約伯記 14
Chinese Union Version, punctuated (Traditional)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1人為婦人所生， 日子短少，多有患難；
1قلیل الایام و پر از زحمات است.
2出來如花，又被割下， 飛去如影，不能存留。
2مثل گل می‌روید و بریده می‌شود. و مثل سایه می‌گریزد و نمی ماند.
3這樣的人你豈睜眼看他嗎？ 又叫我來受審嗎？
3و آیا بر چنین شخص چشمان خود را می‌گشایی و مرا با خود به محاکمه می‌آوری؟
4誰能使潔淨之物出於污穢之中呢？ 無論誰也不能！
4کیست که چیز طاهر را ازچیز نجس بیرون آورد؟ هیچکس نیست.
5人的日子既然限定， 他的月數在你那裏， 你也派定他的界限，使他不能越過，
5چونکه روزهایش مقدر است و شماره ماههایش نزد توست و حدی از برایش گذاشته‌ای که از آن تجاوز نتواند نمود.
6便求你轉眼不看他，使他得歇息， 直等他像雇工人完畢他的日子。
6از او رو بگردان تاآرام گیرد. و مثل مزدور روزهای خود را به انجام رساند.
7樹若被砍下， 還可指望發芽， 嫩枝生長不息；
7«زیرا برای درخت امیدی است که اگر بریده شود باز خواهد رویید، و رمونهایش نابودنخواهد شد.
8其根雖然衰老在地裏， 幹也死在土中，
8اگر‌چه ریشه‌اش در زمین کهنه شود، و تنه آن در خاک بمیرد.
9及至得了水氣，還要發芽， 又長枝條，像新栽的樹一樣。
9لیکن از بوی آب، رمونه می‌کند و مثل نهال نو، شاخه‌ها می‌آورد.
10但人死亡而消滅； 他氣絕，竟在何處呢？
10اما مرد می‌میرد و فاسد می‌شود و آدمی چون جان را سپارد کجا است؟
11海中的水絕盡， 江河消散乾涸。
11چنانکه آبها از دریازایل می‌شود، و نهرها ضایع و خشک می‌گردد.
12人也是如此，躺下不再起來， 等到天沒有了，仍不得復醒， 也不得從睡中喚醒。
12همچنین انسان می‌خوابد و برنمی خیزد، تانیست شدن آسمانها بیدار نخواهند شد و ازخواب خود برانگیخته نخواهند گردید.
13惟願你把我藏在陰間， 存於隱密處，等你的忿怒過去； 願你為我定了日期，記念我。
13کاش که مرا در هاویه پنهان کنی؛ و تا غضبت فرو نشیند، مرا مستور سازی؛ و برایم زمانی تعیین نمایی تا مرا به یاد آوری.
14人若死了豈能 再 活呢？ 我只要在我一切爭戰的日子， 等我被釋放的時候來到。
14اگر مرد بمیرد باردیگر زنده شود؛ در تمامی روزهای مجاهده خودانتظار خواهم کشید، تا وقت تبدیل من برسد.
15你呼叫，我便回答； 你手所做的，你必羨慕。
15تو ندا خواهی کرد و من جواب خواهم داد، و به صنعت دست خود مشتاق خواهی شد.
16但如今你數點我的腳步， 豈不窺察我的罪過嗎？
16اما الان قدمهای مرا می‌شماری و آیا برگناه من پاسبانی نمی کنی؟
17我的過犯被你封在囊中， 也縫嚴了我的罪孽。
17معصیت من در کیسه مختوم است. و خطای مرا مسدود ساخته‌ای.
18山崩變為無有； 磐石挪開原處。
18به درستی کوهی که می‌افتد فانی می‌شود وصخره از مکانش منتقل می‌گردد.
19水流消磨石頭， 所流溢的洗去地上的塵土； 你也照樣滅絕人的指望。
19آب سنگهارا می‌ساید، و سیلهایش خاک زمین را می‌برد. همچنین امید انسان را تلف می‌کنی،
20你攻擊人常常得勝，使他去世； 你改變他的容貌，叫他往而不回。
20بر او تا به ابد غلبه می‌کنی، پس می‌رود. روی او را تغییرمی دهی و او را رها می‌کنی.
21他兒子得尊榮，他也不知道， 降為卑，他也不覺得。
21پسرانش به عزت می‌رسند و او نمی داند. یا به ذلت می‌افتند و ایشان را به نظر نمی آورد.
22但知身上疼痛， 心中悲哀。
22برای خودش فقط جسد اواز درد بی‌تاب می‌شود. و برای خودش جان اوماتم می‌گیرد.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.