Ijob 14
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Homo, naskita de virino, Havas mallongan vivon kaj abundon da afliktoj.
1Человек, рожденный женою, краткодневен и пресыщен печалями:
2Kiel floro li elkreskas kaj velkas; Li forkuras kiel ombro kaj ne restas.
2как цветок, он выходит и опадает; убегает, как тень, и не останавливается.
3Kaj kontraŭ tia Vi malfermas Viajn okulojn, Kaj min Vi vokas al juĝo kun Vi!
3И на него-то Ты отверзаешь очи Твои, и меня ведешь на суд с Тобою?
4Ĉu povas purulo deveni de malpurulo? Neniu.
4Кто родится чистым от нечистого? Ни один.
5Se liaj tagoj estas difinitaj, la nombro de liaj monatoj estas ĉe Vi; Vi difinis lian limon, kiun li ne transpasos.
5Если дни ему определены, и число месяцев его у Тебя, если Ты положил ему предел, которого он не перейдет,
6Deturnu do Vin de li, ke li estu trankvila, Ĝis venos lia tempo, kiun li sopiras kiel dungito.
6то уклонись от него: пусть он отдохнет, доколе не окончит, как наемник, дня своего.
7Arbo havas esperon, se ĝi estas dehakita, ke ĝi denove ŝanĝiĝos, Kaj ĝi ne ĉesos kreskigi branĉojn.
7Для дерева есть надежда, что оно, если и будет срублено, снова оживет, и отрасли от него выходить не перестанут:
8Se ĝia radiko maljuniĝis en la tero, Kaj ĝia trunko mortas en polvo,
8если и устарел в земле корень его, и пень его замер в пыли,
9Tamen, eksentinte la odoron de akvo, ĝi denove verdiĝas, Kaj kreskas plue, kvazaŭ ĵus plantita.
9но, лишь почуяло воду, оно дает отпрыски и пускает ветви, как бы вновь посаженное.
10Sed homo mortas kaj malaperas; Kiam la homo finiĝis, kie li estas?
10А человек умирает и распадается; отошел, и где он?
11Forfluas la akvo el lago, Kaj rivero elĉerpiĝas kaj elsekiĝas:
11Уходят воды из озера, и река иссякает и высыхает:
12Tiel homo kuŝiĝas, kaj ne plu leviĝas; Tiel longe, kiel la ĉielo ekzistas, ili ne plu vekiĝos, Nek revigliĝos el sia dormado.
12так человек ляжет и не станет; до скончания неба он не пробудится и не воспрянет от сна своего.
13Ho, se Vi kaŝus min en Ŝeol, Se Vi kaŝus min ĝis la momento, kiam pasos Via kolero, Se Vi difinus por mi templimon kaj poste rememorus min!
13О, если бы Ты в преисподней сокрыл меня и укрывал меня, пока пройдет гнев Твой, положил мне срок и потом вспомнил обо мне!
14Kiam homo mortas, ĉu li poste povas reviviĝi? Dum la tuta tempo de mia batalado mi atendus, Ĝi venos mia forŝanĝo.
14Когда умрет человек, то будет ли он опять жить? Во все дни определенного мне времени я ожидал бы, пока придет мне смена.
15Vi vokus, kaj mi respondus al Vi; Vi ekdezirus la faritaĵon de Viaj manoj.
15Воззвал бы Ты, и я дал бы Тебе ответ, и Ты явил бы благоволение творению рук Твоих;
16Nun Vi kalkulas miajn paŝojn; Ne konservu mian pekon;
16ибо тогда Ты исчислял бы шаги мои и не подстерегал бы греха моего;
17Sigelu en paketo miajn malbonagojn, Kaj kovru mian kulpon.
17в свитке было бы запечатано беззаконие мое, и Ты закрыл бы вину мою.
18Sed monto, kiu falas, malaperas; Kaj roko forŝoviĝas de sia loko;
18Но гора падая разрушается, и скала сходит с места своего;
19Ŝtonojn forlavas la akvo, Kaj ĝia disverŝiĝo fordronigas la polvon de la tero: Tiel Vi pereigas la esperon de homo.
19вода стирает камни; разлив ее смывает земную пыль: так и надежду человека Ты уничтожаешь.
20Vi premas lin ĝis fino, kaj li foriras; Li ŝanĝas sian vizaĝon, kaj Vi forigas lin.
20Теснишь его до конца, и он уходит; изменяешь ему лице и отсылаешь его.
21Se liaj infanoj estas honorataj, li tion ne scias; Se ili estas humiligataj, li tion ne rimarkas.
21В чести ли дети его - он не знает, унижены ли - он не замечает;
22Nur lia propra korpo lin doloras, Nur pri sia propra animo li suferas.
22но плоть его на нем болит, и душа его в нем страдает.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.