Ijob 17

Londona Biblio (Esperanto, 1910)

Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)

1Mia spirito senfortiĝis, miaj tagoj mallongiĝis, Tomboj estas antaŭ mi.

1“Meu espírito está consumido. Meus dias estão extintos e a sepultura está pronta para mim.

2Mokado min ĉirkaŭas; En aflikto pro tio restas mia okulo.

2Certamente há zombadores comigo. Meus olhos se fixam na provocação deles.

3Estu Vi mem mia garantianto antaŭ Vi; Alie kiu donos la manon pro mi?

3“Agora, dê um penhor. Seja o meu fiador junto a você mesmo. Quem há que apertará as mãos comigo?

4Ĉar ilian koron Vi kovris kontraŭ prudento; Tial Vi ne donos al ili triumfon.

4Pois você ocultou o coração deles do entendimento, portanto, você não os exaltará.

5Se iu fanfaronas antaŭ siaj amikoj pri sia parto, La okuloj de liaj infanoj konsumiĝos.

5Quem denuncia seus amigos por despojo, até os olhos de seus filhos desfalecerão.

6Li faris min proverbo por la popoloj; Kaj mi fariĝis homo, al kiu oni kraĉas en la vizaĝon.

6“Mas ele me tornou um provérbio entre o povo. Eles cospem no meu rosto.

7Mia okulo mallumiĝis de ĉagreno, Kaj ĉiuj miaj membroj fariĝis kiel ombro.

7Meu olho também escureceu por causa da tristeza. Todos os meus membros são como uma sombra.

8La justuloj eksentos teruron pro tio, Kaj la senkulpulo ekscitiĝos kontraŭ la hipokritulo.

8Os homens retos ficarão espantados com isso. O inocente se levantará contra o ímpio.

9Tamen la virtulo forte konservos sian vojon, Kaj la purmanulo pli firmiĝos.

9Contudo, o justo se manterá no seu caminho. Aquele que tem mãos limpas ficará cada vez mais forte.

10Kaj kiom ajn vi ĉiuj revenos, Mi ne trovos inter vi saĝulon.

10Mas, quanto a todos vocês, voltem. Não encontrarei um homem sábio entre vocês.

11Miaj tagoj forpasis, pereis miaj intencoj, Kiujn havis mia koro.

11Meus dias passaram. Meus planos estão desfeitos, assim como os pensamentos do meu coração.

12La nokton ili volas fari tago, La lumon alproksimigi al la mallumo.

12Eles transformam a noite em dia, dizendo: ‘A luz está perto’, na presença das trevas.

13Se mi atendas, tamen Ŝeol estas mia domo, En la mallumo estas pretigita mia lito.

13Se eu buscar o Seol como minha casa, se eu estendi minha cama nas trevas,

14Al la kavo mi diras: Vi estas mia patro; La vermojn mi nomas mia patrino kaj mia fratino.

14se eu disse à corrupção: ‘Você é meu pai’, e ao verme: ‘Minha mãe’ e ‘Minha irmã’,

15Kion mi devas atendi? Kiu atentos mian esperon?

15onde então está a minha esperança? Quanto à minha esperança, quem a verá?

16En la profundon de Ŝeol ĝi malsupreniros, Ni ambaŭ kune kuŝos en la polvo.

16Descerá ela comigo até as portas do Seol, ou desceremos juntos ao pó?”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.