Ijob 37
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Pri tio tremas mia koro Kaj saltas de sia loko.
1И од тога дрхће срце моје, и одскаче са свог места.
2Aŭskultu atente en la bruo Lian voĉon, Kaj la sonojn, kiuj eliras el Lia buŝo.
2Слушајте добро громовни глас Његов и говор што излази из уста Његових.
3Sub la tutan ĉielon Li kurigas tion, Kaj Sian lumon al la randoj de la tero.
3Под сва небеса пушта га, и светлост своју до крајева земаљских.
4Post ĝi ekbruas la tondro; Li tondras per Sia majesta voĉo, Kaj oni ne povas tion haltigi, kiam aŭdiĝas Lia voĉo.
4За њом риче гром, грми гласом величанства свог, нити шта одгађа кад се чује глас Његов.
5Mirinde tondras Dio per Sia voĉo; Li faras ion grandan, sed ne konatan.
5Дивно Бог грми гласом својим, чини ствари велике, да их не можемо разумети.
6Al la neĝo Li diras: Falu sur la teron; Ankaŭ al la pluvego, al Siaj fortaj pluvegoj.
6Говори снегу: Падни на земљу; и дажду ситном и дажду силном.
7Sur la manon de ĉiu homo Li metas sigelon, Por ke ĉiuj homoj sciu Lian faron.
7Запечаћава руку сваком човеку, да позна све посленике своје.
8La sovaĝa besto iras en sian kavon Kaj restas en sia loĝejo.
8Тада звер улази у јаму, и остаје на својој ложи.
9El la sudo venas ventego, Kaj de la nordo venas malvarmo.
9С југа долази олуја, и са севера зима.
10De la spiro de Dio venas frosto, Kaj vasta akvo fariĝas kvazaŭ fandaĵo.
10Од дихања Божијег постаје лед, и широке воде стискају се.
11La nubojn Li pezigas per akvo, Kaj nubo disŝutas Lian lumon.
11И да се натапа земља, натерује облак, и расипа облак светлошћу својом.
12Li direktas ilin ĉirkaŭen, kien Li volas, Por ke ili plenumu ĉion, kion Li ordonas al ili, sur la tero:
12И он се обрће и тамо и амо по вољи Његовој да чини све што му заповеди по васиљеној.
13Ĉu por puno de ia lando, Ĉu por favorkoraĵo Li ilin direktas.
13Чини да се нађе или за кар или за земљу или за доброчинство.
14Atentu tion, Ijob; Staru, kaj konsideru la miraklojn de Dio.
14Чуј то, Јове, стани и гледај чудеса Божија.
15Ĉu vi scias, kiamaniere Dio agigas ilin Kaj aperigas lumon el Sia nubo?
15Знаш ли како их Он уређује и како сија светлошћу из облака свог?
16Ĉu vi komprenas, ĉe la distiro de nubo, La miraklojn de Tiu, kiu estas la plej perfekta en la sciado?
16Знаш ли како висе облаци? Знаш ли чудеса Оног који је савршен у сваком знању?
17Kiamaniere viaj vestoj varmiĝas, Kiam la tero kvietiĝas de sude?
17Како ти се хаљине угреју кад умири земљу с југа?
18Ĉu vi povas etendi kun Li la ĉielon, Firman kiel fandita spegulo?
18Јеси ли ти с Њим разапињао небеса, која стоје тврдо као саливено огледало?
19Sciigu al ni, kion ni devas diri al Li; Mi nenion povas elkonjekti pro mallumo.
19Научи нас шта ћемо Му рећи; не можемо од таме говорити по реду.
20Ĉu estos rakontita al Li tio, kion mi parolas? Se iu parolos, li pereos.
20Хоће ли Му ко приповедити шта бих ја говорио? Ако ли би ко говорио, заиста, био бих прождрт.
21Nun oni ne povas rigardi la lumon, kiu hele lumas en la ĉielo, Kiam la vento pasas kaj purigas ĝin.
21Али сада не могу људи гледати у светлост кад сјаји на небу, пошто ветар прође и очисти га;
22De norde venas oro; Ĉirkaŭ Dio estas terura brilo.
22Са севера долази као злато; али је у Богу страшнија слава.
23La Plejpotenculon ni ne povas kompreni. Li estas granda en forto, justo, kaj vero; Li neniun premas.
23Свемогућ је, не можемо Га стигнути; велике је силе, али судом и великом правдом никога не мучи.
24Tial respektegas Lin la homoj; Kaj Li atentas neniun el la saĝuloj.
24Зато Га се боје људи; Не може Га видети никакав мудрац.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.