Ijob 7
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Difinita estas ja por la homo la limtempo sur la tero, Kaj liaj tagoj estas kiel la tagoj de dungito.
1Не определено ли человеку время на земле, и дни его не то же ли, что дни наемника?
2Kiel sklavo, kiu sopiras al ombro, Kaj kiel dungito, kiu atendas sian pagon,
2Как раб жаждет тени, и как наемник ждет окончания работы своей,
3Tiel mi ricevis sorte monatojn vantajn, Kaj noktoj turmentaj estas nombritaj al mi.
3так я получил в удел месяцы суетные, и ночи горестные отчислены мне.
4Kiam mi kuŝiĝas, mi diras: Kiam mi leviĝos? Sed la vespero fariĝas longa, kaj mi satiĝas de maltrankvileco ĝis la tagiĝo.
4Когда ложусь, то говорю: “когда-то встану?”, а вечер длится, и я ворочаюсь досыта до самого рассвета.
5Mia korpo estas kovrita de vermoj kaj de pecoj da tero; Mia haŭto krevis kaj putras.
5Тело мое одето червями и пыльными струпами; кожа моя лопается и гноится.
6Miaj tagoj forflugis pli facile, ol bobeno de teksisto, Kaj pasis, lasinte nenian esperon.
6Дни мои бегут скорее челнока и кончаются без надежды.
7Memoru, ke mia vivo estas bloveto, Ke miaj okuloj ne plu revidos bonon;
7Вспомни, что жизнь моя дуновение, что око мое не возвратится видеть доброе.
8Ne plu revidos min okulo de vidanto; Vi volos ekrigardi min, sed mi jam ne ekzistos.
8Не увидит меня око видевшего меня; очи Твои на меня,- и нет меня.
9Nubo pasas kaj foriras; Tiel ne plu revenas tiu, kiu iris en Ŝeolon;
9Редеет облако и уходит; так нисшедший в преисподнюю не выйдет,
10Li ne plu revenas en sian domon; Lia loko ne plu rekonos lin.
10не возвратится более в дом свой, и место его не будет уже знать его.
11Tial mi ne detenos mian buŝon; Mi parolos en la premiteco de mia spirito, Mi plendos en la maldolĉeco de mia animo.
11Не буду же я удерживать уст моих; буду говорить в стеснении духа моего; буду жаловаться в горести души моей.
12Ĉu mi estas maro aŭ mara monstro, Ke Vi starigis gardon por mi?
12Разве я море или морское чудовище, что Ты поставил надо мною стражу?
13Kiam mi pensas, ke mia lito min konsolos, Ke mia kuŝejo plifaciligos mian suferadon,
13Когда подумаю: утешит меня постель моя, унесет горесть мою ложе мое,
14Tiam Vi teruras min per sonĝoj, Timigas min per vizioj;
14ты страшишь меня снами и видениями пугаешь меня;
15Kaj mia animo deziras sufokiĝon, Miaj ostoj la morton.
15и душа моя желает лучше прекращения дыхания, лучше смерти, нежели сбережения костей моих.
16Tedis al mi; ne eterne mi vivu; Forlasu min, ĉar miaj tagoj estas vantaĵo.
16Опротивела мне жизнь. Не вечно жить мне. Отступи от меня, ибо дни мои суета.
17Kio estas homo, ke Vi faras lin granda, Ke Vi zorgas pri li,
17Что такое человек, что Ты столько ценишь его и обращаешь на него внимание Твое,
18Ke Vi rememoras lin ĉiumatene, Elprovas lin ĉiumomente?
18посещаешь его каждое утро, каждое мгновение испытываешь его?
19Kial Vi ne deturnas Vin de mi, Ne lasas min libera eĉ tiom, ke mi povu engluti mian salivon?
19Доколе же Ты не оставишь, доколе не отойдешь от меня, доколе не дашь мне проглотить слюну мою?
20Se mi pekis, kion mi per tio faris al Vi, ho gardanto de la homoj? Kial Vi faris min celo de Viaj atakoj, Ke mi fariĝis ŝarĝo por mi mem?
20Если я согрешил, то что я сделаю Тебе, страж человеков! Зачем Ты поставил меня противником Себе, так что я стал самому себе в тягость?
21Kaj kial Vi ne deprenas mian pekon, ne pardonas mian malbonagon? Jen mi ja baldaŭ kuŝos en la tero; Kaj kiam Vi morgaŭ serĉos min, mi ne ekzistos.
21И зачем бы не простить мне греха и не снять с меня беззакония моего? ибо, вот, я лягу в прахе; завтра поищешь меня, и меня нет.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.