אִיּוֹב

New Testament

מתיוסנט מארקהבְּשׂוֹרָה הַקְּדוֹשָׁה עַל־פִּי לוּקָסג'וןמַעֲשֵׂי הַשְּׁלִיחִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָרוֹמִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָרִאשׁוֹנָה אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָשֵּׁנִית אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַגָּלָטִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָאֶפְסִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַפִּילִפִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַקּוֹלַסִּים1 סלוניס2 סלוניס1 טימותי2 טימותיאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־טִיטוֹסאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־פִּילֵימוֹןאִגֶּרֶת אֶל־הָעִבְרִיםאִגֶּרֶת יַעֲקֹבהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשְּׁלִישִׁית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַאִגֶּרֶת יְהוּדָהחזוֹן יוֹחָנָן
Chapter 14
Modern Hebrew Bible
vs Petrus Canisius Bi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

אִיּוֹב 14

Modern Hebrew Bible
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1אדם ילוד אשה קצר ימים ושבע רגז׃
1De mens, geboren uit een vrouw, Leeft korte tijd en vol ellende;
2כציץ יצא וימל ויברח כצל ולא יעמוד׃
2Hij ontluikt en verwelkt als een bloem, Vliedt heen als een schaduw, en houdt geen stand:
3אף על זה פקחת עינך ואתי תביא במשפט עמך׃
3En op zo een vestigt Gij uw oog, En daagt Gij voor uw gericht!
4מי יתן טהור מטמא לא אחד׃
4Kan een reine uit een onreine komen? Niet een!
5אם חרוצים ימיו מספר חדשיו אתך חקו עשית ולא יעבור׃
5Maarwanneer dus zijn dagen zijn vastgesteld, Het getal zijner maanden door U is bepaald, Gij hem zijn grens hebt gesteld, die hij niet overschrijdt:
6שעה מעליו ויחדל עד ירצה כשכיר יומו׃
6Wend dan uw blik van Hem af, en laat hem met rust, Tot hij zijn dagtaak als een huurling volbracht heeft!
7כי יש לעץ תקוה אם יכרת ועוד יחליף וינקתו לא תחדל׃
7Ja, voor een boom is er hoop, als hij wordt omgehakt: Hij loopt weer uit, en zijn loten houden niet op.
8אם יזקין בארץ שרשו ובעפר ימות גזעו׃
8Al is ook zijn wortel in de bodem verouderd, Afgestorven zijn tronk in het stof:
9מריח מים יפרח ועשה קציר כמו נטע׃
9Hij bot weer uit, zodra hij het water maar ruikt, Schiet takken als een jonge plant.
10וגבר ימות ויחלש ויגוע אדם ואיו׃
10Maar sterft een mens, ontzield blijft hij liggen Geeft hij de geest, hij is er niet meer.
11אזלו מים מני ים ונהר יחרב ויבש׃
11Zoals water wegvloeit uit de zee, De rivier leegloopt en uitdroogt:
12ואיש שכב ולא יקום עד בלתי שמים לא יקיצו ולא יערו משנתם׃
12Zo legt de mens zich neer, en staat niet meer op En wordt niet wakker uit zijn slaap. 14:12b Zolang de hemel bestaat, ontwaken zij niet!
13מי יתן בשאול תצפנני תסתירני עד שוב אפך תשית לי חק ותזכרני׃
13Ach, als Gij mij in het dodenrijk mocht verschuilen, Mij verbergen, tot uw toorn is bedaard, Mij een tijdstip bepalen, en dan aan mij denken,
14אם ימות גבר היחיה כל ימי צבאי איחל עד בוא חליפתי׃
14Den mens na zijn dood deedt herleven: Dan zou ik al de dagen van mijn harde dienst blijven wachten, Tot mijn aflossing komt!
15תקרא ואנכי אענך למעשה ידיך תכסף׃
15Hoe zou ik dan antwoorden, als Gij riept Als Gij het werk uwer handen verlangend kwaamt zoeken!
16כי עתה צעדי תספור לא תשמור על חטאתי׃
16Terwijl Gij thans mijn schreden telt, Zoudt Gij niet langer op mijn zonden meer loeren,
17חתם בצרור פשעי ותטפל על עוני׃
17Maar in een buidel mijn overtreding verzegelen, En mijn fouten bedekken!
18ואולם הר נופל יבול וצור יעתק ממקמו׃
18Maar zoals een berg ineenstort, Een rots van haar plaats wordt gerukt,
19אבנים שחקו מים תשטף ספיחיה עפר ארץ ותקות אנוש האבדת׃
19Het water de stenen uitholt, Een stortregen de aardbodem wegspoelt: Zo slaat Gij de hoop der mensen de bodem in,
20תתקפהו לנצח ויהלך משנה פניו ותשלחהו׃
20Gij slaat hem neer, hij gaat heen voor altijd; Gij verbleekt zijn gelaat, en zendt hem weg.
21יכבדו בניו ולא ידע ויצערו ולא יבין למו׃
21Zijn zonen mogen worden geëerd: hij ziet het niet; Tot schande komen: hij bemerkt het niet.
22אך בשרו עליו יכאב ונפשו עליו תאבל׃
22Slechts over zijn eigen lichaam voelt hij smart, Blijft over zijn eigen ziel in droefheid gedompeld!

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.