אִיּוֹב

New Testament

מתיוסנט מארקהבְּשׂוֹרָה הַקְּדוֹשָׁה עַל־פִּי לוּקָסג'וןמַעֲשֵׂי הַשְּׁלִיחִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָרוֹמִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָרִאשׁוֹנָה אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָשֵּׁנִית אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַגָּלָטִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָאֶפְסִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַפִּילִפִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַקּוֹלַסִּים1 סלוניס2 סלוניס1 טימותי2 טימותיאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־טִיטוֹסאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־פִּילֵימוֹןאִגֶּרֶת אֶל־הָעִבְרִיםאִגֶּרֶת יַעֲקֹבהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשְּׁלִישִׁית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַאִגֶּרֶת יְהוּדָהחזוֹן יוֹחָנָן
Chapter 6
Modern Hebrew Bible
vs Petrus Canisius Bi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

אִיּוֹב 6

Modern Hebrew Bible
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1ויען איוב ויאמר׃
1Job antwoordde, en sprak:
2לו שקול ישקל כעשי והיתי במאזנים ישאו יחד׃
2Ach, mocht mijn wrevel worden gewogen, Maar tegelijk met mijn leed op de weegschaal gelegd:
3כי עתה מחול ימים יכבד על כן דברי לעו׃
3Want omdat het zwaarder is dan het zand aan de zee, Daarom gingen ook mijn woorden de perken te buiten.
4כי חצי שדי עמדי אשר חמתם שתה רוחי בעותי אלוה יערכוני׃
4Ja, de pijlen van den Almachtige blijven in mij steken, Mijn geest zuigt er het gif van op; De verschrikkingen Gods Stellen zich tegen mij in slagorde op!
5הינהק פרא עלי דשא אם יגעה שור על בלילו׃
5Balkt soms de woudezel bij het gras Of loeit het rund bij zijn kribbe?
6היאכל תפל מבלי מלח אם יש טעם בריר חלמות׃
6Kan het laffe zonder zout worden gegeten, Of is er smaak aan het wit van een ei?
7מאנה לנגוע נפשי המה כדוי לחמי׃
7Neen, ik weiger, het aan te raken, Ze zijn voor mij een walgelijke spijs!
8מי יתן תבוא שאלתי ותקותי יתן אלוה׃
8Ach, dat mijn bede werd verhoord, En dat God mijn wens mocht vervullen;
9ויאל אלוה וידכאני יתר ידו ויבצעני׃
9Dat het God behaagde, mij te verpletteren, Zijn hand zich bewoog, om mij weg te maaien.
10ותהי עוד נחמתי ואסלדה בחילה לא יחמול כי לא כחדתי אמרי קדוש׃
10Dat zou een troost voor mij zijn, En ik danste ondanks mijn leed: “Hij spaart mij niet, Omdat ik den Heilige mijn wens niet verzweeg!”.
11מה כחי כי איחל ומה קצי כי אאריך נפשי׃
11Want wat is mijn kracht, dat ik nu nog zou wachten, Wat mijn uitzicht, dat ik langer zou leven?
12אם כח אבנים כחי אם בשרי נחוש׃
12Is mijn kracht soms als die van een steen, Is mijn vlees soms van brons?
13האם אין עזרתי בי ותשיה נדחה ממני׃
13Ben ik niet geheel van redding verstoken, Is iedere hulp mij niet ontzegd?
14למס מרעהו חסד ויראת שדי יעזוב׃
14Maar wie zijn vriend barmhartigheid weigert, Verzaakt de vrees voor den Almachtige!
15אחי בגדו כמו נחל כאפיק נחלים יעברו׃
15Toch zijn mijn broeders als een beek onbetrouwbaar, Als een stortbeek, die wegstroomt:
16הקדרים מני קרח עלימו יתעלם שלג׃
16Die bedekt zijn met ijs, Of bedolven onder sneeuw;
17בעת יזרבו נצמתו בחמו נדעכו ממקומם׃
17Zodra de hitte komt, drogen zij uit, Zodra het warm wordt, zijn ze verdwenen.
18ילפתו ארחות דרכם יעלו בתהו ויאבדו׃
18Ze buigen af van de weg, die ze gaan, En verliezen zich in de woestijn;
19הביטו ארחות תמא הליכת שבא קוו למו׃
19De karavanen van Tema zien er naar uit, De convooien van Sjeba hebben er hun hoop op gevestigd:
20בשו כי בטח באו עדיה ויחפרו׃
20Maar ze worden in hun verwachting beschaamd, Staan bij hun aankomst te schande.
21כי עתה הייתם לא תראו חתת ותיראו׃
21Zo zijt gij voor mij nu geworden: Gij aanschouwt mijn ellende, en beangst deinst gij terug!
22הכי אמרתי הבו לי ומכחכם שחדו בעדי׃
22Heb ik gevraagd: Geeft mij iets ten geschenke, Of staat mij van uw vermogen iets af;
23ומלטוני מיד צר ומיד עריצים תפדוני׃
23Of redt mij uit de hand van den vijand, Bevrijdt mij uit de greep der tyrannen?
24הורוני ואני אחריש ומה שגיתי הבינו לי׃
24Neen, onderricht mij, en dan zal ik zwijgen; Laat mij inzien, waarin ik heb gedwaald!
25מה נמרצו אמרי ישר ומה יוכיח הוכח מכם׃
25Hoe zoet zijn woorden, die oprecht zijn gemeend, Maar hoe grievend de berisping van u!
26הלהוכח מלים תחשבו ולרוח אמרי נאש׃
26Meent gij, mijn woorden te moeten berispen: Woorden van een wanhopige, die in de wind zijn gesproken?
27אף על יתום תפילו ותכרו על ריעכם׃
27Wilt gij het lot over een onschuldige werpen, En de staf breken over uw vriend?
28ועתה הואילו פנו בי ועל פניכם אם אכזב׃
28Welnu dan, wilt mij aanhoren:Ik lieg u toch niet in het gezicht.
29שבו נא אל תהי עולה ושבי עוד צדקי בה׃
29Bezint u, en laat er geen onrecht geschieden; Bezint u, mijn onschuld zal blijken!
30היש בלשוני עולה אם חכי לא יבין הוות׃
30Is er soms onrecht op mijn tong, Of kan mijn gehemelte de rampen niet proeven;

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.