Ijob 33
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Aŭskultu do, Ijob, miajn parolojn, Kaj atentu ĉiujn miajn vortojn.
1Job, ka olthui hnatun dae lamtah ka ol boeih he hnakaeng thil laeh.
2Jen mi malfermis mian buŝon, Parolas mia lango en mia gorĝo.
2Ka ka ong coeng he. Ka ka khuikah ka lai loh a thui.
3Ĝuste el mia koro estas miaj paroloj, Kaj puran scion eldiros miaj lipoj.
3Ka ol he ka lungbuei dueng lamkah tih ka hmuilai kah mingnah loh cimphan la a thui.
4La spirito de Dio min kreis, Kaj la spiro de la Plejpotenculo min vivigas.
4Pathen Mueihla loh kai n'saii tih Tlungthang kah hiil loh kai n'hing sak.
5Se vi povas, respondu al mi; Armu vin kontraŭ mi, kaj stariĝu.
5Kai thuung hamla na coeng mak atah tawn uh lamtah ka mikhmuh ah pai laeh.
6Jen mi simile al vi estas de Dio; Mi ankaŭ estas farita el argilo.
6Pathen taengah kai he nang ka bangla ka om tih kai khaw dikpo lamkah ni m'pet.
7Vidu, vi ne bezonas timi min, Kaj mia ŝarĝo ne pezos sur vi.
7Kai he mueirhih moenih nang n'let sak mako. Ka kut long khaw nang n'nan thil mahpawh.
8Vi parolis antaŭ miaj oreloj, Kaj mi aŭdis la sonon de tiaj vortoj:
8Tedae ka hna ah na thui tih olthui ol khaw ka yaak.
9Mi estas pura, sen malbonagoj; Senkulpa, mi ne havas pekon;
9“Ka cil tih boekoek ka khueh moenih. Ka caih tih kai taengah thaesainah om moenih.
10Jen Li trovis ion riproĉindan en mi, Li rigardas min kiel Lian malamikon;
10Te cakhaw kai taengkah noihhainah a hmuh vaengah kai amah kah thunkha bangla a moeh.
11Li metis miajn piedojn en ŝtipon; Li observas ĉiujn miajn vojojn.
11Ka kho he hloong dongah a buen tih ka caehlong boeih a dawn,” na ti.
12Sed en tio vi ne estas prava, mi respondas al vi; Ĉar Dio estas pli granda ol homo.
12Tedae na tang moenih he. Pathen he hlanghing lakah a len dongah nang te kan doo.
13Kial vi havas pretendon kontraŭ Li pro tio, Ke Li ne donas al vi kalkulraporton pri ĉiuj Siaj faroj?
13Balae tih amah te na ho. A ol te boeih n'doo moenih ta.
14Cetere Dio parolas en unu maniero kaj en alia maniero, Sed oni tion ne rimarkas.
14Pathen loh pakhat la a thui dae a hmuhming pawt atah hnavoei la a thui.
15En sonĝo, en nokta vizio, Kiam sur la homojn falis dormo, Kiam ili dormas sur la lito,
15Ih loh hlang a hnah vaengkah khoyin olphong mueimang ah khaw, thingkong dongkah a ngam vaengah khaw,
16Tiam Li malfermas la orelon de la homoj, Kaj, doninte instruon, sigelas ĝin,
16Hlang hna te a khui sak tih amih kah rhalrhingnah neh a daeng pah.
17Por deturni homon de ia faro Kaj gardi viron kontraŭ fiereco,
17Hlang loh a khoboe lamkah a nong sak tih hlang lamkah koevoeinah a khuk pah.
18Por ŝirmi lian animon kontraŭ pereo Kaj lian vivon kontraŭ falo sub glavon.
18A hinglu te vaam khui lamloh, a hingnah te pumcumnah loh a paan khui lamkah a hoeptlang.
19Ankaŭ per malsano sur lia lito Li avertas lin, Kiam ĉiuj liaj ostoj estas ankoraŭ fortaj.
19A thingkong dongah nganboh neh a tluung tih tuituknah loh a rhuhrhong boeih te phat a thuek pah.
20Kaj abomenata fariĝas por li en lia vivo la manĝaĵo, Kaj por lia animo la frandaĵo.
20A hingnah loh buh te khaw a hinglu loh hoehhamnah maeh khaw a lawt pah.
21Lia karno konsumiĝas tiel, ke oni ĝin jam ne vidas; Kaj elstaras liaj ostoj, kiuj antaŭe estis nevideblaj.
21A saa te caphoei cuk bangla mueihmuh ah a khah tih a rhuh a hmuh pawt khaw a ming sak.
22Kaj lia animo alproksimiĝas al la pereo, Kaj lia vivo al la mortigo.
22A hinglu loh vaam khuila, a hingnah te aka duek rhoek taengla pawk.
23Sed se li havas por si anĝelon proparolanton, Kvankam unu el mil, Kiu elmontrus pri la homo lian pravecon,
23Anih kah duengnah te hlang taengah aka puen la thawngkhat lamkah pakhat ngawn tah amah taengah puencawn oldoe om khaming.
24Tiam Li indulgas lin, kaj diras: Liberigu lin, ke li ne malsupreniru en la tombon, Ĉar Mi trovis pardonigon.
24Te dongah anih te a rhen mai vetih, 'Tlansum ka dang tih hlan kah aka suntla khui lamloh anih he doek laeh,’ ti mai koinih.
25Tiam lia korpo fariĝas denove freŝa, kiel en la juneco; Li revenas al la tagoj de sia knabeco.
25A saa te camoe bangla noe vetih a cacawn tue vaengkah bangla saibawn suidae.
26Li preĝas al Dio, Kaj ĉi Tiu korfavoras lin, Kaj montras al li Sian vizaĝon kun ĝojo, Kaj rekompencas la homon laŭ lia virteco.
26Pathen taengah a thangthui vanbangla anih te a moeithen ta. A maelhmai te tamlung neh a hmuh vaengah tah anih te hlanghing taengah duengnah neh a mael sak.
27Li rigardas la homojn, kaj diras: Mi pekis, la veron mi kripligis, Kaj Li ne repagis al mi;
27Hlang rhoek taengla a mae tih, “Ka tholh tih a thuem te a paihaeh sak dae kai taengah n'yook sak moenih.
28Li liberigis mian animon, ke ĝi ne iru en pereon, Kaj mia vivo vidas la lumon.
28Kamah hinglu, hinglu van tah hlan a paan khui lamloh a lat. Te dongah ka hingnah neh a hingnah loh vangnah te hmu saeh.
29Ĉion ĉi tion Dio faras Du aŭ tri fojojn kun homo,
29He boeih he Pathen loh hlang taengah voei nit voei thum a saii ne.
30Por deturni lian animon de pereo Kaj prilumi lin per la lumo de vivo.
30Hlan khui lamkah a hinglu te hingnah khosae neh tue hamla a mael sak.
31Atentu, Ijob, aŭskultu min; Silentu, kaj mi parolos.
31Job nang hnatung lamtah kai ol he hnatun. Hilphah lamtah kai loh kan thui eh.
32Se vi havas, kion diri, respondu al mi; Parolu, ĉar mi dezirus, ke vi montriĝu prava.
32Kai nan thuung ham ol a om atah thui lah. Nang tang sak ham ka ngaih dongah ni.
33Se ne, tiam aŭskultu min; Silentu, kaj mi instruos al vi saĝon.
33Kai taengkah he na hnatun pawt atah hilphah lamtah nang te cueihnah kan cang sak bitni,” a ti nah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.