Ijob 39
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Ĉu vi scias la tempon, en kiu naskas la ibeksoj sur la rokoj? Ĉu vi observis la akuŝiĝon de la cervinoj?
1“Você sabe o tempo em que as cabras montesas dão à luz? Você observa quando as corças têm as suas crias?
2Ĉu vi kalkulis la monatojn de ilia gravedeco? Aŭ ĉu vi scias la tempon, kiam ili devas naski?
2Você pode contar os meses que elas cumprem? Ou você sabe o tempo em que elas dão à luz?
3Ili fleksiĝas, elĵetas siajn idojn, Liberiĝas de siaj doloroj.
3Elas se encurvam. Elas dão à luz as suas crias. Elas põem fim às suas dores de parto.
4Iliaj infanoj fortiĝas, kreskas en libereco, Foriras, ke ne revenas al ili.
4Suas crias se tornam fortes. Elas crescem no campo aberto. Elas saem, e não voltam mais.
5Kiu donis liberecon al la sovaĝa azeno? Kaj kiu malligis ĝiajn ligilojn?
5“Quem deixou o jumento selvagem livre? Ou quem soltou as amarras do jumento veloz,
6La dezerton Mi faris ĝia domo, Kaj stepon ĝia loĝejo;
6de quem fiz do deserto o seu lar, e da terra salgada a sua morada?
7Ĝi ridas pri la bruo de la urbo, La kriojn de pelanto ĝi ne aŭdas;
7Ele despreza o tumulto da cidade, e não ouve os gritos do condutor.
8La produktaĵoj de la montoj estas ĝia manĝaĵo, Kaj ĝi serĉas ĉian verdaĵon.
8A extensão das montanhas é a sua pastagem. Ele busca por tudo que é verde.
9Ĉu bubalo volos servi al vi? Ĉu ĝi volos nokti ĉe via manĝujo?
9“O boi selvagem se contentará em servi-lo? Ou ele ficará junto ao seu cocho?
10Ĉu vi povas alligi bubalon per ŝnuro al bedo? Ĉu ĝi erpos post vi valojn?
10Você pode prender o boi selvagem no sulco com o seu arreio? Ou ele lavrará os vales atrás de você?
11Ĉu vi fidos ĝin pro ĝia granda forto? Kaj ĉu vi komisios al ĝi vian laboron?
11Você confiará nele, porque a sua força é grande? Ou você deixará a ele o seu trabalho?
12Ĉu vi havos konfidon al ĝi, ke ĝi reportos viajn semojn Kaj kolektos en vian grenejon?
12Você confiará que ele trará para casa a sua semente, e ajuntará o grão da sua eira?
13La flugilo de struto leviĝas gaje, Simile al la flugilo de cikonio kaj de akcipitro;
13“As asas do avestruz batem orgulhosamente, mas são elas as penas e a plumagem do amor?
14Ĉar ĝi lasas sur la tero siajn ovojn Kaj varmigas ilin en la sablo;
14Pois ela deixa os seus ovos na terra, os aquece no pó,
15Ĝi forgesas, ke piedo povas ilin dispremi Kaj sovaĝa besto povas ilin disbati.
15e se esquece de que o pé pode esmagá-los, ou de que o animal selvagem pode pisoteá-los.
16Ĝi estas kruela por siaj idoj, kvazaŭ ili ne estus ĝiaj; Ĝi ne zorgas pri tio, ke ĝia laboro estas vana;
16Ela trata duramente as suas crias, como se não fossem suas. Embora o seu trabalho seja em vão, ela não tem medo,
17Ĉar Dio senigis ĝin je saĝo Kaj ne donis al ĝi prudenton.
17porque Deus a privou de sabedoria, e não lhe concedeu entendimento.
18Kiam ĝi leviĝas alten, Ĝi mokas ĉevalon kaj ĝian rajdanton.
18Quando ela se levanta altiva, ela zomba do cavalo e do seu cavaleiro.
19Ĉu vi donas forton al la ĉevalo? Ĉu vi vestas ĝian kolon per kolharoj?
19“Foi você quem deu força ao cavalo? Você vestiu o seu pescoço com uma crina tremulante?
20Ĉu vi povas saltigi ĝin kiel akrido? Terura estas la beleco de ĝia ronkado.
20Você o fez saltar como um gafanhoto? A glória do seu resfolegar é terrível.
21Ĝi fosas en la valo kaj estas gaja pro forteco; Ĝi eliras kontraŭ armiton;
21Ele escarva no vale, e se alegra na sua força. Ele sai ao encontro dos homens armados.
22Ĝi ridas pri timo kaj ne senkuraĝiĝas, Kaj ne retiras sin de glavo.
22Ele zomba do medo, e não se intimida, nem recua diante da espada.
23Super ĝi sonoras la sagujo, Brilas lanco kaj ponardego.
23A aljava chocalha contra ele, a lança reluzente e o dardo.
24Kun bruo kaj kolero ĝi glutas teron, Kaj ne povas stari trankvile ĉe sonado de trumpeto.
24Ele devora a terra com ferocidade e fúria, e não fica parado ao som da trombeta.
25Kiam eksonas la trumpeto, ĝi ekkrias: Ho, ho! Kaj de malproksime ĝi flarsentas la batalon, Kriadon de la kondukantoj, kaj bruon.
25Sempre que a trombeta soa, ele resfolega: 'Aha!' Ele cheira a batalha de longe, o trovão dos capitães e os gritos de guerra.
26Ĉu pro via saĝo flugas la akcipitro Kaj etendas siajn flugilojn al sudo?
26“É pela sua sabedoria que o falcão voa alto, e estende as suas asas para o sul?
27Ĉu pro via ordono leviĝas la aglo Kaj faras alte sian neston?
27É sob o seu comando que a águia se eleva, e faz o seu ninho nas alturas?
28Sur roko ĝi loĝas, Noktas sur dento de roko kaj de monta pinto.
28No penhasco ela habita e faz o seu lar, na ponta do penhasco e na fortaleza.
29De tie ĝi elrigardas por si manĝaĵon; Malproksime vidas ĝiaj okuloj.
29De lá ela espia a presa. Seus olhos a veem de longe.
30Ĝiaj idoj trinkas sangon; Kaj kie estas mortigitoj, tie ĝi estas.
30Suas crias também sugam sangue. Onde estão os mortos, ali ela está.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.