Ijob 19
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Ijob respondis kaj diris:
1Então Jó respondeu:
2Ĝis kiam vi afliktados mian animon Kaj turmentados min per paroloj?
2“Até quando vocês me atormentarão, e me esmagarão com palavras?
3Jen jam dek fojojn vi malhonoras min; Vi ne hontas premi min.
3Vocês me ofenderam dez vezes. Vocês não se envergonham de me atacar.
4Se mi efektive eraris, Mia eraro restos ĉe mi.
4Se é verdade que eu errei, meu erro permanece comigo mesmo.
5Se efektive vi volas montri vin pli grandaj ol mi, Kaj vi riproĉas al mi hontindaĵon,
5Se de fato vocês se engrandecem contra mim, e alegam contra mim a minha vergonha,
6Tiam sciu, ke Dio faris al mi maljustaĵon, Kaj ĉirkaŭis min per Sia reto.
6saibam agora que Deus me derrubou, e me cercou com a sua rede.
7Jen mi krias pri maljusteco, sed mi ne ricevas respondon; Mi vokas, sed mi ne ricevas juĝon.
7“Eis que clamo contra a injustiça, mas não sou ouvido. Clamo por socorro, mas não há justiça.
8Mian vojon Li baris, ke mi ne povas transiri, Kaj sur mian irejon Li metis mallumon.
8Ele bloqueou o meu caminho para que eu não possa passar, e colocou trevas nas minhas veredas.
9Mian honoron Li detiris de mi, Kaj deprenis la kronon de mia kapo.
9Ele me despojou da minha glória, e tirou a coroa da minha cabeça.
10Li disbatis min ĉirkaŭe tiel, ke mi pereas; Mian esperon Li elŝiris kiel arbon.
10Ele me destruiu de todos os lados, e eu me vou. Ele arrancou a minha esperança como uma árvore.
11Ekflamis kontraŭ mi Lia kolero, Kaj Li rigardas min kiel Lian malamikon.
11Ele também acendeu a sua ira contra mim. Ele me considera entre os seus adversários.
12Kune venis Liaj taĉmentoj, kaj ebenigis kontraŭ mi sian vojon Kaj stariĝis sieĝe ĉirkaŭ mia tendo.
12Suas tropas avançam juntas, constroem uma rampa de cerco contra mim, e acampam ao redor da minha tenda.
13Miajn fratojn Li malproksimigis de mi, Kaj miaj konatoj forfremdiĝis de mi.
13“Ele afastou de mim os meus irmãos. Meus conhecidos se tornaram verdadeiros estranhos para mim.
14Miaj parencoj fortiriĝis, Kaj miaj konantoj forgesis min.
14Meus parentes se afastaram. Meus amigos íntimos se esqueceram de mim.
15La loĝantoj de mia domo kaj miaj servistinoj rigardas min kiel fremdulon; En iliaj okuloj mi fariĝis aligentulo.
15Os que moram na minha casa e as minhas servas me consideram um estranho. Sou um estrangeiro aos olhos deles.
16Mian sklavon mi vokas, kaj li ne respondas; Per mia buŝo mi devas petegi lin.
16Chamo o meu servo, e ele não me responde. Eu lhe imploro com a minha própria boca.
17Mia spiro fariĝis abomenata por mia edzino, Kaj mia petado por la filoj de mia ventro.
17Meu hálito é repulsivo para a minha esposa. Sou repugnante para os filhos da minha própria mãe.
18Eĉ la malgrandaj infanoj malestimas min; Kiam mi leviĝas, ili parolas kontraŭ mi.
18Até as crianças pequenas me desprezam. Se eu me levanto, elas falam contra mim.
19Abomenas min ĉiuj miaj intimuloj; Kaj tiuj, kiujn mi amis, turnis sin kontraŭ mi.
19Todos os meus amigos íntimos me abominam. Aqueles a quem eu amava se voltaram contra mim.
20Kun mia haŭto kaj kun mia karno kunkreskis miaj ostoj, Mi restis nur kun haŭto sur miaj dentoj.
20Meus ossos se apegam à minha pele e à minha carne. Eu escapei só com a pele dos meus dentes.
21Kompatu min, kompatu min, miaj amikoj; Ĉar la mano de Dio frapis min.
21“Tenham piedade de mim. Tenham piedade de mim, vocês, meus amigos, pois a mão de Deus me tocou.
22Kial vi persekutas min, kiel Dio, Kaj ne povas satiĝi de mia karno?
22Por que vocês me perseguem como Deus, e não se fartam da minha carne?
23Ho, se miaj vortoj estus enskribitaj, Ho, se ili estus gravuritaj en libro,
23“Quem dera as minhas palavras fossem agora escritas! Quem dera fossem registradas em um livro!
24Per fera skribilo kun plumbo, Gravuritaj por eterne sur roko!
24Que com uma pena de ferro e chumbo fossem gravadas na rocha para sempre!
25Sed mi scias, ke mia Liberigonto vivas, Kaj fine Li leviĝos super la polvo.
25Mas quanto a mim, eu sei que o meu Redentor vive. E no fim, ele se levantará sobre a terra.
26Kaj post kiam mia haŭto estos tiel detruita Kaj mi estos senkorpa, mi vidos Dion;
26Depois que a minha pele for destruída, então verei a Deus em minha carne,
27Lin vidos mi, kaj miaj okuloj vidos, ne fremdaj; Pri tio sopiregas mia interno en mia brusto.
27a quem eu, eu mesmo, verei do meu lado. Meus olhos o verão, e não como um estranho. “Meu coração se consome dentro de mim.
28Se vi diros: Kiel ni lin persekutu, Kaj ni trovu kontraŭ li la radikon de la afero,
28Se vocês dizem: 'Como o perseguiremos!' porque a raiz do problema se encontra em mim,
29Tiam timu glavon; Ĉar furioza estas la glavo kontraŭ malbonagoj, Por ke vi sciu, ke ekzistas juĝo.
29tenham medo da espada, pois a ira traz as punições da espada, para que saibam que há um juízo.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.