Ijob 29
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Kaj plue Ijob parolis siajn sentencojn, kaj diris:
1Jó retomou o seu discurso e disse:
2Ho, se estus al mi tiel, kiel en la antaŭaj monatoj, Kiel en la tempo, kiam Dio min gardis;
2“Ah, quem me dera ser como nos meses passados, como nos dias em que Deus me guardava;
3Kiam Lia lumilo lumis super mia kapo; Kaj sub Lia lumo mi povis iri en mallumo;
3quando a sua lâmpada brilhava sobre a minha cabeça, e pela sua luz eu caminhava pelas trevas;
4Kiel estis al mi en la tagoj de mia juneco, Kiam la ŝirmado de Dio estis super mia tendo;
4como eu era no meu vigor, quando a amizade de Deus estava na minha tenda,
5Kiam la Plejpotenculo estis ankoraŭ kun mi, Kaj ĉirkaŭ mi estis miaj infanoj;
5quando o Todo-Poderoso ainda estava comigo, e os meus filhos estavam ao meu redor,
6Kiam miaj paŝoj laviĝadis en butero, Kaj la roko verŝadis al mi fluojn da oleo!
6quando os meus passos eram lavados com manteiga, e a rocha me derramava correntes de azeite,
7Kiam mi eliris el la pordego al la urbo Kaj aranĝis al mi sidon sur la placo,
7quando eu saía para a porta da cidade, quando eu preparava o meu assento na praça.
8Vidis min junuloj kaj kaŝis sin, Kaj maljunuloj leviĝis kaj staris;
8Os jovens me viam e se escondiam. Os idosos se levantavam e ficavam de pé.
9Eminentuloj ĉesis paroli Kaj metis la manon sur sian buŝon;
9Os príncipes se abstinham de falar, e punham a mão sobre a boca.
10La voĉo de altranguloj sin kaŝis, Kaj ilia lango algluiĝis al ilia palato.
10A voz dos nobres se calava, e a sua língua se apegava ao céu da boca.
11Kiam orelo aŭdis, ĝi nomis min feliĉa; Kiam okulo vidis, ĝi gloris min;
11Pois quando o ouvido me ouvia, ele me abençoava, e quando o olho me via, ele me aprovava,
12Ĉar mi savadis kriantan malriĉulon, Kaj orfon, kiu ne havis helpanton.
12porque eu livrava o pobre que clamava, e também o órfão, que não tinha quem o ajudasse.
13Beno de pereanto venadis sur min, Kaj la koro de vidvino estis ĝojigata de mi.
13A bênção daquele que estava prestes a perecer vinha sobre mim, e eu fazia o coração da viúva cantar de alegria.
14Virteco estis mia vesto, Kaj mia justeco vestis min kiel mantelo kaj kapornamo.
14Eu me vestia de retidão, e ela me cobria. A minha justiça era como um manto e um diadema.
15Mi estis okuloj por la blindulo, Kaj piedoj por la lamulo;
15Eu era olhos para o cego, e pés para o coxo.
16Mi estis patro por la malriĉuloj, Kaj juĝan aferon de homoj nekonataj mi esploradis;
16Eu era um pai para os necessitados. Eu investigava a causa daquele que eu não conhecia.
17Mi rompadis la makzelojn al maljustulo, Kaj el liaj dentoj mi elŝiradis la kaptitaĵon.
17Eu quebrava os queixos do injusto e arrancava a presa dos seus dentes.
18Kaj mi pensis: En mia nesto mi mortos, Kaj grandnombraj kiel sablo estos miaj tagoj;
18Então eu dizia: 'Morrerei na minha própria casa, contarei os meus dias como a areia.
19Mia radiko estas malkovrita por la akvo, Kaj roso noktas sur miaj branĉoj.
19A minha raiz se estende até as águas. O orvalho repousa a noite toda sobre o meu ramo.
20Mia gloro estas ĉiam nova, Kaj mia pafarko ĉiam refortiĝas en mia mano.
20A minha glória é renovada em mim. O meu arco se renova na minha mão.'
21Oni aŭskultadis min kaj atendadis, Kaj silentadis, kiam mi donadis konsilojn.
21“Os homens me ouviam, esperavam, e guardavam silêncio para ouvir o meu conselho.
22Post miaj vortoj oni ne plu parolis; Kaj miaj vortoj gutadis sur ilin.
22Depois das minhas palavras, eles não falavam mais. O meu discurso caía sobre eles.
23Oni atendadis min kiel la pluvon, Kaj malfermadis sian buŝon, kiel por malfrua pluvo.
23Eles esperavam por mim como pela chuva. Suas bocas bebiam como da chuva de primavera.
24Se mi iam ridis al ili, ili ne kredis tion; Kaj la lumo de mia vizaĝo ne falis.
24Eu sorria para eles quando não tinham confiança. Eles não rejeitavam a luz do meu rosto.
25Kiam mi iris al ili, mi sidis sur la ĉefa loko; Mi loĝis kiel reĝo inter taĉmentoj, Kiel konsolanto de funebruloj.
25Eu escolhia o caminho deles, e me assentava como chefe. Eu vivia como um rei no exército, como quem consola os enlutados.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.