Ijob 29
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Kaj plue Ijob parolis siajn sentencojn, kaj diris:
1Још настави Јов беседу своју и рече:
2Ho, se estus al mi tiel, kiel en la antaŭaj monatoj, Kiel en la tempo, kiam Dio min gardis;
2О да бих био као пређашњих месеца, као оних дана кад ме Бог чуваше,
3Kiam Lia lumilo lumis super mia kapo; Kaj sub Lia lumo mi povis iri en mallumo;
3Кад светљаше свећом својом над главом мојом, и при виделу Његовом хођах по мраку,
4Kiel estis al mi en la tagoj de mia juneco, Kiam la ŝirmado de Dio estis super mia tendo;
4Како бејах за младости своје, кад тајна Божија беше у шатору мом,
5Kiam la Plejpotenculo estis ankoraŭ kun mi, Kaj ĉirkaŭ mi estis miaj infanoj;
5Кад још беше Свемогући са мном, и деца моја око мене,
6Kiam miaj paŝoj laviĝadis en butero, Kaj la roko verŝadis al mi fluojn da oleo!
6Кад се траг мој обливаше маслом, и стена ми точаше уље потоцима,
7Kiam mi eliris el la pordego al la urbo Kaj aranĝis al mi sidon sur la placo,
7Кад излажах на врата кроз град, и на улици намештах себи столицу:
8Vidis min junuloj kaj kaŝis sin, Kaj maljunuloj leviĝis kaj staris;
8Младићи видећи ме уклањаху се, а старци устајаху и стајаху,
9Eminentuloj ĉesis paroli Kaj metis la manon sur sian buŝon;
9Кнезови престајаху говорити и метаху руку на уста своја,
10La voĉo de altranguloj sin kaŝis, Kaj ilia lango algluiĝis al ilia palato.
10Управитељи устезаху глас свој и језик им пријањаше за грло.
11Kiam orelo aŭdis, ĝi nomis min feliĉa; Kiam okulo vidis, ĝi gloris min;
11Јер које ме ухо чујаше, називаше ме блаженим; и које ме око виђаше, сведочаше ми
12Ĉar mi savadis kriantan malriĉulon, Kaj orfon, kiu ne havis helpanton.
12Да избављам сиромаха који виче, и сироту и који нема никог да му помогне;
13Beno de pereanto venadis sur min, Kaj la koro de vidvino estis ĝojigata de mi.
13Благослов оног који пропадаше долажаше на ме, и удовици срце распевах;
14Virteco estis mia vesto, Kaj mia justeco vestis min kiel mantelo kaj kapornamo.
14У правду се облачих и она ми беше одело, као плашт и као венац беше ми суд мој.
15Mi estis okuloj por la blindulo, Kaj piedoj por la lamulo;
15Око бејах слепом и нога хромом.
16Mi estis patro por la malriĉuloj, Kaj juĝan aferon de homoj nekonataj mi esploradis;
16Отац бејах убогима, и разбирах за распру за коју не знах.
17Mi rompadis la makzelojn al maljustulo, Kaj el liaj dentoj mi elŝiradis la kaptitaĵon.
17И разбијах кутњаке неправеднику, и из зуба му истрзах грабеж.
18Kaj mi pensis: En mia nesto mi mortos, Kaj grandnombraj kiel sablo estos miaj tagoj;
18Зато говорах: У свом ћу гнезду умрети, и биће ми дана као песка.
19Mia radiko estas malkovrita por la akvo, Kaj roso noktas sur miaj branĉoj.
19Корен мој пружаше се крај воде, роса биваше по сву ноћ на мојим гранама.
20Mia gloro estas ĉiam nova, Kaj mia pafarko ĉiam refortiĝas en mia mano.
20Слава моја подмлађиваше се у мене, и лук мој у руци мојој понављаше се.
21Oni aŭskultadis min kaj atendadis, Kaj silentadis, kiam mi donadis konsilojn.
21Слушаху ме и чекаху, и ћутаху на мој савет.
22Post miaj vortoj oni ne plu parolis; Kaj miaj vortoj gutadis sur ilin.
22После мојих речи нико не проговараше, тако их натапаше беседа моја.
23Oni atendadis min kiel la pluvon, Kaj malfermadis sian buŝon, kiel por malfrua pluvo.
23Јер ме чекаху као дажд, и уста своја отвараху као на позни дажд.
24Se mi iam ridis al ili, ili ne kredis tion; Kaj la lumo de mia vizaĝo ne falis.
24Кад бих се насмејао на њих, не вероваху, и сјајност лица мог не разгоњаху.
25Kiam mi iris al ili, mi sidis sur la ĉefa loko; Mi loĝis kiel reĝo inter taĉmentoj, Kiel konsolanto de funebruloj.
25Кад бих отишао к њима, седах у зачеље, и бејах као цар у војсци, кад теши жалосне.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.