Joba 41
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Leviathan te vaih neh na doek tih rhui neh a lai na yueh pah thai a?
1Ĉu vi povas eltiri levjatanon per fiŝhoko, Aŭ ligi per ŝnuro ĝian langon?
2A hnarhong ah canghlong na hen thai tih mutlo hling neh a kam na toeh a?
2Ĉu vi povas trameti kanon tra ĝia nazo Kaj trapiki ĝian vangon per pikilo?
3Nang ham tah huithuinah loh puh vetih nang taengah a mongkawt la cal mai aya?
3Ĉu ĝi multe petegos vin, Aŭ parolos al vi flataĵojn?
4Nang taengah paipi a saii vetih anih te kumhal kah sal la na loh aya?
4Ĉu ĝi faros interligon kun vi? Ĉu vi povas preni ĝin kiel porĉiaman sklavon?
5Anih te vaa bangla na luem puei vetih anih te na hula hamla na khih pa aya?
5Ĉu vi amuziĝos kun ĝi kiel kun birdo? Aŭ ĉu vi ligos ĝin por viaj knabinoj?
6Anih ham te thimpom rhoek tael uh thae vetih Kanaan laklo ah a paekboe uh aya?
6Ĉu kamaradoj ĝin dishakos, Kaj dividos inter komercistoj?
7A vin dongah palaphae neh, a lu dongah nga khohcung neh na bae sak thai a?
7Ĉu vi povas plenigi per pikiloj ĝian haŭton Kaj per fiŝistaj hokoj ĝian kapon?
8Anih soah na kut tloeng lamtah poek laeh. Caemtloeknah khaw na koei voel mahpawh.
8Metu sur ĝin vian manon; Tiam vi bone memoros la batalon, kaj ĝin ne plu entreprenos.
9A ngaiuepnah khaw a laithae ni te. A mueimae mah a hut tang aya?
9Vidu, la espero ĉiun trompos; Jam ekvidinte ĝin, li falos.
10Anih a haeng ham khaw a muen aih bal moenih. Te dongah ka mikhmuh ah aka pai thai te unim?
10Neniu estas tiel kuraĝa, por inciti ĝin; Kiu do povas stari antaŭ Mi?
11Kai n'doe bangla unim ka thuung eh? Vaan hmui kah boeih te kamah kah ni.
11Kiu antaŭe ion donis al Mi, ke Mi redonu al li? Sub la tuta ĉielo ĉio estas Mia.
12Amah ham bueng pawt tih a olsai neh thayung thamal ol khaw, a phu dongkah a sakthen khaw ka phah ni.
12Mi ne silentos pri ĝiaj membroj, Pri ĝia forto kaj bela staturo.
13A pueinak te a hmai la ulong poelyoe pah. Kamrhui rhaepnit neh anih te ulong a paan?
13Kiu povas levi ĝian veston? Kiu aliros al ĝia paro da makzeloj?
14A maelhmai kah thohkhaih te ulong a ong eh? A no khaw mueirhih la pin om.
14Kiu povas malfermi la pordon de ĝia vizaĝo? Teruro ĉirkaŭas ĝiajn dentojn.
15A lip photling a hoemnah khaw kutbuen neh a caek la a khaih.
15Ĝiaj fieraj skvamoj estas kiel ŝildoj, Interligitaj per fortika sigelo;
16Khat te khat taengla tawn uh tih a laklo ah yilh khaw hue pawh.
16Unu kuntuŝiĝas kun la alia tiel, Ke aero ne povas trairi tra ili;
17Hlang he a manuca taengah balak tih a tuuk uh daengah ni a pam uh pawh.
17Unu alfortikiĝis al la alia, Interkuniĝis kaj ne disiĝas.
18A ikthi loh vangnah a thangthen tih a mik khaw mincang khosaeng banghui ni.
18Ĝia terno briligas lumon, Kaj ĝiaj okuloj estas kiel la palpebroj de la ĉielruĝo.
19A ka lamkah hmaithoi thoeng tih hmai hli coe.
19El ĝia buŝo eliras torĉoj, Elkuras flamaj fajreroj.
20A hnarhong lamkah hmaikhu khaw voh neh canghlong a yawn bangla thoeng.
20El ĝiaj nazotruoj eliras fumo, Kiel el bolanta poto aŭ kaldrono.
21A hinglu loh hmai-alh a tak sak tih a ka lamloh hmaihluei thoeng.
21Ĝia spiro ekbruligas karbojn, Kaj flamo eliras el ĝia buŝo.
22A rhawn ah a sarhi naeh tih a mikhmuh ah rhihnah loh malawk.
22Sur ĝia kolo loĝas forto, Kaj antaŭ ĝi kuras teruro.
23A saa laep te a pum dongah malh kap tih khok pawh.
23La partoj de ĝia karno estas firme kunligitaj inter si, Tenas sin fortike sur ĝi, kaj ne ŝanceliĝas.
24A lungbuei te lungto bangla ning tih a dangkah phaklung bangla ning.
24Ĝia koro estas malmola kiel ŝtono, Kaj fortika kiel suba muelŝtono.
25A boeimang vaengah tah tholh pocinah khui lamloh Pathen taengah bakuep uh.
25Kiam ĝi sin levas, ektremas fortuloj, Konsterniĝas de teruro.
26Anih aka kae cunghang neh caai khaw, lungsong neh caempho khaw a thoh moenih.
26Glavo, kiu alproksimiĝas al ĝi, ne povas sin teni, Nek lanco, sago, aŭ kiraso.
27Thi te cangkong bangla, rhohum khaw keet thing bangla a poek.
27Feron ĝi rigardas kiel pajlon, Kupron kiel putran lignon.
28Liva capa loh anih a yong sak moenih. Payai lungto pataeng anih taengah tah divawt la poeh.
28Ne forpelos ĝin sago; Ŝtonoj el ŝtonĵetilo fariĝas pajleroj antaŭ ĝi.
29Caemboh te divawt bangla a poek tih soe kah hinghuennah te a nueih thil.
29Bastonegon ĝi rigardas kiel pajlon, Kaj ĝi mokas la sonon de lanco.
30A hmui ah paikaek paihat la om dae tangnong soah sui a hnil.
30Sube ĝi havas akrajn pecetojn; Kiel draŝrulo ĝi kuŝas sur la ŝlimo.
31A laedil te am bangla a tlawk sak tih tuitunli te anhoi bangla a khueh.
31Kiel kaldronon ĝi ondigas la profundon; La maron ĝi kirlas kiel ŝmiraĵon.
32A hnukah a hawn a phi sak tih tuidung khaw sampok bangla a poek.
32La vojo post ĝi lumas; La abismo aperas kiel grizaĵo.
33Paepnah om kolla a saii dongah laipi dongah anih aka tluk a om moenih.
33Ne ekzistas sur la tero io simila al ĝi; Ĝi estas kreita sentima.
34Aka sang boeih te a hmuh. Amah tah hlang oek koca boeih sokah manghai ni,” a ti nah.
34Ĝi rigardas malestime ĉion altan; Ĝi estas reĝo super ĉiuj sovaĝaj bestoj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.