Ijob 6
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Ijob respondis kaj diris:
1Então Jó respondeu:
2Se estus pesita mia ĉagreno, Kaj samtempe estus metita sur la pesilon mia suferado,
2“Ah, se a minha angústia fosse pesada, e toda a minha calamidade colocada na balança!
3Ĝi estus nun pli peza, ol la sablo ĉe la maroj; Pro tio miaj vortoj estas plenaj de plendo.
3Pois agora seria mais pesada do que a areia dos mares; por isso as minhas palavras foram precipitadas.
4Ĉar la sagoj de la Plejpotenculo estas en mi, Ilian venenon trinkas mia spirito; La teruraĵoj de Dio direktiĝis sur min.
4Pois as flechas do Todo-Poderoso estão em mim. O meu espírito bebe o seu veneno. Os terrores de Deus se alinham contra mim.
5Ĉu krias sovaĝa azeno sur herbo? Ĉu bovo blekas kolere ĉe sia manĝaĵo?
5Por acaso o jumento selvagem zurra quando tem capim? Ou o boi muge sobre a sua forragem?
6Ĉu oni manĝas sengustaĵon sen salo? Ĉu havas guston la albumeno de ovo?
6Pode o que não tem sabor ser comido sem sal? Ou há algum gosto na clara do ovo?
7Kion ne volis tuŝi mia animo, Tio nun estas abomeninde mia manĝaĵo.
7A minha alma se recusa a tocá-los. Eles são para mim como comida repugnante.
8Ho, se mia peto plenumiĝus, Kaj se Dio donus al mi tion, kion mi esperas!
8“Ah, se eu pudesse ter o meu pedido atendido, que Deus me concedesse aquilo que eu tanto desejo;
9Ho, se Dio komencus kaj disbatus min, Donus liberecon al Sia mano kaj frakasus min!
9que fosse do agrado de Deus me esmagar; que ele soltasse a sua mão e me eliminasse!
10Tio estus ankoraŭ konsolo por mi; Kaj mi ĝojus, se en la turmento Li ne kompatus, Ĉar mi ne forpuŝis ja la vortojn de la Sanktulo.
10Que isso ainda seja a minha consolação, sim, que eu exulte na dor que não poupa, de que não neguei as palavras do Santo.
11Kio estas mia forto, ke mi persistu? Kaj kia estas mia fino, ke mi havu paciencon?
11Qual é a minha força, para que eu espere? Qual é o meu fim, para que eu seja paciente?
12Ĉu mia forto estas forto de ŝtonoj? Ĉu mia karno estas kupro?
12É a minha força a força das pedras? Ou é a minha carne de bronze?
13Mi havas ja nenian helpon, Kaj savo estas forpuŝita for de mi.
13Não é verdade que não há ajuda em mim, e que a sabedoria foi afastada de mim?
14Al malfeliĉulo decas kompato de amiko, Eĉ se li forlasas la timon antaŭ la Plejpotenculo.
14“Àquele que está prestes a desfalecer, o seu amigo deveria mostrar bondade; mesmo àquele que abandona o temor do Todo-Poderoso.
15Miaj fratoj trompas kiel torento, Kiel akvaj fluegoj, kiuj pasas,
15Meus irmãos agiram de forma enganosa como um riacho, como o leito dos riachos que desaparecem;
16Kiuj estas malklaraj pro glacio, En kiuj kaŝas sin neĝo;
16que ficam escuros por causa do gelo, nos quais a neve se esconde.
17En la tempo de degelo ili malaperas, En la tempo de varmego ili forŝoviĝas de sia loko.
17Na estação seca, eles desaparecem. Quando faz calor, eles são consumidos do seu lugar.
18Ili forklinas la direkton de sia vojo, Iras en la dezerton, kaj malaperas.
18As caravanas que viajam ao lado deles se desviam. Elas sobem para o deserto, e perecem.
19Serĉas ilin per sia rigardo la vojoj de Tema, Esperas je ili la karavanoj el Ŝeba;
19As caravanas de Tema olharam. As companhias de Sabá esperaram por eles.
20Sed ili hontas pro sia fido; Ili aliras, kaj ruĝiĝas de honto.
20Ficaram angustiados porque estavam confiantes. Chegaram lá, e ficaram confundidos.
21Nun vi neniiĝis; Vi ekvidis teruraĵon, kaj ektimis.
21Pois agora vocês não são nada. Vocês veem um terror, e ficam com medo.
22Ĉu mi diris: Donu al mi, El via havaĵo donacu pro mi,
22Por acaso eu disse alguma vez: ‘Deem-me algo’? ou: ‘Ofereçam-me um presente dos seus bens’?
23Savu min el la mano de premanto, Aŭ liberigu min el la mano de turmentantoj?
23ou: ‘Livrem-me da mão do adversário’? ou: ‘Resgatem-me da mão dos opressores’?
24Instruu min, kaj mi eksilentos; Komprenigu al mi, per kio mi pekis.
24“Ensinem-me, e eu me calarei. Façam-me entender o meu erro.
25Kial vi mallaŭdas pravajn vortojn? Kaj kion povas instrui la moralinstruanto el vi?
25Como são fortes as palavras de retidão! Mas a repreensão de vocês, o que ela repreende?
26Ĉu vi intencas riproĉi pro vortoj? Sed paroloj de malesperanto iras al la vento.
26Vocês pretendem repreender palavras, sendo que os discursos de um desesperado são como o vento?
27Eĉ orfon vi atakus, Kaj sub via amiko vi fosus.
27Sim, vocês até lançariam sortes sobre o órfão, e fariam comércio do seu amigo.
28Nun, ĉar vi komencis, rigardu min; Ĉu mi mensogos antaŭ via vizaĝo?
28Agora, portanto, por favor, olhem para mim, pois certamente não mentirei na face de vocês.
29Rigardu denove, vi ne trovos malpiaĵon; Ripetu, vi trovos mian pravecon en la afero.
29Por favor, voltem atrás. Que não haja injustiça. Sim, voltem novamente. A minha causa é justa.
30Ĉu estas peko sur mia lango? Ĉu mia palato ne komprenas tion, kio estas malbona?
30Há injustiça na minha língua? Não pode o meu paladar discernir coisas más?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.