Ijob 7
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Difinita estas ja por la homo la limtempo sur la tero, Kaj liaj tagoj estas kiel la tagoj de dungito.
1“Não é o homem forçado a trabalhar na terra? Não são os seus dias como os dias de um trabalhador contratado?
2Kiel sklavo, kiu sopiras al ombro, Kaj kiel dungito, kiu atendas sian pagon,
2Como um servo que anseia pela sombra, como um trabalhador contratado que espera pelo seu salário,
3Tiel mi ricevis sorte monatojn vantajn, Kaj noktoj turmentaj estas nombritaj al mi.
3assim recebi por herança meses de miséria, e noites de aflição me foram destinadas.
4Kiam mi kuŝiĝas, mi diras: Kiam mi leviĝos? Sed la vespero fariĝas longa, kaj mi satiĝas de maltrankvileco ĝis la tagiĝo.
4Quando me deito, eu digo: 'Quando me levantarei, e a noite terá fim?' Eu me reviro de um lado para o outro até o amanhecer.
5Mia korpo estas kovrita de vermoj kaj de pecoj da tero; Mia haŭto krevis kaj putras.
5Minha carne está vestida de vermes e torrões de pó. Minha pele se fecha, e racha novamente.
6Miaj tagoj forflugis pli facile, ol bobeno de teksisto, Kaj pasis, lasinte nenian esperon.
6Meus dias são mais velozes do que a lançadeira do tecelão, e se consomem sem esperança.
7Memoru, ke mia vivo estas bloveto, Ke miaj okuloj ne plu revidos bonon;
7Oh, lembre-se de que minha vida é um sopro. Meus olhos não voltarão a ver o bem.
8Ne plu revidos min okulo de vidanto; Vi volos ekrigardi min, sed mi jam ne ekzistos.
8O olho daquele que me vê não me verá mais. Seus olhos estarão sobre mim, mas eu já não existirei.
9Nubo pasas kaj foriras; Tiel ne plu revenas tiu, kiu iris en Ŝeolon;
9Assim como a nuvem se desfaz e desaparece, assim aquele que desce ao Seol não subirá mais.
10Li ne plu revenas en sian domon; Lia loko ne plu rekonos lin.
10Ele não voltará mais para a sua casa, e o seu lugar não o conhecerá mais.
11Tial mi ne detenos mian buŝon; Mi parolos en la premiteco de mia spirito, Mi plendos en la maldolĉeco de mia animo.
11“Portanto, não ficarei calado. Falarei na angústia do meu espírito. Me queixarei na amargura da minha alma.
12Ĉu mi estas maro aŭ mara monstro, Ke Vi starigis gardon por mi?
12Sou eu o mar, ou um monstro marinho, para que você coloque um guarda sobre mim?
13Kiam mi pensas, ke mia lito min konsolos, Ke mia kuŝejo plifaciligos mian suferadon,
13Quando digo: 'Minha cama me consolará. Meu leito aliviará a minha queixa',
14Tiam Vi teruras min per sonĝoj, Timigas min per vizioj;
14então você me assusta com sonhos e me aterroriza com visões,
15Kaj mia animo deziras sufokiĝon, Miaj ostoj la morton.
15de modo que a minha alma escolhe o estrangulamento, e a morte em vez dos meus ossos.
16Tedis al mi; ne eterne mi vivu; Forlasu min, ĉar miaj tagoj estas vantaĵo.
16Eu detesto a minha vida. Não quero viver para sempre. Deixe-me em paz, pois os meus dias são apenas um sopro.
17Kio estas homo, ke Vi faras lin granda, Ke Vi zorgas pri li,
17O que é o homem, para que você o engrandeça, para que você fixe nele a sua atenção,
18Ke Vi rememoras lin ĉiumatene, Elprovas lin ĉiumomente?
18para que você o visite a cada manhã, e o prove a cada momento?
19Kial Vi ne deturnas Vin de mi, Ne lasas min libera eĉ tiom, ke mi povu engluti mian salivon?
19Até quando você não desviará de mim o olhar, nem me deixará em paz até que eu engula a minha saliva?
20Se mi pekis, kion mi per tio faris al Vi, ho gardanto de la homoj? Kial Vi faris min celo de Viaj atakoj, Ke mi fariĝis ŝarĝo por mi mem?
20Se pequei, o que faço a você, ó observador dos homens? Por que você me colocou como seu alvo, de modo que me tornei um fardo para mim mesmo?
21Kaj kial Vi ne deprenas mian pekon, ne pardonas mian malbonagon? Jen mi ja baldaŭ kuŝos en la tero; Kaj kiam Vi morgaŭ serĉos min, mi ne ekzistos.
21Por que você não perdoa a minha desobediência, e não tira a minha iniquidade? Pois agora me deitarei no pó. Você me buscará diligentemente, mas eu já não existirei.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.