Ijob
Chapter 4
Londona Biblio (Esperant…
vs Synodal Translatio…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Kaj ekparolis Elifaz, la Temanano, kaj diris:
1И отвечал Елифаз Феманитянин и сказал:
2Se oni provos diri al vi vorton, tio eble estos por vi turmenta? Sed kiu povas deteni sin de parolado?
2если попытаемся мы сказать к тебе слово,- не тяжело ли будет тебе? Впрочем кто может возбранить слову!
3Jen vi multajn instruis, Kaj manojn senfortiĝintajn vi refortigis;
3Вот, ты наставлял многих и опустившиеся руки поддерживал,
4Falantojn restarigis viaj vortoj, Kaj fleksiĝantajn genuojn vi fortigis;
4падающего восставляли слова твои, и гнущиеся колени ты укреплял.
5Kaj nun, kiam tio trafis vin, vi perdis la forton; Ĝi ektuŝis vin, kaj vi ektimis.
5А теперь дошло до тебя, и ты изнемог; коснулось тебя, и ты упал духом.
6Ĉu ne via timo antaŭ Dio estas via konsolo? Ĉu la virteco de viaj vojoj ne estas via espero?
6Богобоязненность твоя не должна ли быть твоею надеждою, и непорочность путей твоих - упованием твоим?
7Rememoru do, ĉu pereis iu senkulpa? Kaj kie virtuloj estis ekstermitaj?
7Вспомни же, погибал ли кто невинный, и где праведные бывали искореняемы?
8Kiel mi vidis, tiuj, kiuj plugis pekojn kaj semis malbonagojn, Tiuj ilin rikoltas;
8Как я видал, то оравшие нечестие и сеявшие зло пожинают его;
9De la ekblovo de Dio ili pereas, Kaj de la ekspiro de Lia kolero ili malaperas.
9от дуновения Божия погибают и от духа гнева Его исчезают.
10La kriado de leono kaj la voĉo de leopardo silentiĝis, Kaj la dentoj de junaj leonoj rompiĝis;
10Рев льва и голос рыкающего умолкает, и зубы скимнов сокрушаются;
11Leono pereis pro manko de manĝaĵo, Kaj idoj de leonino diskuris.
11могучий лев погибает без добычи, и дети львицы рассеиваются.
12Kaj al mi kaŝe alvenis vorto, Kaj mia orelo kaptis parteton de ĝi.
12И вот, ко мне тайно принеслось слово, и ухо мое приняло нечто от него.
13Dum meditado pri la vizioj de la nokto, Kiam profunda dormo falas sur la homojn,
13Среди размышлений о ночных видениях, когда сон находит на людей,
14Atakis min teruro kaj tremo, Kaj ĉiuj miaj ostoj eksentis timon.
14объял меня ужас и трепет и потряс все кости мои.
15Kaj spirito traflugis antaŭ mi, Kaj la haroj sur mia korpo rigidiĝis.
15И дух прошел надо мною; дыбом стали волосы на мне.
16Staris bildo antaŭ miaj okuloj, sed mi ne povis rekoni ĝian aspekton; Estis silento, kaj mi ekaŭdis voĉon, dirantan:
16Он стал,- но я не распознал вида его,- только облик был пред глазами моими; тихое веяние,- и я слышу голос:
17Ĉu homo estas pli justa ol Dio? Ĉu viro estas pli pura ol lia Kreinto?
17человек праведнее ли Бога? и муж чище ли Творца своего?
18Vidu, al Siaj servantoj Li ne konfidas, Kaj Siajn anĝelojn Li trovas mallaŭdindaj:
18Вот, Он и слугам Своим не доверяет и в Ангелах Своих усматривает недостатки:
19Des pli koncerne tiujn, Kiuj loĝas en argilaj dometoj, Fonditaj sur tero, Kaj kiujn formanĝas vermoj.
19тем более - в обитающих в храминах из брения, которых основание прах, которые истребляются скорее моли.
20De la mateno ĝis la vespero ili disfalas, Pereas por ĉiam, kaj neniu tion atentas.
20Между утром и вечером они распадаются; не увидишь, как они вовсе исчезнут.
21La fadeno de ilia vivo estas distranĉita; Ili mortas, kaj ne en saĝeco.
21Не погибают ли с ними и достоинства их? Они умирают, не достигнув мудрости.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.