Joba
Chapter 41
Baibal Olcim (Matupi Chin)
vs Reina-Valera 1909
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Joba 41

Baibal Olcim (Matupi Chin)
Reina-Valera 1909
1Leviathan te vaih neh na doek tih rhui neh a lai na yueh pah thai a?
1¿SACARÁS tú al leviathán con el anzuelo, ó con la cuerda que le echares en su lengua?
2A hnarhong ah canghlong na hen thai tih mutlo hling neh a kam na toeh a?
2¿Pondrás tú garfio en sus narices, y horadarás con espinas su quijada?
3Nang ham tah huithuinah loh puh vetih nang taengah a mongkawt la cal mai aya?
3¿Multiplicará él ruegos para contigo? ¿hablaráte él lisonjas?
4Nang taengah paipi a saii vetih anih te kumhal kah sal la na loh aya?
4¿Hará concierto contigo para que lo tomes por siervo perpetuo?
5Anih te vaa bangla na luem puei vetih anih te na hula hamla na khih pa aya?
5¿Jugarás tú con él como con pájaro, ó lo atarás para tus niñas?
6Anih ham te thimpom rhoek tael uh thae vetih Kanaan laklo ah a paekboe uh aya?
6¿Harán de él banquete los compañeros? ¿partiránlo entre los mercaderes?
7A vin dongah palaphae neh, a lu dongah nga khohcung neh na bae sak thai a?
7¿Cortarás tú con cuchillo su cuero, ó con asta de pescadores su cabeza?
8Anih soah na kut tloeng lamtah poek laeh. Caemtloeknah khaw na koei voel mahpawh.
8Pon tu mano sobre él; te acordarás de la batalla, y nunca más tornarás.
9A ngaiuepnah khaw a laithae ni te. A mueimae mah a hut tang aya?
9He aquí que la esperanza acerca de él será burlada: porque aun á su sola vista se desmayarán.
10Anih a haeng ham khaw a muen aih bal moenih. Te dongah ka mikhmuh ah aka pai thai te unim?
10Nadie hay tan osado que lo despierte: ¿quién pues podrá estar delante de mí?
11Kai n'doe bangla unim ka thuung eh? Vaan hmui kah boeih te kamah kah ni.
11¿Quién me ha anticipado, para que yo restituya? Todo lo que hay debajo del cielo es mío.
12Amah ham bueng pawt tih a olsai neh thayung thamal ol khaw, a phu dongkah a sakthen khaw ka phah ni.
12Yo no callaré sus miembros, ni lo de sus fuerzas y la gracia de su disposición.
13A pueinak te a hmai la ulong poelyoe pah. Kamrhui rhaepnit neh anih te ulong a paan?
13¿Quién descubrirá la delantera de su vestidura? ¿quién se llegará á él con freno doble?
14A maelhmai kah thohkhaih te ulong a ong eh? A no khaw mueirhih la pin om.
14¿Quién abrirá las puertas de su rostro? Los órdenes de sus dientes espantan.
15A lip photling a hoemnah khaw kutbuen neh a caek la a khaih.
15La gloria de su vestido son escudos fuertes, cerrados entre sí estrechamente.
16Khat te khat taengla tawn uh tih a laklo ah yilh khaw hue pawh.
16El uno se junta con el otro, que viento no entra entre ellos.
17Hlang he a manuca taengah balak tih a tuuk uh daengah ni a pam uh pawh.
17Pegado está el uno con el otro, están trabados entre sí, que no se pueden apartar.
18A ikthi loh vangnah a thangthen tih a mik khaw mincang khosaeng banghui ni.
18Con sus estornudos encienden lumbre, y sus ojos son como los párpados del alba.
19A ka lamkah hmaithoi thoeng tih hmai hli coe.
19De su boca salen hachas de fuego; centellas de fuego proceden.
20A hnarhong lamkah hmaikhu khaw voh neh canghlong a yawn bangla thoeng.
20De sus narices sale humo, como de una olla ó caldero que hierve.
21A hinglu loh hmai-alh a tak sak tih a ka lamloh hmaihluei thoeng.
21Su aliento enciende los carbones, y de su boca sale llama.
22A rhawn ah a sarhi naeh tih a mikhmuh ah rhihnah loh malawk.
22En su cerviz mora la fortaleza, y espárcese el desaliento delante de él.
23A saa laep te a pum dongah malh kap tih khok pawh.
23Las partes momias de su carne están apretadas: están en él firmes, y no se mueven.
24A lungbuei te lungto bangla ning tih a dangkah phaklung bangla ning.
24Su corazón es firme como una piedra, y fuerte como la muela de abajo.
25A boeimang vaengah tah tholh pocinah khui lamloh Pathen taengah bakuep uh.
25De su grandeza tienen temor los fuertes, y á causa de su desfallecimiento hacen por purificarse.
26Anih aka kae cunghang neh caai khaw, lungsong neh caempho khaw a thoh moenih.
26Cuando alguno lo alcanzare, ni espada, ni lanza, ni dardo, ni coselete durará.
27Thi te cangkong bangla, rhohum khaw keet thing bangla a poek.
27El hierro estima por pajas, y el acero por leño podrido.
28Liva capa loh anih a yong sak moenih. Payai lungto pataeng anih taengah tah divawt la poeh.
28Saeta no le hace huir; las piedras de honda se le tornan aristas.
29Caemboh te divawt bangla a poek tih soe kah hinghuennah te a nueih thil.
29Tiene toda arma por hojarascas, y del blandir de la pica se burla.
30A hmui ah paikaek paihat la om dae tangnong soah sui a hnil.
30Por debajo tiene agudas conchas; Imprime su agudez en el suelo.
31A laedil te am bangla a tlawk sak tih tuitunli te anhoi bangla a khueh.
31Hace hervir como una olla la profunda mar, y tórnala como una olla de ungüento.
32A hnukah a hawn a phi sak tih tuidung khaw sampok bangla a poek.
32En pos de sí hace resplandecer la senda, que parece que la mar es cana.
33Paepnah om kolla a saii dongah laipi dongah anih aka tluk a om moenih.
33No hay sobre la tierra su semejante, hecho para nada temer.
34Aka sang boeih te a hmuh. Amah tah hlang oek koca boeih sokah manghai ni,” a ti nah.
34Menosprecia toda cosa alta: es rey sobre todos los soberbios.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.