אִיּוֹב 14
Modern Hebrew BibleTranslation
Modern Hebrew Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1אדם ילוד אשה קצר ימים ושבע רגז׃
1قلیل الایام و پر از زحمات است.
2כציץ יצא וימל ויברח כצל ולא יעמוד׃
2مثل گل می‌روید و بریده می‌شود. و مثل سایه می‌گریزد و نمی ماند.
3אף על זה פקחת עינך ואתי תביא במשפט עמך׃
3و آیا بر چنین شخص چشمان خود را می‌گشایی و مرا با خود به محاکمه می‌آوری؟
4מי יתן טהור מטמא לא אחד׃
4کیست که چیز طاهر را ازچیز نجس بیرون آورد؟ هیچکس نیست.
5אם חרוצים ימיו מספר חדשיו אתך חקו עשית ולא יעבור׃
5چونکه روزهایش مقدر است و شماره ماههایش نزد توست و حدی از برایش گذاشته‌ای که از آن تجاوز نتواند نمود.
6שעה מעליו ויחדל עד ירצה כשכיר יומו׃
6از او رو بگردان تاآرام گیرد. و مثل مزدور روزهای خود را به انجام رساند.
7כי יש לעץ תקוה אם יכרת ועוד יחליף וינקתו לא תחדל׃
7«زیرا برای درخت امیدی است که اگر بریده شود باز خواهد رویید، و رمونهایش نابودنخواهد شد.
8אם יזקין בארץ שרשו ובעפר ימות גזעו׃
8اگر‌چه ریشه‌اش در زمین کهنه شود، و تنه آن در خاک بمیرد.
9מריח מים יפרח ועשה קציר כמו נטע׃
9لیکن از بوی آب، رمونه می‌کند و مثل نهال نو، شاخه‌ها می‌آورد.
10וגבר ימות ויחלש ויגוע אדם ואיו׃
10اما مرد می‌میرد و فاسد می‌شود و آدمی چون جان را سپارد کجا است؟
11אזלו מים מני ים ונהר יחרב ויבש׃
11چنانکه آبها از دریازایل می‌شود، و نهرها ضایع و خشک می‌گردد.
12ואיש שכב ולא יקום עד בלתי שמים לא יקיצו ולא יערו משנתם׃
12همچنین انسان می‌خوابد و برنمی خیزد، تانیست شدن آسمانها بیدار نخواهند شد و ازخواب خود برانگیخته نخواهند گردید.
13מי יתן בשאול תצפנני תסתירני עד שוב אפך תשית לי חק ותזכרני׃
13کاش که مرا در هاویه پنهان کنی؛ و تا غضبت فرو نشیند، مرا مستور سازی؛ و برایم زمانی تعیین نمایی تا مرا به یاد آوری.
14אם ימות גבר היחיה כל ימי צבאי איחל עד בוא חליפתי׃
14اگر مرد بمیرد باردیگر زنده شود؛ در تمامی روزهای مجاهده خودانتظار خواهم کشید، تا وقت تبدیل من برسد.
15תקרא ואנכי אענך למעשה ידיך תכסף׃
15تو ندا خواهی کرد و من جواب خواهم داد، و به صنعت دست خود مشتاق خواهی شد.
16כי עתה צעדי תספור לא תשמור על חטאתי׃
16اما الان قدمهای مرا می‌شماری و آیا برگناه من پاسبانی نمی کنی؟
17חתם בצרור פשעי ותטפל על עוני׃
17معصیت من در کیسه مختوم است. و خطای مرا مسدود ساخته‌ای.
18ואולם הר נופל יבול וצור יעתק ממקמו׃
18به درستی کوهی که می‌افتد فانی می‌شود وصخره از مکانش منتقل می‌گردد.
19אבנים שחקו מים תשטף ספיחיה עפר ארץ ותקות אנוש האבדת׃
19آب سنگهارا می‌ساید، و سیلهایش خاک زمین را می‌برد. همچنین امید انسان را تلف می‌کنی،
20תתקפהו לנצח ויהלך משנה פניו ותשלחהו׃
20بر او تا به ابد غلبه می‌کنی، پس می‌رود. روی او را تغییرمی دهی و او را رها می‌کنی.
21יכבדו בניו ולא ידע ויצערו ולא יבין למו׃
21پسرانش به عزت می‌رسند و او نمی داند. یا به ذلت می‌افتند و ایشان را به نظر نمی آورد.
22אך בשרו עליו יכאב ונפשו עליו תאבל׃
22برای خودش فقط جسد اواز درد بی‌تاب می‌شود. و برای خودش جان اوماتم می‌گیرد.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.