia korpo fariĝas denove freŝa, kiel en la juneco; Li revenas al la tagoj de sia knabeco.
25Et sa chair a plus de fraîcheur qu’au premier âge, Il revient aux jours de sa jeunesse.
26Li preĝas al Dio, Kaj ĉi Tiu korfavoras lin, Kaj montras al li Sian vizaĝon kun ĝojo, Kaj rekompencas la homon laŭ lia virteco.
26Il adresse à Dieu sa prière; et Dieu lui est propice, Lui laisse voir sa face avec joie, Et lui rend son innocence.
27Li rigardas la homojn, kaj diras: Mi pekis, la veron mi kripligis, Kaj Li ne repagis al mi;
27Il chante devant les hommes et dit: J’ai péché, j’ai violé la justice, Et je n’ai pas été puni comme je le méritais;
28Li liberigis mian animon, ke ĝi ne iru en pereon, Kaj mia vivo vidas la lumon.
28Dieu a délivré mon âme pour qu’elle n’entrât pas dans la fosse, Et ma vie s’épanouit à la lumière!
29Ĉion ĉi tion Dio faras Du aŭ tri fojojn kun homo,
29Voilà tout ce que Dieu fait, Deux fois, trois fois, avec l’homme,
30Por deturni lian animon de pereo Kaj prilumi lin per la lumo de vivo.
30Pour ramener son âme de la fosse, Pour l’éclairer de la lumière des vivants.
31Atentu, Ijob, aŭskultu min; Silentu, kaj mi parolos.
31Sois attentif, Job, écoute-moi! Tais-toi, et je parlerai!
32Se vi havas, kion diri, respondu al mi; Parolu, ĉar mi dezirus, ke vi montriĝu prava.
32Si tu as quelque chose à dire, réponds-moi! Parle, car je voudrais te donner raison.
33Se ne, tiam aŭskultu min; Silentu, kaj mi instruos al vi saĝon.
33Si tu n’as rien à dire, écoute-moi! Tais-toi, et je t’enseignerai la sagesse.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.