אִיּוֹב

New Testament

מתיוסנט מארקהבְּשׂוֹרָה הַקְּדוֹשָׁה עַל־פִּי לוּקָסג'וןמַעֲשֵׂי הַשְּׁלִיחִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָרוֹמִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָרִאשׁוֹנָה אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָשֵּׁנִית אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַגָּלָטִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָאֶפְסִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַפִּילִפִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַקּוֹלַסִּים1 סלוניס2 סלוניס1 טימותי2 טימותיאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־טִיטוֹסאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־פִּילֵימוֹןאִגֶּרֶת אֶל־הָעִבְרִיםאִגֶּרֶת יַעֲקֹבהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשְּׁלִישִׁית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַאִגֶּרֶת יְהוּדָהחזוֹן יוֹחָנָן
Chapter 19
Modern Hebrew Bible
vs Petrus Canisius Bi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

אִיּוֹב 19

Modern Hebrew Bible
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1ויען איוב ויאמר׃
1Job antwoordde, en sprak:
2עד אנה תוגיון נפשי ותדכאונני במלים׃
2Hoe lang nog blijft gij mij krenken, En mij onder woorden verpletteren?
3זה עשר פעמים תכלימוני לא תבשו תהכרו לי׃
3Tien keer beschimpt gij mij reeds, En kwelt gij mij schaamteloos.
4ואף אמנם שגיתי אתי תלין משוגתי׃
4Zelfs al had ik mij werkelijk misdragen, Dan raakt het wangedrag mij alleen;
5אם אמנם עלי תגדילו ותוכיחו עלי חרפתי׃
5Gij mist het recht, een grote mond tegen mij op te zetten, Mijn schande mij te verwijten!
6דעו אפו כי אלוה עותני ומצודו עלי הקיף׃
6Erkent toch eindelijk, dat God mij kastijdt, En mij in zijn net heeft verstrikt!
7הן אצעק חמס ולא אענה אשוע ואין משפט׃
7Zie, ik roep: “Geweld!” maar vind geen verhoring, Ik roep om hulp: mij geschiedt geen recht!
8ארחי גדר ולא אעבור ועל נתיבותי חשך ישים׃
8Hij heeft mijn weg versperd: ik kan niet voorbij, En duisternis op mijn paden gelegd;
9כבודי מעלי הפשיט ויסר עטרת ראשי׃
9Mijn eer heeft Hij mij ontroofd, De kroon mij van het hoofd gerukt.
10יתצני סביב ואלך ויסע כעץ תקותי׃
10Hij heeft mij van alle kant ondermijnd: en daar ga ik heen; Mijn hoop ontworteld als een boom,
11ויחר עלי אפו ויחשבני לו כצריו׃
11Zijn gramschap tegen mij laten woeden, Mij als zijn vijand behandeld.
12יחד יבאו גדודיו ויסלו עלי דרכם ויחנו סביב לאהלי׃
12Als één man rukken zijn benden aan, En banen hun weg naar mij heen; Ze legeren zich rond mijn tent, Ze zijn zonder genade!
13אחי מעלי הרחיק וידעי אך זרו ממני׃
13Mijn broeders houden zich verre van mij, Mijn bekenden zijn vreemden voor mij;
14חדלו קרובי ומידעי שכחוני׃
14Mijn verwanten verdwenen, Mijn gasten zijn mij vergeten.
15גרי ביתי ואמהתי לזר תחשבני נכרי הייתי בעיניהם׃
15Mijn slavinnen zien mij aan voor een vreemde, Ik ben een onbekende voor haar;
16לעבדי קראתי ולא יענה במו פי אתחנן לו׃
16Ik roep mijn slaaf: hij geeft mij geen antwoord, Zelfs al smeek ik er om.
17רוחי זרה לאשתי וחנתי לבני בטני׃
17Mijn vrouw walgt van mijn adem, En ik stink voor mijn zonen;
18גם עוילים מאסו בי אקומה וידברו בי׃
18Zelfs de kinderen minachten mij, En brutaliseren mij, als ik optreed.
19תעבוני כל מתי סודי וזה אהבתי נהפכו בי׃
19Al mijn getrouwen verafschuwen mij, Die ik liefhad, keren zich van mij af;
20בעורי ובבשרי דבקה עצמי ואתמלטה בעור שני׃
20Mijn vlees teert weg in mijn huid Met mijn tanden knaag ik mijn beenderen af.
21חנני חנני אתם רעי כי יד אלוה נגעה בי׃
21Erbarming, erbarming: gij tenminste, mijn vrienden, Want de hand van God heeft mij geraakt;
22למה תרדפני כמו אל ומבשרי לא תשבעו׃
22Waarom mij als een hert vervolgen, Nooit verzadigd aan mijn vlees!
23מי יתן אפו ויכתבון מלי מי יתן בספר ויחקו׃
23O, werden mijn woorden opgeschreven, Opgetekend in een boek,
24בעט ברזל ועפרת לעד בצור יחצבון׃
24Met een stift van ijzer en lood Voor eeuwig op een rots gegrift:
25ואני ידעתי גאלי חי ואחרון על עפר יקום׃
25Ik weet, dat mijn Verlosser leeft, En ten leste op de aarde verschijnt;
26ואחר עורי נקפו זאת ומבשרי אחזה אלוה׃
26Dat ik mij zal oprichten achter mijn huid, En van mijn vlees uit, God zal aanschouwen!
27אשר אני אחזה לי ועיני ראו ולא זר כלו כליתי בחקי׃
27Ja, ik zal Hem aanschouwen, Mijn ogen zullen Hem zien, maar niet meer als vijand; Mijn nieren smachten in mijn schoot,
28כי תאמרו מה נרדף לו ושרש דבר נמצא בי׃
28En wanneer gij dan zegt: Hoe vervolgen we hem, Welk voorwendsel zullen we tegen hem vinden;
29גורו לכם מפני חרב כי חמה עונות חרב למען תדעון שדין׃
29Ducht dan het zwaard voor uzelf, Want dan zal de Gramschap de bozen verdelgen! Om te weten, of er gerechtigheid is!

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.