Job 17
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Ka hinghaih amro boeh moe, kai ih aninawk doeh laemh boeh; taprong mah ang zing kong boeh.
1Mia spirito senfortiĝis, miaj tagoj mallongiĝis, Tomboj estas antaŭ mi.
2Nihcae mah kai ang pahnui o thuih na ai maw? Ang pahrue o haih to ka mik mah hnuk toepsoep na ai maw?
2Mokado min ĉirkaŭas; En aflikto pro tio restas mia okulo.
3Vaihi kai han kacak lokkamhaih to na paek ah, mi hoiah maw ban kang sinh hoi han?
3Estu Vi mem mia garantianto antaŭ Vi; Alie kiu donos la manon pro mi?
4Nihcae panoekhaih palung mik na maengsak boeh; to pongah nihcae to pakoeh hmah.
4Ĉar ilian koron Vi kovris kontraŭ prudento; Tial Vi ne donos al ili triumfon.
5Ampui aling kami loe, a caanawk mikmaeng pae tih.
5Se iu fanfaronas antaŭ siaj amikoj pri sia parto, La okuloj de liaj infanoj konsumiĝos.
6Kaminawk mah kasae thuih hanah anih mah ang suek, kai loe minawk mah mikhmai ah tamtui pathoih ih kami ah ka oh.
6Li faris min proverbo por la popoloj; Kaj mi fariĝis homo, al kiu oni kraĉas en la vizaĝon.
7Palungset loiah ka mik amtueng ai boeh, ka takpum boih tahlip baktiah ni oh boeh.
7Mia okulo mallumiĝis de ĉagreno, Kaj ĉiuj miaj membroj fariĝis kiel ombro.
8Toenghaih hoi khosah kaminawk loe hae hmuen pongah dawnrai o tih, zaehaih tawn ai kaminawk loe angsah cop kaminawk nuiah palungphui o tih.
8La justuloj eksentos teruron pro tio, Kaj la senkulpulo ekscitiĝos kontraŭ la hipokritulo.
9Toe katoeng kami loe a caehhaih loklam ah caeh poe ueloe, ban ciim kami loe thacak aep aep tih.
9Tamen la virtulo forte konservos sian vojon, Kaj la purmanulo pli firmiĝos.
10Nangcae thungah palungha kami maeto doeh ka hnu ai pongah, vaihi amlaem o boih lai ah.
10Kaj kiom ajn vi ĉiuj revenos, Mi ne trovos inter vi saĝulon.
11Kai ih aninawk loe laemh boeh moe, ka sak atimhaih hoi palung thungah ka poek ih hmuen doeh amro ving boeh.
11Miaj tagoj forpasis, pereis miaj intencoj, Kiujn havis mia koro.
12Hae kaminawk mah aqum to khodai ah paqoi o moe, khoving naah khodai loe zoi boeh, tiah thuih o.
12La nokton ili volas fari tago, La lumon alproksimigi al la mallumo.
13Taprong loe kai ih im ni, tiah ka zing; vinghaih thungah iihhaih kahni to ka baih.
13Se mi atendas, tamen Ŝeol estas mia domo, En la mallumo estas pretigita mia lito.
14Amrohaih khaeah, Nang loe kam pa ni, tiah ka naa; sadong khaeah, Nang loe kam no hoi ka tanu ah na oh, tiah ka naa.
14Al la kavo mi diras: Vi estas mia patro; La vermojn mi nomas mia patrino kaj mia fratino.
15Vaihi ka oephaih naa ah maw oh? Mi mah maw ka oephaih to hnu tih?
15Kion mi devas atendi? Kiu atentos mian esperon?
16Nihcae loe kai hoi nawnto maiphu thungah anghak hanah, taprong khongkha thungah caeh o tathuk tih, tiah a naa.
16En la profundon de Ŝeol ĝi malsupreniros, Ni ambaŭ kune kuŝos en la polvo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.