Job 37
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Ja, hierover siddert mijn hart, En springt op van zijn plaats.
1«از این نیز دل می‌لرزد و از جای خودمتحرک می‌گردد.
2Hoort, hoort het bulderen van zijn stem, Het gebrom, dat komt uit zijn mond.
2گوش داده، صدای آواز او را بشنوید، و زمزمه‌ای را که از دهان وی صادر می‌شود،
3Langs heel de hemel slingert Hij zijn bliksem, En tot de grenzen der aarde.
3آن را در زیر تمامی آسمانهامی فرستد، و برق خویش را تا کرانهای زمین.
4Zijn stem gromt achter Hem aan, Hij dondert met zijn machtige kreet; Hij houdt de bliksem niet terug, Wanneer zijn stem zich laat horen.
4بعد از آن صدای غرش می‌کند و به آواز جلال خویش رعد می‌دهد و چون آوازش شنیده شدآنها را تاخیر نمی نماید.
5Maar ook wonderen wrocht God door zijn stem, Doet grote, onbegrijpelijke dingen!
5خدا از آواز خودرعدهای عجیب می‌دهد. اعمال عظیمی که ماآنها را ادراک نمی کنیم به عمل می‌آورد،
6Hij spreekt tot de sneeuw: Val op aarde neer; Tot de regenstromen: Weest hevig!
6زیرابرف را می‌گوید: بر زمین بیفت. و همچنین بارش باران را و بارش بارانهای زورآور خویش را.
7Dan sluit Hij alle mensen op, Opdat ieder sterveling zijn werk erkent;
7دست هر انسان را مختوم می‌سازد تا جمیع مردمان اعمال او را بدانند.
8Ook de dieren zoeken hun schuilplaats op, En leggen zich neer in hun holen.
8آنگاه وحوش به ماوای خود می‌روند و در بیشه های خویش آرام می‌گیرند.
9Uit zijn kamer komt de wervelwind, Uit zijn voorraadschuren de koude;
9از برجهای جنوب گردباد می‌آید و ازبرجهای شمال برودت.
10Door de adem Gods wordt het ijs gestolten, De watervlakte in boeien gelegd;
10از نفخه خدا یخ بسته می‌شود و سطح آبها منجمد می‌گردد.
11Het zwerk belaadt Hij met dampen, En spreidt zijn lichtende wolken uit.
11ابرها رانیز به رطوبت سنگین می‌سازد و سحاب، برق خود را پراکنده می‌کند.
12Ze zweven naar alle kanten rond, En gaan, zoals Hij het beschikt, Om te volbrengen, wat Hij hun gebiedt, Op de oppervlakte der aarde:
12و آنها به دلالت او به هر سو منقلب می‌شوند تا هرآنچه به آنها امرفرماید بر روی تمامی ربع مسکون به عمل آورند.
13Is het tot straf, ze volbrengen zijn wil; Is het tot zegen, ze voeren hem uit.
13خواه آنها را برای تادیب بفرستد یا به جهت زمین خود یا برای رحمت.
14Job, schenk er uw aandacht aan, Houd op, en let op Gods wonderen!
14«ای ایوب این را استماع نما. بایست و دراعمال عجیب خدا تامل کن.
15Begrijpt ge, hoe God ze gebiedt, En het licht van zijn wolken doet flitsen;
15آیا مطلع هستی وقتی که خدا عزم خود را به آنها قرار می‌دهد وبرق، ابرهای خود را درخشان می‌سازد؟
16Begrijpt ge iets van het zweven der wolken, Van de wonderwerken van den Alwetende?
16آیا تواز موازنه ابرها مطلع هستی؟ یا از اعمال عجیبه اوکه در علم، کامل است.
17Gij, wiens kleren te warm zijn, Als de aarde amechtig van de zuidenwind ligt:
17که چگونه رختهای توگرم می‌شود هنگامی که زمین از باد جنوبی ساکن می‌گردد.
18Kunt gij, evenals Hij, het zwerk tot een uitspansel strijken, Vast als een spiegel van gegoten metaal?
18آیا مثل او می‌توانی فلک رابگسترانی که مانند آینه ریخته شده مستحکم است؟
19Laat mij weten, wat wij Hem zullen zeggen, Wij, die door de duisternis hulpeloos staan!
19ما را تعلیم بده که با وی چه توانیم گفت، زیرا به‌سبب تاریکی سخن نیکو نتوانیم آورد.
20Zal deze wijken wanneer ik het zeg; Worden weggevaagd, als de mens het beveelt?
20آیا چون سخن گویم به او خبر داده می‌شود یاانسان سخن گوید تا هلاک گردد.
21Neen, thans aanschouwt men geen licht, Het is door de wolken verduisterd; Maar een wind steekt op, en bezemt ze weg:
21و حال آفتاب را نمی توان دید هرچند در سپهر درخشان باشد تاباد وزیده آن را پاک کند.
22En uit het Noorden breekt de goudglans door! God is van ontzagwekkende luister omringd:
22درخشندگی طلایی از شمال می‌آید و نزد خدا جلال مهیب است.
23Wij dringen dus niet tot den Almachtige door! Hij is groot in kracht en gerechtigheid; Hij is de Heer van het recht, die nimmer verdrukt!
23قادر مطلق را ادراک نمی توانیم کرد، او در قوت وراستی عظیم است و در عدالت کبیر که بی‌انصافی نخواهد کرد.
24Daarom moeten de mensen Hem vrezen, Doorgronden Hem al de wijzen niet!
24لهذا مردمان از او می‌ترسند، امااو بر جمیع دانادلان نمی نگرد.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.