Jó 17
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1“Meu espírito está consumido. Meus dias estão extintos e a sepultura está pronta para mim.
1Mia spirito senfortiĝis, miaj tagoj mallongiĝis, Tomboj estas antaŭ mi.
2Certamente há zombadores comigo. Meus olhos se fixam na provocação deles.
2Mokado min ĉirkaŭas; En aflikto pro tio restas mia okulo.
3“Agora, dê um penhor. Seja o meu fiador junto a você mesmo. Quem há que apertará as mãos comigo?
3Estu Vi mem mia garantianto antaŭ Vi; Alie kiu donos la manon pro mi?
4Pois você ocultou o coração deles do entendimento, portanto, você não os exaltará.
4Ĉar ilian koron Vi kovris kontraŭ prudento; Tial Vi ne donos al ili triumfon.
5Quem denuncia seus amigos por despojo, até os olhos de seus filhos desfalecerão.
5Se iu fanfaronas antaŭ siaj amikoj pri sia parto, La okuloj de liaj infanoj konsumiĝos.
6“Mas ele me tornou um provérbio entre o povo. Eles cospem no meu rosto.
6Li faris min proverbo por la popoloj; Kaj mi fariĝis homo, al kiu oni kraĉas en la vizaĝon.
7Meu olho também escureceu por causa da tristeza. Todos os meus membros são como uma sombra.
7Mia okulo mallumiĝis de ĉagreno, Kaj ĉiuj miaj membroj fariĝis kiel ombro.
8Os homens retos ficarão espantados com isso. O inocente se levantará contra o ímpio.
8La justuloj eksentos teruron pro tio, Kaj la senkulpulo ekscitiĝos kontraŭ la hipokritulo.
9Contudo, o justo se manterá no seu caminho. Aquele que tem mãos limpas ficará cada vez mais forte.
9Tamen la virtulo forte konservos sian vojon, Kaj la purmanulo pli firmiĝos.
10Mas, quanto a todos vocês, voltem. Não encontrarei um homem sábio entre vocês.
10Kaj kiom ajn vi ĉiuj revenos, Mi ne trovos inter vi saĝulon.
11Meus dias passaram. Meus planos estão desfeitos, assim como os pensamentos do meu coração.
11Miaj tagoj forpasis, pereis miaj intencoj, Kiujn havis mia koro.
12Eles transformam a noite em dia, dizendo: ‘A luz está perto’, na presença das trevas.
12La nokton ili volas fari tago, La lumon alproksimigi al la mallumo.
13Se eu buscar o Seol como minha casa, se eu estendi minha cama nas trevas,
13Se mi atendas, tamen Ŝeol estas mia domo, En la mallumo estas pretigita mia lito.
14se eu disse à corrupção: ‘Você é meu pai’, e ao verme: ‘Minha mãe’ e ‘Minha irmã’,
14Al la kavo mi diras: Vi estas mia patro; La vermojn mi nomas mia patrino kaj mia fratino.
15onde então está a minha esperança? Quanto à minha esperança, quem a verá?
15Kion mi devas atendi? Kiu atentos mian esperon?
16Descerá ela comigo até as portas do Seol, ou desceremos juntos ao pó?”
16En la profundon de Ŝeol ĝi malsupreniros, Ni ambaŭ kune kuŝos en la polvo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.