Ijob 24
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Kial la Plejpotenculo ne destinis tempojn, Kaj Liaj konantoj ne vidas Liajn tagojn?
1Почему не сокрыты от Вседержителя времена, и знающие Его не видят дней Его?
2Oni forŝovas la limojn; Oni rabas la ŝafaron kaj paŝtas ĝin.
2Межи передвигают, угоняют стада и пасут у себя.
3Oni forkondukas la azenon de orfoj, Oni prenas kiel garantiaĵon la bovon de vidvino.
3У сирот уводят осла, у вдовы берут в залог вола;
4Oni forpuŝas malriĉulojn de la vojo; La suferantoj sur la tero devas sin kaŝi.
4бедных сталкивают с дороги, все уничиженные земли принуждены скрываться.
5Jen kiel sovaĝaj azenoj ili eliras al sia laboro, por serĉi kaptaĵon; La stepo donas al ili panon por iliaj infanoj.
5Вот они, как дикие ослы в пустыне, выходят на дело свое, вставая рано на добычу; степь дает хлеб для них и для детей их;
6Sur fremda kampo ili rikoltas, Kaj en vinberĝardeno de malpiulo ili kolektas berojn.
6жнут они на поле не своем и собирают виноград у нечестивца;
7Nudaj ili tradormas la nokton, ĉar ili ne havas veston, Kaj dum la frosto ili havas nenion, por sin kovri.
7нагие ночуют без покрова и без одеяния на стуже;
8De la pluvego de la montoj ili malsekiĝas, Kaj pro nehavado de rifuĝejo ili ĉirkaŭprenas rokon.
8мокнут от горных дождей и, не имея убежища, жмутся к скале;
9Oni forŝiras orfon de la mamoj, Kaj oni ruinigas malriĉulon.
9отторгают от сосцов сироту и с нищего берут залог;
10Ili iras nudaj, sen vestoj, Kaj malsataj ili portas garbojn;
10заставляют ходить нагими, без одеяния, и голодных кормят колосьями;
11Inter iliaj muroj oni pretigas oleon; Oni devigas ilin treti en vinpremejoj, dum ili mem estas soifantaj.
11между стенами выжимают масло оливковое, топчут в точилах и жаждут.
12El la urbo aŭdiĝas ĝemoj de homoj, Kaj la animoj de mortigatoj krias; Sed Dio ne atentas tiun blasfemadon.
12В городе люди стонут, и душа убиваемых вопит, и Бог не воспрещает того.
13Tiuj homoj estas kontraŭuloj de la lumo; Ili ne konas Liajn vojojn, Ne revenas al Lia irejo.
13Есть из них враги света, не знают путей его и не ходят по стезям его.
14Antaŭ tagiĝo leviĝas la mortigisto, Mortigas malriĉulon kaj senhavulon, Kaj en la nokto li estas kiel ŝtelisto.
14С рассветом встает убийца, умерщвляет бедного и нищего, а ночью бывает вором.
15La okulo de adultulo atendas la krepuskon, Dirante: Neniu okulo min vidu; Kaj li kovras sian vizaĝon.
15И око прелюбодея ждет сумерков, говоря: ничей глаз не увидит меня,- и закрывает лице.
16En mallumo oni faras subfoson sub domoj; Dum la tago oni kaŝas sin ĉe si, ne konante lumon.
16В темноте подкапываются под дома, которые днем они заметили для себя; не знают света.
17Ĉar la mallumo estas mateno por ili ĉiuj, Ĉar ili interkonatiĝis kun la teruroj de la mallumo.
17Ибо для них утро смертная тень, так как они знакомы с ужасами смертной тени.
18Tia homo estas malpeza sur la supraĵo de akvo; Malgranda estas lia parto sur la tero; Li ne iras laŭ la vojo de vinberĝardenoj.
18Легок такой на поверхности воды, проклята часть его на земле, и не смотрит он на дорогу садов виноградных.
19Kiel seka tero kaj varmego englutas neĝan akvon, Tiel Ŝeol englutas la pekulojn.
19Засуха и жара поглощают снежную воду: так преисподняя - грешников.
20Forgesu lin la interno de lia patrino; La vermoj frandu lin; Oni lin ne plu rememoru; Li rompiĝu kiel malbona arbo —
20Пусть забудет его утроба матери; пусть лакомится им червь; пусть не остается о нем память; как дерево, пусть сломится беззаконник,
21Li, kiu premas seninfanulinon, kiu ne naskis, Kaj kiu ne faras bonon al vidvino.
21который угнетает бездетную, не рождавшую, и вдове не делает добра.
22Kiu eĉ potenculojn maltrankviligas per sia forto, Tiel ke oni ne estas certa pri sia vivo, kiam li leviĝis.
22Он и сильных увлекает своею силою; он встает и никто не уверен за жизнь свою.
23Dio donas al ili sendanĝerecon kaj apogon, Kaj Liaj okuloj estas super iliaj vojoj.
23А Он дает ему все для безопасности, и он на то опирается, и очи Его видят пути их.
24Ili leviĝis alte; sed subite ili ne plu ekzistas; Ili falas kaj estas forkaptataj kiel ĉiuj, Kaj kiel la kapo de spiko ili dehakiĝas.
24Поднялись высоко,- и вот, нет их; падают и умирают, как и все, и, как верхушки колосьев, срезываются.
25Ĉu ne estas tiel? Kiu pruvos, ke mi mensogas, kaj senvalorigos mian parolon?
25Если это не так,- кто обличит меня во лжи и в ничто обратит речь мою?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.