Ijob 39
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Ĉu vi scias la tempon, en kiu naskas la ibeksoj sur la rokoj? Ĉu vi observis la akuŝiĝon de la cervinoj?
1Thaelpang kah sathai a piil tue na ming tih sayuk a rhai na dawn a?
2Ĉu vi kalkulis la monatojn de ilia gravedeco? Aŭ ĉu vi scias la tempon, kiam ili devas naski?
2Hla a cup la na tae tih a piil tue na ming a?
3Ili fleksiĝas, elĵetas siajn idojn, Liberiĝas de siaj doloroj.
3A ca rhoek loh a koisu uh tih a huel daengah a bungtloh loh a hlah.
4Iliaj infanoj fortiĝas, kreskas en libereco, Foriras, ke ne revenas al ili.
4A ca a man uh te cangpai neh rhoeng tih a caeh uh phoeiah tah amih taengla mael uh pawh.
5Kiu donis liberecon al la sovaĝa azeno? Kaj kiu malligis ĝiajn ligilojn?
5Sayalh la kohong marhang aka hlah te unim? Laak lueng kah kuelrhui aka hlam te unim?
6La dezerton Mi faris ĝia domo, Kaj stepon ĝia loĝejo;
6A im te kolken la, a dungtlungim te lungkaehlai la ka khueh.
7Ĝi ridas pri la bruo de la urbo, La kriojn de pelanto ĝi ne aŭdas;
7Khorha kah hlangping te a lawn tih aka tueihno kah pang ol hnatun pawh.
8La produktaĵoj de la montoj estas ĝia manĝaĵo, Kaj ĝi serĉas ĉian verdaĵon.
8A luemnah tlang te a cawt tih sulhing boeih te a yoep.
9Ĉu bubalo volos servi al vi? Ĉu ĝi volos nokti ĉe via manĝujo?
9Cung loh nang taengah a thohtat hamla a huem vetih na kongduk dongah rhaeh aya?
10Ĉu vi povas alligi bubalon per ŝnuro al bedo? Ĉu ĝi erpos post vi valojn?
10Cung te a rhuivaeh kong ah na pael vetih nang hnukah tuikol te a thoe aya?
11Ĉu vi fidos ĝin pro ĝia granda forto? Kaj ĉu vi komisios al ĝi vian laboron?
11A thadueng a len dongah a soah na pangtung vetih na thaphu te a taengah na hnoo aya?
12Ĉu vi havos konfidon al ĝi, ke ĝi reportos viajn semojn Kaj kolektos en vian grenejon?
12Na cangti te a khuen, a khuen vetih na cangtilhmuen a coi ni tila te te na tangnah a?
13La flugilo de struto leviĝas gaje, Simile al la flugilo de cikonio kaj de akcipitro;
13Kalaukva kah phae loh yoka cakhaw bungrho phaemul neh a dii aih nim.
14Ĉar ĝi lasas sur la tero siajn ovojn Kaj varmigas ilin en la sablo;
14A duei te diklai dongah a hnoo tih laipi khuiah a awp.
15Ĝi forgesas, ke piedo povas ilin dispremi Kaj sovaĝa besto povas ilin disbati.
15A kho loh a hep te a hnilh tih kohong mulhing long khaw te te a til.
16Ĝi estas kruela por siaj idoj, kvazaŭ ili ne estus ĝiaj; Ĝi ne zorgas pri tio, ke ĝia laboro estas vana;
16A ca rhoek te amah kah pawt bangla a hit sak tih a poeyoek la a thaphu te birhihnah pawh.
17Ĉar Dio senigis ĝin je saĝo Kaj ne donis al ĝi prudenton.
17Pathen loh anih te cueihnah a hnilh sak tih a taengah yakmingnah tael pah pawh.
18Kiam ĝi leviĝas alten, Ĝi mokas ĉevalon kaj ĝian rajdanton.
18Hmuensang la a phuel uh tue vaegah tah marhang neh a sokah aka ngol te a nueih thil.
19Ĉu vi donas forton al la ĉevalo? Ĉu vi vestas ĝian kolon per kolharoj?
19Marhang taengah thayung thamal na paek a? A rhawn te a hnoo neh na thing pah a?
20Ĉu vi povas saltigi ĝin kiel akrido? Terura estas la beleco de ĝia ronkado.
20Anih te kaisih bangla na pet sak a? A phit vaengkah mueithennah khaw mueirhih la poeh.
21Ĝi fosas en la valo kaj estas gaja pro forteco; Ĝi eliras kontraŭ armiton;
21Tuikol te a phuet uh vaengah thadueng neh a ngaingaih lungpok haica doe hamla pawk.
22Ĝi ridas pri timo kaj ne senkuraĝiĝas, Kaj ne retiras sin de glavo.
22Rhihnah te a nueih thil tih a rhihyawp pawt dongah cunghang ha lamloh a mael moenih.
23Super ĝi sonoras la sagujo, Brilas lanco kaj ponardego.
23A taengah liva a khoek tih caai neh soe kaw hmaihluei la om.
24Kun bruo kaj kolero ĝi glutas teron, Kaj ne povas stari trankvile ĉe sonado de trumpeto.
24Hinghuen neh khoponah neh diklai a coih tih tuki ol te tangnah pawh.
25Kiam eksonas la trumpeto, ĝi ekkrias: Ho, ho! Kaj de malproksime ĝi flarsentas la batalon, Kriadon de la kondukantoj, kaj bruon.
25Tuki te a rhoeh la, “Ahuei,” a ti nah tih caemtloek vaengkah mangpa khohum neh tamlung te a hla lamloh a huep.
26Ĉu pro via saĝo flugas la akcipitro Kaj etendas siajn flugilojn al sudo?
26Nang kah yakmingnah dongah nim mutlo loh a phae a phuel tih a ding, a phae te tuithim la a phuel?
27Ĉu pro via ordono leviĝas la aglo Kaj faras alte sian neston?
27Nang kah ka dongah atha te sang hang tih a bu a pomsang a?
28Sur roko ĝi loĝas, Noktas sur dento de roko kaj de monta pinto.
28Thaelpang ah kho a sak tih thaelpang hmuisum neh rhalvong ah khaw rhaeh ta.
29De tie ĝi elrigardas por si manĝaĵon; Malproksime vidas ĝiaj okuloj.
29Te lamloh caak a thaih tih a hla lamkah te a mik loh a paelki.
30Ĝiaj idoj trinkas sangon; Kaj kie estas mortigitoj, tie ĝi estas.
30Te vaengah a vapuel, a vapuel loh thii a caep uh tih rhok om nah ah hnap om,” a ti nah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.