Ijob
Chapter 28
Londona Biblio (Esperant…
vs Baibal Olcim (Matu…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1La arĝento havas lokon, kie oni ĝin elakiras; Kaj la oro havas lokon, kie oni ĝin fandas.
1Cak ham a khorhui om tih sui ham khaw a ciil nah hmuen om.
2La fero estas ricevata el polvo, Kaj el ŝtono oni fandas la kupron.
2Thicung khaw laipi lamloh a loh tih lungto te rhohum la a tlae.
3Oni faras finon al la mallumo, Kaj rezulte oni trovas la ŝtonojn el grandega mallumo.
3A bawtnah te a hmuep neh a khuetnah a cungkuem hil a khueh. Anih loh lungto te a hmuep neh dueknah hlipkhup ah khaw a hoem.
4Oni fosas kavon tie, kie oni loĝas; Kaj tie, kie paŝas neniu piedo, ili laboras pendante, forgesitaj de homoj.
4Soklong te aka bakuep taeng lamloh a yoe tih kho neh caeh khaw a hnilh uh. Hlanghing lamkah aka tlayae rhoek khaw hinghuen uh.
5La tero, el kiu devenas pano, Estas trafosata sube kvazaŭ per fajro.
5Diklai amah lamloh buh thoeng tih a hmui ah hmai bangla om.
6Ĝiaj ŝtonoj estas loko de safiroj, Kaj terbuloj enhavas oron.
6A lungto te minhum hmuen tih a taengah sui laipi om.
7La vojon ne konas rabobirdo, Kaj la okulo de falko ĝin ne vidis.
7A hawn te vatlung loh ming pawt tih maisi mik loh hmu pawh.
8Ne paŝis sur ĝi sovaĝaj bestoj, Ne iris sur ĝi leono.
8Te te sa ca rhoek loh cawt pawt tih te donglong te sathuengca long khaw pawn pawh.
9Sur rokon oni metas sian manon, Oni renversas montojn de ilia bazo.
9Hmailung soah a kut a hlah tih tlang pataeng a yung ah a phil.
10En rokoj oni elhakas riverojn, Kaj ĉion grandvaloran vidis la okulo de homo.
10Sokko lungpang dongah a khoel tih umponah cungkuem khaw a mik loh a hmuh.
11Oni haltigas la fluon de riveroj, Kaj kaŝitaĵon oni eltiras al la lumo.
11Tuiva tuilong khaw a kueng tih olhuep te khosae la a khuen.
12Sed kie oni trovas la saĝon? Kaj kie estas la loko de prudento?
12Tedae me rhoek ah nim cueihnah a hmuh tih yakmingnah hmuen he menim?
13La homo ne scias ĝian prezon; Kaj ĝi ne estas trovata sur la tero de vivantoj.
13A phu te hlanghing loh ming pawt tih mulhing khohmuen ah a hmuh moenih.
14La abismo diras: Ne en mi ĝi estas; La maro diras: Ĝi ne troviĝas ĉe mi.
14Tuidung loh, “Te te kai ah moenih,” a ti tih tuitunli loh, “Kai taengah moenih,” a ti.
15Oni ne povas doni por ĝi plej bonan oron, Oni ne pesas arĝenton page por ĝi.
15Te ham te cui cilh khaw pae thai pawt tih cueihnah a phu te cak khaw a khiing pah.
16Oni ne taksas ĝin per oro Ofira, Nek per multekosta onikso kaj safiro.
16Ophir sui nen khaw, oitha lung vang nen khaw minhum nen khawting pawh.
17Ne valoregalas al ĝi oro kaj vitro; Kaj oni ne povas ŝanĝi ĝin kontraŭ vazoj el pura oro.
17Te te sui neh canglung neh tluk pawt tih a hnothung he suicilh hnopai bal moenih.
18Koraloj kaj kristalo ne estas atentataj; Kaj posedo de saĝo estas pli valora ol perloj.
18Maerhuhlung neh disaehlung khaw thui lawk pawt tih cueihnah rhovoep tah lungvang lakah then.
19Ne valoregalas al ĝi topazo el Etiopujo; Pura oro ne povas esti ĝia prezo.
19Te te Kusah vaya nen khaw tluk pawt tih sui cilh nen khaw ting pawh.
20De kie venas la saĝo? Kaj kie estas la loko de prudento?
20Te dongah cueihnah he me lamkah nim ha pawk tih yakmingnah hmuen he menim?
21Kaŝita ĝi estas antaŭ la okuloj de ĉio vivanta, Nevidebla por la birdoj de la ĉielo.
21Mulhing boeih kah mik lamloh a thuh pah tih vaan kah vaa taeng lamloh a thuh.
22La abismo kaj la morto diras: Per niaj oreloj ni aŭdis nur famon pri ĝi.
22Abaddon neh dueknah loh, “A olthang te kaimih hna neh ka yaak uh,” a ti.
23Dio komprenas ĝian vojon, Kaj Li scias ĝian lokon;
23Pathen loh a longpuei a yakming tih a hmuen te khaw amah loh a ming.
24Ĉar Li rigardas ĝis la fino de la tero, Li vidas sub la tuta ĉielo.
24Amah loh diklai khobawt hil a paelki tih vaan hmui khaw boeih a hmuh.
25Kiam Li donis pezon al la vento Kaj aranĝis la akvon laŭmezure,
25Yilh kah a khiing a khueh pah tih tui khaw cungnueh neh a nueh.
26Kiam Li starigis leĝon por la pluvo Kaj vojon por la fulmo kaj tondro:
26Amah loh khotlan ham rhi a suem tih rhaek ol ham khaw longpuei a khueh.
27Tiam Li vidis ĝin kaj anoncis ĝin, Pretigis ĝin kaj esploris ĝin;
27Cueihnah te a hmuh tih a tae. Cueihnah te a sikim sak tih a khe bal.
28Kaj Li diris al la homoj: Vidu, timo antaŭ Dio estas saĝo, Kaj evitado de malbono estas prudento.
28Hlang taengah khaw, 'Ka Boeipa hinyahnah he cueihnah la om tih boethae lamloh nong he yakmingnah,’ a ti,” a ti nah.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.