Ijob 29
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Kaj plue Ijob parolis siajn sentencojn, kaj diris:
1И продолжал Иов возвышенную речь свою и сказал:
2Ho, se estus al mi tiel, kiel en la antaŭaj monatoj, Kiel en la tempo, kiam Dio min gardis;
2о, если бы я был, как в прежние месяцы, как в те дни, когда Бог хранил меня,
3Kiam Lia lumilo lumis super mia kapo; Kaj sub Lia lumo mi povis iri en mallumo;
3когда светильник Его светил над головою моею, и я при свете Его ходил среди тьмы;
4Kiel estis al mi en la tagoj de mia juneco, Kiam la ŝirmado de Dio estis super mia tendo;
4как был я во дни молодости моей, когда милость Божия была над шатром моим,
5Kiam la Plejpotenculo estis ankoraŭ kun mi, Kaj ĉirkaŭ mi estis miaj infanoj;
5когда еще Вседержитель был со мною, и дети мои вокруг меня,
6Kiam miaj paŝoj laviĝadis en butero, Kaj la roko verŝadis al mi fluojn da oleo!
6когда пути мои обливались молоком, и скала источала для меня ручьи елея!
7Kiam mi eliris el la pordego al la urbo Kaj aranĝis al mi sidon sur la placo,
7когда я выходил к воротам города и на площади ставил седалище свое,-
8Vidis min junuloj kaj kaŝis sin, Kaj maljunuloj leviĝis kaj staris;
8юноши, увидев меня, прятались, а старцы вставали и стояли;
9Eminentuloj ĉesis paroli Kaj metis la manon sur sian buŝon;
9князья удерживались от речи и персты полагали на уста свои;
10La voĉo de altranguloj sin kaŝis, Kaj ilia lango algluiĝis al ilia palato.
10голос знатных умолкал, и язык их прилипал к гортани их.
11Kiam orelo aŭdis, ĝi nomis min feliĉa; Kiam okulo vidis, ĝi gloris min;
11Ухо, слышавшее меня, ублажало меня; око видевшее восхваляло меня,
12Ĉar mi savadis kriantan malriĉulon, Kaj orfon, kiu ne havis helpanton.
12потому что я спасал страдальца вопиющего и сироту беспомощного.
13Beno de pereanto venadis sur min, Kaj la koro de vidvino estis ĝojigata de mi.
13Благословение погибавшего приходило на меня, и сердцу вдовы доставлял я радость.
14Virteco estis mia vesto, Kaj mia justeco vestis min kiel mantelo kaj kapornamo.
14Я облекался в правду, и суд мой одевал меня, как мантия и увясло.
15Mi estis okuloj por la blindulo, Kaj piedoj por la lamulo;
15Я был глазами слепому и ногами хромому;
16Mi estis patro por la malriĉuloj, Kaj juĝan aferon de homoj nekonataj mi esploradis;
16отцом был я для нищих и тяжбу, которой я не знал, разбирал внимательно.
17Mi rompadis la makzelojn al maljustulo, Kaj el liaj dentoj mi elŝiradis la kaptitaĵon.
17Сокрушал я беззаконному челюсти и из зубов его исторгал похищенное.
18Kaj mi pensis: En mia nesto mi mortos, Kaj grandnombraj kiel sablo estos miaj tagoj;
18И говорил я: в гнезде моем скончаюсь, и дни мои будут многи, как песок;
19Mia radiko estas malkovrita por la akvo, Kaj roso noktas sur miaj branĉoj.
19корень мой открыт для воды, и роса ночует на ветвях моих;
20Mia gloro estas ĉiam nova, Kaj mia pafarko ĉiam refortiĝas en mia mano.
20слава моя не стареет, лук мой крепок в руке моей.
21Oni aŭskultadis min kaj atendadis, Kaj silentadis, kiam mi donadis konsilojn.
21Внимали мне и ожидали, и безмолвствовали при совете моем.
22Post miaj vortoj oni ne plu parolis; Kaj miaj vortoj gutadis sur ilin.
22После слов моих уже не рассуждали; речь моя капала на них.
23Oni atendadis min kiel la pluvon, Kaj malfermadis sian buŝon, kiel por malfrua pluvo.
23Ждали меня, как дождя, и, как дождю позднему, открывали уста свои.
24Se mi iam ridis al ili, ili ne kredis tion; Kaj la lumo de mia vizaĝo ne falis.
24Бывало, улыбнусь им - они не верят; и света лица моего они не помрачали.
25Kiam mi iris al ili, mi sidis sur la ĉefa loko; Mi loĝis kiel reĝo inter taĉmentoj, Kiel konsolanto de funebruloj.
25Я назначал пути им и сидел во главе и жил как царь в кругу воинов, как утешитель плачущих.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.