Jó 41
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1“Você pode pescar o Leviatã com um anzol, ou prender sua língua com uma corda?
1Ĉu vi povas eltiri levjatanon per fiŝhoko, Aŭ ligi per ŝnuro ĝian langon?
2Você pode passar uma corda pelo seu nariz, ou furar sua mandíbula com um gancho?
2Ĉu vi povas trameti kanon tra ĝia nazo Kaj trapiki ĝian vangon per pikilo?
3Ele lhe fará muitas súplicas, ou lhe dirá palavras suaves?
3Ĉu ĝi multe petegos vin, Aŭ parolos al vi flataĵojn?
4Ele fará uma aliança com você, para que você o tome como servo para sempre?
4Ĉu ĝi faros interligon kun vi? Ĉu vi povas preni ĝin kiel porĉiaman sklavon?
5Você brincará com ele como se fosse um pássaro? Ou o prenderá para as suas meninas?
5Ĉu vi amuziĝos kun ĝi kiel kun birdo? Aŭ ĉu vi ligos ĝin por viaj knabinoj?
6Os comerciantes negociarão por ele? Eles o dividirão entre os mercadores?
6Ĉu kamaradoj ĝin dishakos, Kaj dividos inter komercistoj?
7Você pode encher a pele dele com arpões, ou a sua cabeça com lanças de pesca?
7Ĉu vi povas plenigi per pikiloj ĝian haŭton Kaj per fiŝistaj hokoj ĝian kapon?
8Ponha a sua mão sobre ele. Lembre-se da batalha, e nunca mais fará isso.
8Metu sur ĝin vian manon; Tiam vi bone memoros la batalon, kaj ĝin ne plu entreprenos.
9Eis que a esperança de dominá-lo é em vão. Não será alguém derrubado só de olhar para ele?
9Vidu, la espero ĉiun trompos; Jam ekvidinte ĝin, li falos.
10Ninguém é tão feroz que ouse provocá-lo. Quem então é aquele que pode resistir diante de mim?
10Neniu estas tiel kuraĝa, por inciti ĝin; Kiu do povas stari antaŭ Mi?
11Quem primeiro me deu alguma coisa, para que eu deva retribuir? Tudo o que há debaixo dos céus é meu.
11Kiu antaŭe ion donis al Mi, ke Mi redonu al li? Sub la tuta ĉielo ĉio estas Mia.
12“Não me calarei a respeito dos seus membros, nem da sua grande força, nem da sua bela estrutura.
12Mi ne silentos pri ĝiaj membroj, Pri ĝia forto kaj bela staturo.
13Quem pode arrancar a sua veste exterior? Quem se aproximará de suas mandíbulas?
13Kiu povas levi ĝian veston? Kiu aliros al ĝia paro da makzeloj?
14Quem pode abrir as portas do seu rosto? Ao redor dos seus dentes há terror.
14Kiu povas malfermi la pordon de ĝia vizaĝo? Teruro ĉirkaŭas ĝiajn dentojn.
15As suas fortes escamas são o seu orgulho, unidas firmemente como por um selo.
15Ĝiaj fieraj skvamoj estas kiel ŝildoj, Interligitaj per fortika sigelo;
16Uma está tão perto da outra, que nem o ar pode passar entre elas.
16Unu kuntuŝiĝas kun la alia tiel, Ke aero ne povas trairi tra ili;
17Estão unidas umas às outras. Elas se apegam, de modo que não podem ser separadas.
17Unu alfortikiĝis al la alia, Interkuniĝis kaj ne disiĝas.
18Seus espirros emitem luz. Seus olhos são como as pálpebras da manhã.
18Ĝia terno briligas lumon, Kaj ĝiaj okuloj estas kiel la palpebroj de la ĉielruĝo.
19Da sua boca saem tochas ardentes. Faíscas de fogo saltam dela.
19El ĝia buŝo eliras torĉoj, Elkuras flamaj fajreroj.
20Das suas narinas sai fumaça, como de uma panela fervente sobre um fogo de juncos.
20El ĝiaj nazotruoj eliras fumo, Kiel el bolanta poto aŭ kaldrono.
21O seu hálito acende os carvões. Uma chama sai da sua boca.
21Ĝia spiro ekbruligas karbojn, Kaj flamo eliras el ĝia buŝo.
22Há força no seu pescoço. O terror dança diante dele.
22Sur ĝia kolo loĝas forto, Kaj antaŭ ĝi kuras teruro.
23As dobras da sua carne são unidas umas às outras. Elas são firmes nele. Elas não podem ser movidas.
23La partoj de ĝia karno estas firme kunligitaj inter si, Tenas sin fortike sur ĝi, kaj ne ŝanceliĝas.
24O seu coração é firme como uma pedra, sim, firme como a pedra inferior de um moinho.
24Ĝia koro estas malmola kiel ŝtono, Kaj fortika kiel suba muelŝtono.
25Quando ele se levanta, os poderosos têm medo. Eles recuam diante da sua agitação.
25Kiam ĝi sin levas, ektremas fortuloj, Konsterniĝas de teruro.
26Se alguém o ataca com a espada, ela não pode prevalecer; nem a lança, nem o dardo, nem a flecha pontiaguda.
26Glavo, kiu alproksimiĝas al ĝi, ne povas sin teni, Nek lanco, sago, aŭ kiraso.
27Ele considera o ferro como palha, e o bronze como madeira podre.
27Feron ĝi rigardas kiel pajlon, Kupron kiel putran lignon.
28A flecha não o faz fugir. As pedras de funda são como palha para ele.
28Ne forpelos ĝin sago; Ŝtonoj el ŝtonĵetilo fariĝas pajleroj antaŭ ĝi.
29As clavas são consideradas como restolho. Ele ri do arremesso do dardo.
29Bastonegon ĝi rigardas kiel pajlon, Kaj ĝi mokas la sonon de lanco.
30O seu ventre é como cacos de cerâmica afiados, deixando um rastro na lama como um trilho de debulhar.
30Sube ĝi havas akrajn pecetojn; Kiel draŝrulo ĝi kuŝas sur la ŝlimo.
31Ele faz as profundezas ferverem como uma panela. Ele faz o mar como um vaso de unguento.
31Kiel kaldronon ĝi ondigas la profundon; La maron ĝi kirlas kiel ŝmiraĵon.
32Ele faz brilhar um caminho atrás de si. Alguém pensaria que as profundezas têm cabelos brancos.
32La vojo post ĝi lumas; La abismo aperas kiel grizaĵo.
33Na terra não há o seu igual, que foi feito sem medo.
33Ne ekzistas sur la tero io simila al ĝi; Ĝi estas kreita sentima.
34Ele vê tudo o que é elevado. Ele é rei sobre todos os filhos do orgulho.”
34Ĝi rigardas malestime ĉion altan; Ĝi estas reĝo super ĉiuj sovaĝaj bestoj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.