Ijob 21
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Ijob respondis kaj diris:
1Então Jó respondeu:
2Aŭskultu mian parolon; Kaj ĝi estu anstataŭ viaj konsoloj.
2“Ouçam com atenção as minhas palavras. Que isto lhes sirva de consolação.
3Toleru, ke mi parolu; Kaj kiam mi finos mian paroladon, tiam moku.
3Permitam-me, e eu também falarei. Depois que eu tiver falado, continuem a zombar.
4Ĉu kontraŭ homo mi disputas? Kaj kial mi ne estu malpacienca?
4Quanto a mim, acaso é a um homem que faço a minha queixa? Por que eu não ficaria impaciente?
5Turnu vin al mi, kaj vi eksentos teruron, Kaj vi metos la manon sur la buŝon.
5Olhem para mim, e fiquem espantados. Ponham a mão sobre a boca.
6Kiam mi ekpensas pri tio, min atakas teruro, Kaj tremo kaptas mian korpon.
6Quando me lembro disso, fico perturbado. O horror toma conta da minha carne.
7Kial malpiuloj vivas, Atingas maljunecon, akiras grandan havaĵon?
7“Por que os ímpios continuam vivos, envelhecem e ainda crescem em poder?
8Ilia idaro estas bone aranĝita antaŭ ili, kune kun ili, Kaj ilia devenantaro estas antaŭ iliaj okuloj.
8Seus filhos se estabelecem com eles à sua vista, e os seus descendentes diante dos seus olhos.
9Iliaj domoj estas en paco, sen timo; Kaj la vergo de Dio ne estas sur ili.
9Suas casas estão seguras e livres do medo; e a vara de Deus não está sobre eles.
10Ilia bovo naskigas kaj ne estas forpuŝata; Ilia bovino gravediĝas kaj ne abortas.
10Seus touros procriam sem falhar. Suas vacas dão cria, e não abortam.
11Siajn malgrandajn infanojn ili elirigas kiel ŝafaron, Kaj iliaj knaboj saltas.
11Eles deixam sair os seus pequeninos como um rebanho. Seus filhos dançam.
12Ili ĝojkrias sub la sonoj de tamburino kaj harpo, Ili estas gajaj sub la sonoj de fluto.
12Eles cantam ao som do tamborim e da harpa, e se alegram ao som da flauta.
13Ili pasigas siajn tagojn en bonstato, Kaj iras en Ŝeolon momente.
13Eles passam os seus dias em prosperidade. Em um instante descem ao Seol.
14Kaj tamen ili diras al Dio: Foriru de ni, Ni ne deziras koni Viajn vojojn;
14Eles dizem a Deus: ‘Afasta-te de nós, pois não queremos conhecer os teus caminhos.
15Kio estas la Plejpotenculo, ke ni servu al Li? Kaj kian utilon ni havos, se ni turnos nin al Li?
15Quem é o Todo-Poderoso, para que o sirvamos? Que proveito teríamos, se orássemos a ele?’
16Sed ne de ili dependas ilia bonstato; La pensmaniero de la malpiuloj estas malproksima de mi.
16Eis que a prosperidade deles não está em suas próprias mãos. O conselho dos ímpios está longe de mim.
17Ĝis kiam? La lumilo de la malpiuloj estingiĝu, Kaj ilia pereo venu sur ilin; Suferojn Li partodonu al ili en Sia kolero.
17“Quantas vezes a lâmpada dos ímpios se apaga, ou a calamidade cai sobre eles, ou Deus lhes reparte dores em sua ira?
18Ili estu kiel pajlero antaŭ vento, Kaj kiel grenventumaĵo, kiun forportas ventego.
18Quantas vezes eles são como a palha diante do vento, como o restolho que a tempestade leva embora?
19Dio konservas lian malfeliĉon por liaj infanoj; Li repagu al li mem, ke li sciu;
19Vocês dizem: ‘Deus guarda o castigo da iniquidade para os filhos dele.’ Que Ele retribua a ele mesmo, para que o sinta.
20Liaj propraj okuloj vidu lian malfeliĉon, Kaj el la kolero de la Plejpotenculo li trinku.
20Que os seus próprios olhos vejam a sua destruição. Que ele beba da ira do Todo-Poderoso.
21Ĉar kiom interesas lin lia domo post li, Kiam la nombro de liaj monatoj finiĝis?
21Pois, que se importa ele com a sua casa depois de si, quando o número dos seus meses for cortado?
22Ĉu oni povas instrui scion al Dio, Kiu juĝas ja plej altajn?
22“Acaso alguém ensinará conhecimento a Deus, visto que ele julga os que estão nas alturas?
23Unu mortas meze de sia abundeco, Tute trankvila kaj kontenta;
23Um morre em seu pleno vigor, estando totalmente tranquilo e em paz.
24Lia brusto estas plena de lakto, Kaj liaj ostoj estas saturitaj de medolo.
24Seus baldes estão cheios de leite. A medula dos seus ossos está umedecida.
25Alia mortas kun animo suferanta, Kaj li ne ĝuis bonon.
25Outro morre em amargura de alma, e nunca prova o que é bom.
26Sed ambaŭ kune ili kuŝas en la tero, Kaj vermoj ilin kovras.
26Ambos se deitam no pó, e os vermes os cobrem.
27Vidu, mi scias viajn pensojn, Kaj la argumentojn, kiujn vi malice kolektas kontraŭ mi;
27“Eis que eu conheço os pensamentos de vocês, os planos com os quais vocês me fariam injustiça.
28Vi diros: Kie estas la domo de la nobelo? Kaj kie estas la tendo, en kiu loĝis la malpiuloj?
28Pois vocês dizem: ‘Onde está a casa do príncipe? Onde está a tenda em que os ímpios habitavam?’
29Sed demandu la vojaĝantojn, Kaj ne malatentu iliajn atestojn:
29Vocês não perguntaram aos viajantes? Não conhecem as suas evidências,
30En tago de malfeliĉo la malpiulo estas ŝirmata, En tago de kolero li estas metata flanken.
30de que o homem mau é preservado no dia da calamidade, de que eles são conduzidos a salvo no dia da ira?
31Kiu montros antaŭ lia vizaĝo lian konduton? Kiu repagos al li, se li ion faris?
31Quem denunciará o seu caminho na sua face? Quem lhe retribuirá pelo que ele fez?
32Kaj li estas akompanata al la tomboj, Kaj sur la tomba altaĵeto estas starigataj gardistoj.
32Contudo, ele será levado para a sepultura. E manterão vigília sobre o seu túmulo.
33Dolĉaj estas por li la terbuloj de la valo, Kaj post li treniĝas ĉiuj homoj, Kaj sennombraj estas tiuj, kiuj iris antaŭ li.
33Os torrões do vale lhe serão doces. Todos os homens o seguirão, assim como foram inumeráveis os que o precederam.
34Kiel do vi volas konsoli min per vantaĵo, Kaj viaj respondoj enhavas nur malĝustaĵojn?
34Como, pois, vocês podem me consolar com tolices, visto que nas suas respostas só resta falsidade?”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.