אִיּוֹב

New Testament

מתיוסנט מארקהבְּשׂוֹרָה הַקְּדוֹשָׁה עַל־פִּי לוּקָסג'וןמַעֲשֵׂי הַשְּׁלִיחִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָרוֹמִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָרִאשׁוֹנָה אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָשֵּׁנִית אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַגָּלָטִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָאֶפְסִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַפִּילִפִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַקּוֹלַסִּים1 סלוניס2 סלוניס1 טימותי2 טימותיאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־טִיטוֹסאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־פִּילֵימוֹןאִגֶּרֶת אֶל־הָעִבְרִיםאִגֶּרֶת יַעֲקֹבהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשְּׁלִישִׁית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַאִגֶּרֶת יְהוּדָהחזוֹן יוֹחָנָן
Chapter 37
Modern Hebrew Bible
vs Old Persian Versio…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

אִיּוֹב 37

Modern Hebrew Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1אף לזאת יחרד לבי ויתר ממקומו׃
1«از این نیز دل می‌لرزد و از جای خودمتحرک می‌گردد.
2שמעו שמוע ברגז קלו והגה מפיו יצא׃
2گوش داده، صدای آواز او را بشنوید، و زمزمه‌ای را که از دهان وی صادر می‌شود،
3תחת כל השמים ישרהו ואורו על כנפות הארץ׃
3آن را در زیر تمامی آسمانهامی فرستد، و برق خویش را تا کرانهای زمین.
4אחריו ישאג קול ירעם בקול גאונו ולא יעקבם כי ישמע קולו׃
4بعد از آن صدای غرش می‌کند و به آواز جلال خویش رعد می‌دهد و چون آوازش شنیده شدآنها را تاخیر نمی نماید.
5ירעם אל בקולו נפלאות עשה גדלות ולא נדע׃
5خدا از آواز خودرعدهای عجیب می‌دهد. اعمال عظیمی که ماآنها را ادراک نمی کنیم به عمل می‌آورد،
6כי לשלג יאמר הוא ארץ וגשם מטר וגשם מטרות עזו׃
6زیرابرف را می‌گوید: بر زمین بیفت. و همچنین بارش باران را و بارش بارانهای زورآور خویش را.
7ביד כל אדם יחתום לדעת כל אנשי מעשהו׃
7دست هر انسان را مختوم می‌سازد تا جمیع مردمان اعمال او را بدانند.
8ותבא חיה במו ארב ובמעונתיה תשכן׃
8آنگاه وحوش به ماوای خود می‌روند و در بیشه های خویش آرام می‌گیرند.
9מן החדר תבוא סופה וממזרים קרה׃
9از برجهای جنوب گردباد می‌آید و ازبرجهای شمال برودت.
10מנשמת אל יתן קרח ורחב מים במוצק׃
10از نفخه خدا یخ بسته می‌شود و سطح آبها منجمد می‌گردد.
11אף ברי יטריח עב יפיץ ענן אורו׃
11ابرها رانیز به رطوبت سنگین می‌سازد و سحاب، برق خود را پراکنده می‌کند.
12והוא מסבות מתהפך בתחבולתו לפעלם כל אשר יצום על פני תבל ארצה׃
12و آنها به دلالت او به هر سو منقلب می‌شوند تا هرآنچه به آنها امرفرماید بر روی تمامی ربع مسکون به عمل آورند.
13אם לשבט אם לארצו אם לחסד ימצאהו׃
13خواه آنها را برای تادیب بفرستد یا به جهت زمین خود یا برای رحمت.
14האזינה זאת איוב עמד והתבונן נפלאות אל׃
14«ای ایوب این را استماع نما. بایست و دراعمال عجیب خدا تامل کن.
15התדע בשום אלוה עליהם והופיע אור עננו׃
15آیا مطلع هستی وقتی که خدا عزم خود را به آنها قرار می‌دهد وبرق، ابرهای خود را درخشان می‌سازد؟
16התדע על מפלשי עב מפלאות תמים דעים׃
16آیا تواز موازنه ابرها مطلع هستی؟ یا از اعمال عجیبه اوکه در علم، کامل است.
17אשר בגדיך חמים בהשקט ארץ מדרום׃
17که چگونه رختهای توگرم می‌شود هنگامی که زمین از باد جنوبی ساکن می‌گردد.
18תרקיע עמו לשחקים חזקים כראי מוצק׃
18آیا مثل او می‌توانی فلک رابگسترانی که مانند آینه ریخته شده مستحکم است؟
19הודיענו מה נאמר לו לא נערך מפני חשך׃
19ما را تعلیم بده که با وی چه توانیم گفت، زیرا به‌سبب تاریکی سخن نیکو نتوانیم آورد.
20היספר לו כי אדבר אם אמר איש כי יבלע׃
20آیا چون سخن گویم به او خبر داده می‌شود یاانسان سخن گوید تا هلاک گردد.
21ועתה לא ראו אור בהיר הוא בשחקים ורוח עברה ותטהרם׃
21و حال آفتاب را نمی توان دید هرچند در سپهر درخشان باشد تاباد وزیده آن را پاک کند.
22מצפון זהב יאתה על אלוה נורא הוד׃
22درخشندگی طلایی از شمال می‌آید و نزد خدا جلال مهیب است.
23שדי לא מצאנהו שגיא כח ומשפט ורב צדקה לא יענה׃
23قادر مطلق را ادراک نمی توانیم کرد، او در قوت وراستی عظیم است و در عدالت کبیر که بی‌انصافی نخواهد کرد.
24לכן יראוהו אנשים לא יראה כל חכמי לב׃
24لهذا مردمان از او می‌ترسند، امااو بر جمیع دانادلان نمی نگرد.»

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.