Job 37
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Ja, hierover siddert mijn hart, En springt op van zijn plaats.
1И од тога дрхће срце моје, и одскаче са свог места.
2Hoort, hoort het bulderen van zijn stem, Het gebrom, dat komt uit zijn mond.
2Слушајте добро громовни глас Његов и говор што излази из уста Његових.
3Langs heel de hemel slingert Hij zijn bliksem, En tot de grenzen der aarde.
3Под сва небеса пушта га, и светлост своју до крајева земаљских.
4Zijn stem gromt achter Hem aan, Hij dondert met zijn machtige kreet; Hij houdt de bliksem niet terug, Wanneer zijn stem zich laat horen.
4За њом риче гром, грми гласом величанства свог, нити шта одгађа кад се чује глас Његов.
5Maar ook wonderen wrocht God door zijn stem, Doet grote, onbegrijpelijke dingen!
5Дивно Бог грми гласом својим, чини ствари велике, да их не можемо разумети.
6Hij spreekt tot de sneeuw: Val op aarde neer; Tot de regenstromen: Weest hevig!
6Говори снегу: Падни на земљу; и дажду ситном и дажду силном.
7Dan sluit Hij alle mensen op, Opdat ieder sterveling zijn werk erkent;
7Запечаћава руку сваком човеку, да позна све посленике своје.
8Ook de dieren zoeken hun schuilplaats op, En leggen zich neer in hun holen.
8Тада звер улази у јаму, и остаје на својој ложи.
9Uit zijn kamer komt de wervelwind, Uit zijn voorraadschuren de koude;
9С југа долази олуја, и са севера зима.
10Door de adem Gods wordt het ijs gestolten, De watervlakte in boeien gelegd;
10Од дихања Божијег постаје лед, и широке воде стискају се.
11Het zwerk belaadt Hij met dampen, En spreidt zijn lichtende wolken uit.
11И да се натапа земља, натерује облак, и расипа облак светлошћу својом.
12Ze zweven naar alle kanten rond, En gaan, zoals Hij het beschikt, Om te volbrengen, wat Hij hun gebiedt, Op de oppervlakte der aarde:
12И он се обрће и тамо и амо по вољи Његовој да чини све што му заповеди по васиљеној.
13Is het tot straf, ze volbrengen zijn wil; Is het tot zegen, ze voeren hem uit.
13Чини да се нађе или за кар или за земљу или за доброчинство.
14Job, schenk er uw aandacht aan, Houd op, en let op Gods wonderen!
14Чуј то, Јове, стани и гледај чудеса Божија.
15Begrijpt ge, hoe God ze gebiedt, En het licht van zijn wolken doet flitsen;
15Знаш ли како их Он уређује и како сија светлошћу из облака свог?
16Begrijpt ge iets van het zweven der wolken, Van de wonderwerken van den Alwetende?
16Знаш ли како висе облаци? Знаш ли чудеса Оног који је савршен у сваком знању?
17Gij, wiens kleren te warm zijn, Als de aarde amechtig van de zuidenwind ligt:
17Како ти се хаљине угреју кад умири земљу с југа?
18Kunt gij, evenals Hij, het zwerk tot een uitspansel strijken, Vast als een spiegel van gegoten metaal?
18Јеси ли ти с Њим разапињао небеса, која стоје тврдо као саливено огледало?
19Laat mij weten, wat wij Hem zullen zeggen, Wij, die door de duisternis hulpeloos staan!
19Научи нас шта ћемо Му рећи; не можемо од таме говорити по реду.
20Zal deze wijken wanneer ik het zeg; Worden weggevaagd, als de mens het beveelt?
20Хоће ли Му ко приповедити шта бих ја говорио? Ако ли би ко говорио, заиста, био бих прождрт.
21Neen, thans aanschouwt men geen licht, Het is door de wolken verduisterd; Maar een wind steekt op, en bezemt ze weg:
21Али сада не могу људи гледати у светлост кад сјаји на небу, пошто ветар прође и очисти га;
22En uit het Noorden breekt de goudglans door! God is van ontzagwekkende luister omringd:
22Са севера долази као злато; али је у Богу страшнија слава.
23Wij dringen dus niet tot den Almachtige door! Hij is groot in kracht en gerechtigheid; Hij is de Heer van het recht, die nimmer verdrukt!
23Свемогућ је, не можемо Га стигнути; велике је силе, али судом и великом правдом никога не мучи.
24Daarom moeten de mensen Hem vrezen, Doorgronden Hem al de wijzen niet!
24Зато Га се боје људи; Не може Га видети никакав мудрац.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.