אִיּוֹב

New Testament

מתיוסנט מארקהבְּשׂוֹרָה הַקְּדוֹשָׁה עַל־פִּי לוּקָסג'וןמַעֲשֵׂי הַשְּׁלִיחִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָרוֹמִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָרִאשׁוֹנָה אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָשֵּׁנִית אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַגָּלָטִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָאֶפְסִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַפִּילִפִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַקּוֹלַסִּים1 סלוניס2 סלוניס1 טימותי2 טימותיאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־טִיטוֹסאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־פִּילֵימוֹןאִגֶּרֶת אֶל־הָעִבְרִיםאִגֶּרֶת יַעֲקֹבהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשְּׁלִישִׁית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַאִגֶּרֶת יְהוּדָהחזוֹן יוֹחָנָן
Chapter 6
Modern Hebrew Bible
vs Londona Biblio (Es…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

אִיּוֹב 6

Modern Hebrew Bible
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1ויען איוב ויאמר׃
1Ijob respondis kaj diris:
2לו שקול ישקל כעשי והיתי במאזנים ישאו יחד׃
2Se estus pesita mia ĉagreno, Kaj samtempe estus metita sur la pesilon mia suferado,
3כי עתה מחול ימים יכבד על כן דברי לעו׃
3Ĝi estus nun pli peza, ol la sablo ĉe la maroj; Pro tio miaj vortoj estas plenaj de plendo.
4כי חצי שדי עמדי אשר חמתם שתה רוחי בעותי אלוה יערכוני׃
4Ĉar la sagoj de la Plejpotenculo estas en mi, Ilian venenon trinkas mia spirito; La teruraĵoj de Dio direktiĝis sur min.
5הינהק פרא עלי דשא אם יגעה שור על בלילו׃
5Ĉu krias sovaĝa azeno sur herbo? Ĉu bovo blekas kolere ĉe sia manĝaĵo?
6היאכל תפל מבלי מלח אם יש טעם בריר חלמות׃
6Ĉu oni manĝas sengustaĵon sen salo? Ĉu havas guston la albumeno de ovo?
7מאנה לנגוע נפשי המה כדוי לחמי׃
7Kion ne volis tuŝi mia animo, Tio nun estas abomeninde mia manĝaĵo.
8מי יתן תבוא שאלתי ותקותי יתן אלוה׃
8Ho, se mia peto plenumiĝus, Kaj se Dio donus al mi tion, kion mi esperas!
9ויאל אלוה וידכאני יתר ידו ויבצעני׃
9Ho, se Dio komencus kaj disbatus min, Donus liberecon al Sia mano kaj frakasus min!
10ותהי עוד נחמתי ואסלדה בחילה לא יחמול כי לא כחדתי אמרי קדוש׃
10Tio estus ankoraŭ konsolo por mi; Kaj mi ĝojus, se en la turmento Li ne kompatus, Ĉar mi ne forpuŝis ja la vortojn de la Sanktulo.
11מה כחי כי איחל ומה קצי כי אאריך נפשי׃
11Kio estas mia forto, ke mi persistu? Kaj kia estas mia fino, ke mi havu paciencon?
12אם כח אבנים כחי אם בשרי נחוש׃
12Ĉu mia forto estas forto de ŝtonoj? Ĉu mia karno estas kupro?
13האם אין עזרתי בי ותשיה נדחה ממני׃
13Mi havas ja nenian helpon, Kaj savo estas forpuŝita for de mi.
14למס מרעהו חסד ויראת שדי יעזוב׃
14Al malfeliĉulo decas kompato de amiko, Eĉ se li forlasas la timon antaŭ la Plejpotenculo.
15אחי בגדו כמו נחל כאפיק נחלים יעברו׃
15Miaj fratoj trompas kiel torento, Kiel akvaj fluegoj, kiuj pasas,
16הקדרים מני קרח עלימו יתעלם שלג׃
16Kiuj estas malklaraj pro glacio, En kiuj kaŝas sin neĝo;
17בעת יזרבו נצמתו בחמו נדעכו ממקומם׃
17En la tempo de degelo ili malaperas, En la tempo de varmego ili forŝoviĝas de sia loko.
18ילפתו ארחות דרכם יעלו בתהו ויאבדו׃
18Ili forklinas la direkton de sia vojo, Iras en la dezerton, kaj malaperas.
19הביטו ארחות תמא הליכת שבא קוו למו׃
19Serĉas ilin per sia rigardo la vojoj de Tema, Esperas je ili la karavanoj el Ŝeba;
20בשו כי בטח באו עדיה ויחפרו׃
20Sed ili hontas pro sia fido; Ili aliras, kaj ruĝiĝas de honto.
21כי עתה הייתם לא תראו חתת ותיראו׃
21Nun vi neniiĝis; Vi ekvidis teruraĵon, kaj ektimis.
22הכי אמרתי הבו לי ומכחכם שחדו בעדי׃
22Ĉu mi diris: Donu al mi, El via havaĵo donacu pro mi,
23ומלטוני מיד צר ומיד עריצים תפדוני׃
23Savu min el la mano de premanto, Aŭ liberigu min el la mano de turmentantoj?
24הורוני ואני אחריש ומה שגיתי הבינו לי׃
24Instruu min, kaj mi eksilentos; Komprenigu al mi, per kio mi pekis.
25מה נמרצו אמרי ישר ומה יוכיח הוכח מכם׃
25Kial vi mallaŭdas pravajn vortojn? Kaj kion povas instrui la moralinstruanto el vi?
26הלהוכח מלים תחשבו ולרוח אמרי נאש׃
26Ĉu vi intencas riproĉi pro vortoj? Sed paroloj de malesperanto iras al la vento.
27אף על יתום תפילו ותכרו על ריעכם׃
27Eĉ orfon vi atakus, Kaj sub via amiko vi fosus.
28ועתה הואילו פנו בי ועל פניכם אם אכזב׃
28Nun, ĉar vi komencis, rigardu min; Ĉu mi mensogos antaŭ via vizaĝo?
29שבו נא אל תהי עולה ושבי עוד צדקי בה׃
29Rigardu denove, vi ne trovos malpiaĵon; Ripetu, vi trovos mian pravecon en la afero.
30היש בלשוני עולה אם חכי לא יבין הוות׃
30Ĉu estas peko sur mia lango? Ĉu mia palato ne komprenas tion, kio estas malbona?

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.