Jó 4
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Então Elifaz, o temanita, respondeu:
1Kaj ekparolis Elifaz, la Temanano, kaj diris:
2“Se alguém se aventurar a falar com você, você se aborrecerá? Mas quem pode se conter de falar?
2Se oni provos diri al vi vorton, tio eble estos por vi turmenta? Sed kiu povas deteni sin de parolado?
3Eis que você instruiu a muitos, você fortaleceu as mãos fracas.
3Jen vi multajn instruis, Kaj manojn senfortiĝintajn vi refortigis;
4Suas palavras ampararam aquele que estava caindo, você firmou os joelhos vacilantes.
4Falantojn restarigis viaj vortoj, Kaj fleksiĝantajn genuojn vi fortigis;
5Mas agora que isso chega a você, você desfalece. Toca em você, e você fica perturbado.
5Kaj nun, kiam tio trafis vin, vi perdis la forton; Ĝi ektuŝis vin, kaj vi ektimis.
6Não é a sua piedade a sua confiança? Não é a integridade dos seus caminhos a sua esperança?
6Ĉu ne via timo antaŭ Dio estas via konsolo? Ĉu la virteco de viaj vojoj ne estas via espero?
7“Lembre-se, agora, quem jamais pereceu sendo inocente? Ou onde os retos foram destruídos?
7Rememoru do, ĉu pereis iu senkulpa? Kaj kie virtuloj estis ekstermitaj?
8Segundo o que tenho visto, aqueles que lavram a iniquidade e semeiam a aflição, colhem o mesmo.
8Kiel mi vidis, tiuj, kiuj plugis pekojn kaj semis malbonagojn, Tiuj ilin rikoltas;
9Pelo sopro de Deus eles perecem. Pela rajada da sua ira eles são consumidos.
9De la ekblovo de Dio ili pereas, Kaj de la ekspiro de Lia kolero ili malaperas.
10O rugido do leão, e a voz do leão feroz, os dentes dos leõezinhos, são quebrados.
10La kriado de leono kaj la voĉo de leopardo silentiĝis, Kaj la dentoj de junaj leonoj rompiĝis;
11O leão velho perece por falta de presa. Os filhotes da leoa são espalhados.
11Leono pereis pro manko de manĝaĵo, Kaj idoj de leonino diskuris.
12“Ora, algo me foi trazido em segredo. Meu ouvido recebeu um sussurro disso.
12Kaj al mi kaŝe alvenis vorto, Kaj mia orelo kaptis parteton de ĝi.
13Em pensamentos vindos das visões da noite, quando o sono profundo cai sobre os homens,
13Dum meditado pri la vizioj de la nokto, Kiam profunda dormo falas sur la homojn,
14o medo e o tremor vieram sobre mim, o que fez todos os meus ossos estremecerem.
14Atakis min teruro kaj tremo, Kaj ĉiuj miaj ostoj eksentis timon.
15Então um espírito passou diante do meu rosto. Os pelos do meu corpo se arrepiaram.
15Kaj spirito traflugis antaŭ mi, Kaj la haroj sur mia korpo rigidiĝis.
16Ele parou, mas eu não consegui discernir a sua aparência. Um vulto estava diante dos meus olhos. Houve silêncio, e então ouvi uma voz, dizendo:
16Staris bildo antaŭ miaj okuloj, sed mi ne povis rekoni ĝian aspekton; Estis silento, kaj mi ekaŭdis voĉon, dirantan:
17‘Pode o homem mortal ser mais justo do que Deus? Pode um homem ser mais puro do que o seu Criador?
17Ĉu homo estas pli justa ol Dio? Ĉu viro estas pli pura ol lia Kreinto?
18Eis que ele não confia em seus servos. Ele acusa os seus anjos de erro.
18Vidu, al Siaj servantoj Li ne konfidas, Kaj Siajn anĝelojn Li trovas mallaŭdindaj:
19Quanto mais aqueles que habitam em casas de barro, cujo alicerce está no pó, que são esmagados diante da traça!
19Des pli koncerne tiujn, Kiuj loĝas en argilaj dometoj, Fonditaj sur tero, Kaj kiujn formanĝas vermoj.
20Entre a manhã e a tarde eles são destruídos. Eles perecem para sempre sem que ninguém perceba.
20De la mateno ĝis la vespero ili disfalas, Pereas por ĉiam, kaj neniu tion atentas.
21A corda de sua tenda não é arrancada de dentro deles? Eles morrem, e isso sem sabedoria.’
21La fadeno de ilia vivo estas distranĉita; Ili mortas, kaj ne en saĝeco.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.