Job 6
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1To naah Job mah,
1Ijob respondis kaj diris:
2Palung ka sethaih hoi raihaih loe tah thai mak ai,
2Se estus pesita mia ĉagreno, Kaj samtempe estus metita sur la pesilon mia suferado,
3tuipui ih savuet pongah doeh azit kue, to pongah ni kamthlai hmoek ah lok ka paeh moeng.
3Ĝi estus nun pli peza, ol la sablo ĉe la maroj; Pro tio miaj vortoj estas plenaj de plendo.
4Thacak Sithaw ih palaanawk mah kai to cop moe, ka pakhra mah kasoe tui to naek; zitthok Sithaw thacakhaih loe ka hmaa ah oh.
4Ĉar la sagoj de la Plejpotenculo estas en mi, Ilian venenon trinkas mia spirito; La teruraĵoj de Dio direktiĝis sur min.
5Qam caak naah taw ih laa hrang hang maw? Caak han phroh oh naah maitawtae ambuu maw?
5Ĉu krias sovaĝa azeno sur herbo? Ĉu bovo blekas kolere ĉe sia manĝaĵo?
6Kakhraem ai caaknaek paloi ai ah caak thai maw? To tih ai boeh loe aadui tui kanglung pongah khraemhaih oh maw?
6Ĉu oni manĝas sengustaĵon sen salo? Ĉu havas guston la albumeno de ovo?
7Ka pakhra mah to baktih caaknaek sui hanah koeh ai; to baktih caaknaek loe palungsethaih caaknaek ah oh.
7Kion ne volis tuŝi mia animo, Tio nun estas abomeninde mia manĝaĵo.
8Aw ka hnik ih hmuen to hak nasoe, ka koeh ih hmuen to Sithaw mah na paek nasoe!
8Ho, se mia peto plenumiĝus, Kaj se Dio donus al mi tion, kion mi esperas!
9Sithaw mah kai hae paro nasoe, tiah koehhaih ka tawnh; a ban phok nasoe loe, na takroek pat halat nasoe!
9Ho, se Dio komencus kaj disbatus min, Donus liberecon al Sia mano kaj frakasus min!
10To tiah ni monghaih ka tawn tih, ue, palungsethaih ka pauep han, kai hae na tahmen hmah nasoe; Ciimcai Sithaw ih loknawk to ka aek ai.
10Tio estus ankoraŭ konsolo por mi; Kaj mi ĝojus, se en la turmento Li ne kompatus, Ĉar mi ne forpuŝis ja la vortojn de la Sanktulo.
11Thacakhaih ka tawn ai boeh, timaw ka oep khing han vop? Saning kasawk ah ka hing cadoeh tih oephaih maw oh vop?
11Kio estas mia forto, ke mi persistu? Kaj kia estas mia fino, ke mi havu paciencon?
12Ka thacakhaih loe thlung thacakhaih ah maw oh? To tih ai boeh loe kai ih angan loe sumkamling ngan maw?
12Ĉu mia forto estas forto de ŝtonoj? Ĉu mia karno estas kupro?
13Kai loe kaimah hoi kaimah kang bomh thai ai, ka palunghahaih doeh boeng boeh.
13Mi havas ja nenian helpon, Kaj savo estas forpuŝita for de mi.
14Patangkhang kami loe angmah ih ampui mah tahmenhaih amtuengsak han oh; toe anih mah tahmen ai nahaeloe, anih loe Lensawk Sithaw zithaih tawn ai kami ah ni oh.
14Al malfeliĉulo decas kompato de amiko, Eĉ se li forlasas la timon antaŭ la Plejpotenculo.
15Kam nawkamyanawk loe kalen moe, kakang let vacong tui baktiah aling thaih kami ah oh o;
15Miaj fratoj trompas kiel torento, Kiel akvaj fluegoj, kiuj pasas,
16to tui loe kamkhawk tui, amtueng ai ah kamzawt dantui mah lensak:
16Kiuj estas malklaraj pro glacio, En kiuj kaŝas sin neĝo;
17toe to tui loe nipui tue ah kang moe, ni kabae mah amzawtsak boih.
17En la tempo de degelo ili malaperas, En la tempo de varmego ili forŝoviĝas de sia loko.
18To vacongnawk loe angmacae longhaih loklam to anghmang o, loklam ai ah a long o moe, anghmat angtaa o.
18Ili forklinas la direkton de sia vojo, Iras en la dezerton, kaj malaperas.
19Tema ih kaminawk mah tui to pakrong o, Sheba prae hoi kholong caeh kaminawk mah tui to oephaih hoiah zing o.
19Serĉas ilin per sia rigardo la vojoj de Tema, Esperas je ili la karavanoj el Ŝeba;
20Nihcae oephaih tawnh o, toe palungboeng o ving; to ah phak o naah, palungboeng o.
20Sed ili hontas pro sia fido; Ili aliras, kaj ruĝiĝas de honto.
21To baktih toengah nangcae doeh azom pui ni, tiah amtueng boeh; ka tongh ih raihaih na hnuk o naah, na zit o boeh.
21Nun vi neniiĝis; Vi ekvidis teruraĵon, kaj ektimis.
22Kai khaeah bokhaih tangqum to sin oh, to tih ai boeh loe na tawnh o ih hmuenmae thung hoiah tangqum na paek oh,
22Ĉu mi diris: Donu al mi, El via havaĵo donacu pro mi,
23misa ban thung hoiah na pahlong oh loe, thacak kami ban thung hoiah na krang oh, tiah ka thuih vai maw?
23Savu min el la mano de premanto, Aŭ liberigu min el la mano de turmentantoj?
24Ka sak pazaehaih na patuek oh, kang hngaiduem han.
24Instruu min, kaj mi eksilentos; Komprenigu al mi, per kio mi pekis.
25Toenghaih lok loe thacak! Toe kasae nang aek o ih lok mah timaw angcoengsak?
25Kial vi mallaŭdas pravajn vortojn? Kaj kion povas instrui la moralinstruanto el vi?
26Ka thuih ih loknawk kasaethuih hanah na poek o maw, oephaih tawn ai kami mah thuih ih lok loe takhi baktih maw na poek o?
26Ĉu vi intencas riproĉi pro vortoj? Sed paroloj de malesperanto iras al la vento.
27Ue, ampa tawn ai kaminawk to na pacaekthlaek o moe, nam puinawk hanah quum na qaih pae o.
27Eĉ orfon vi atakus, Kaj sub via amiko vi fosus.
28To pongah na khen oh; nangcae hmaa ah lok kam lai mak ai.
28Nun, ĉar vi komencis, rigardu min; Ĉu mi mensogos antaŭ via vizaĝo?
29Khopoek o let rae ah, zaehaih net o hmah; ue, khopoek o let raeh; kai loe toenghaih hoiah ni tok ka sak.
29Rigardu denove, vi ne trovos malpiaĵon; Ripetu, vi trovos mian pravecon en la afero.
30Ka palai ah sethaih akap maw? Kai loe kasae kahoih pathlaeng thai ai kami ah maw ka oh?
30Ĉu estas peko sur mia lango? Ĉu mia palato ne komprenas tion, kio estas malbona?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.