Ijob 14
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Homo, naskita de virino, Havas mallongan vivon kaj abundon da afliktoj.
1“O homem, nascido de mulher, vive poucos dias e é cheio de aflição.
2Kiel floro li elkreskas kaj velkas; Li forkuras kiel ombro kaj ne restas.
2Ele cresce como uma flor, e é cortado. Ele também foge como uma sombra, e não permanece.
3Kaj kontraŭ tia Vi malfermas Viajn okulojn, Kaj min Vi vokas al juĝo kun Vi!
3Você abre os seus olhos sobre alguém assim, e me traz a julgamento com você?
4Ĉu povas purulo deveni de malpurulo? Neniu.
4Quem pode tirar algo puro do impuro? Ninguém.
5Se liaj tagoj estas difinitaj, la nombro de liaj monatoj estas ĉe Vi; Vi difinis lian limon, kiun li ne transpasos.
5Visto que os seus dias estão determinados, o número dos seus meses está com você, e você estabeleceu os seus limites, que ele não pode ultrapassar.
6Deturnu do Vin de li, ke li estu trankvila, Ĝis venos lia tempo, kiun li sopiras kiel dungito.
6Desvie dele o olhar, para que ele possa descansar, até que ele cumpra, como um trabalhador contratado, o seu dia.
7Arbo havas esperon, se ĝi estas dehakita, ke ĝi denove ŝanĝiĝos, Kaj ĝi ne ĉesos kreskigi branĉojn.
7“Pois há esperança para uma árvore se ela for cortada, de que brotará novamente, e de que os seus ramos tenros não cessarão.
8Se ĝia radiko maljuniĝis en la tero, Kaj ĝia trunko mortas en polvo,
8Embora a sua raiz envelheça na terra, e o seu tronco morra no chão,
9Tamen, eksentinte la odoron de akvo, ĝi denove verdiĝas, Kaj kreskas plue, kvazaŭ ĵus plantita.
9ainda assim, ao cheiro das águas, ela brotará, e dará ramos como uma planta.
10Sed homo mortas kaj malaperas; Kiam la homo finiĝis, kie li estas?
10Mas o homem morre, e é abatido. Sim, o homem entrega o espírito, e onde ele está?
11Forfluas la akvo el lago, Kaj rivero elĉerpiĝas kaj elsekiĝas:
11Assim como as águas desaparecem do mar, e o rio se esgota e seca,
12Tiel homo kuŝiĝas, kaj ne plu leviĝas; Tiel longe, kiel la ĉielo ekzistas, ili ne plu vekiĝos, Nek revigliĝos el sia dormado.
12assim o homem se deita e não se levanta. Até que os céus já não existam, eles não acordarão, nem serão despertados do seu sono.
13Ho, se Vi kaŝus min en Ŝeol, Se Vi kaŝus min ĝis la momento, kiam pasos Via kolero, Se Vi difinus por mi templimon kaj poste rememorus min!
13“Quem dera você me escondesse no Seol, que você me mantivesse em segredo até que a sua ira passasse, que você me marcasse um tempo determinado e se lembrasse de mim!
14Kiam homo mortas, ĉu li poste povas reviviĝi? Dum la tuta tempo de mia batalado mi atendus, Ĝi venos mia forŝanĝo.
14Se um homem morrer, ele viverá novamente? Eu esperaria todos os dias do meu combate, até que chegasse a minha libertação.
15Vi vokus, kaj mi respondus al Vi; Vi ekdezirus la faritaĵon de Viaj manoj.
15Você chamaria, e eu lhe responderia. Você teria desejo pela obra das suas mãos.
16Nun Vi kalkulas miajn paŝojn; Ne konservu mian pekon;
16Mas agora você conta os meus passos. Você não vigia o meu pecado?
17Sigelu en paketo miajn malbonagojn, Kaj kovru mian kulpon.
17A minha desobediência está selada em uma bolsa. Você amarra a minha iniquidade.
18Sed monto, kiu falas, malaperas; Kaj roko forŝoviĝas de sia loko;
18“Mas a montanha que cai se desfaz em nada. A rocha é removida do seu lugar.
19Ŝtonojn forlavas la akvo, Kaj ĝia disverŝiĝo fordronigas la polvon de la tero: Tiel Vi pereigas la esperon de homo.
19As águas desgastam as pedras. As suas torrentes levam o pó da terra. Assim você destrói a esperança do homem.
20Vi premas lin ĝis fino, kaj li foriras; Li ŝanĝas sian vizaĝon, kaj Vi forigas lin.
20Você prevalece contra ele para sempre, e ele se vai. Você muda o seu semblante, e o manda embora.
21Se liaj infanoj estas honorataj, li tion ne scias; Se ili estas humiligataj, li tion ne rimarkas.
21Os seus filhos alcançam honra, e ele não sabe disso. Eles são humilhados, mas ele não percebe.
22Nur lia propra korpo lin doloras, Nur pri sia propra animo li suferas.
22Mas a sua própria carne sente dor, e a sua alma dentro dele lamenta.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.